Οι ειδικοί απαντούν: «Το 6,5 μωρό μου κλαίει στις αγκαλιές των άλλων και ηρεμεί μόνο στην δική μου. Τι να κάνω;»

Έχω ένα αγοράκι 6,5 μηνών που είναι πολύ κοινωνικό, η συμπεριφορά του φαίνεται προχωρημένη σε σχέση με την ηλικία του. Ο παιδίατρος μας είπε πως, κινητικά, έχει πρόωρη ανάπτυξη. Το θέμα μου είναι η ανασφάλεια του παιδιού μου με τον ύπνο του, γιατί διακόπτει συστηματικά τον ύπνο του και με ψάχνει. Μόλις τον σηκώσω και καταλάβει ότι είμαι δίπλα του, συνεχίζει κανονικά τον ύπνο του, αλλά όταν τον ξαναβάζω στην κούνια ξαναξυπνά. Η κατάσταση αυτή συμβαίνει όλη τη νύχτα, με αποτέλεσμα να μην κοιμάμαι ποτέ. Το πρωί δεν μπορώ να κοιμηθώ, διότι δεν έχω βοήθεια από πουθενά, ο άντρας μου δουλεύει μέχρι αργά, αλλά δεν τα ‘χει βρει με το μωρό. Μολονότι θηλάζω, προσπαθήσαμε να παίρνει το βραδινό του ύπνο με τον μπαμπά, και για την μεταξύ τους σχέση, και για να συνηθίζει κι άλλο πρόσωπο εκτός από μένα. Φαινόταν να πηγαίνει καλά, ώσπου το σταμάτησε κλαίγοντας γοερά, αν πάει οποιοσδήποτε άλλος να το κοιμίσει, εκτός από μένα. Έχουμε χτίσει μια πολύ καλή σχέση μεταξύ μας, είναι η ζωή μου, το ξέρει και δεν πιστεύω πως αυτό του κάνει κακό, καθώς πολλοί μου λένε πως ασχολούμαι τόσο, που θα δυσκολευτώ με άλλες εργασίες. Να προσθέσω, πως επειδή δεν μου κάνει καλό να τον παραμελώ για τις δουλείες, αλλά επειδή δεν έχω και καμία βοήθεια, χρησιμοποιώ πολύ το μάρσιπο, εξαιτίας του οποίου με κρίνουν. Το πρόβλημά μου είναι ότι, εδώ και μια εβδομάδα κλαίει, μόλις τον πάρει κάποιος αγκαλιά, τρομοκρατημένος μη φύγω. Δεν τον έχω παρατήσει ποτέ όμως, ώστε να μπορώ να τον δικαιολογήσω. Τις προάλλες, αναγκάστηκα να κάνω μεγάλη διαδρομή με το αμάξι, κι ενώ υπήρχε και άλλος συνεπιβάτης να ασχολείται μαζί του, αυτό έκλαιγε τόσο, που του έκλεισε ο λαιμός. Όσο και να κλαίει όμως, μόλις τον αγκαλιάσω, σταματάει αυτόματα. Όταν είμαστε μόνοι στο αμάξι, ενοχλείται πάλι, αλλά «μου κάνει το χατίρι». Είναι φυσιολογική η συμπεριφορά του; Έχω κάνει κάπου λάθος; Μήπως φταίει που μαζεύω τα παιδιά του χωριού στο σπίτι μου και που φροντίζω για αυτά; Δείχνει να χαίρεται μόλις τα βλέπει. Μήπως κάποιο κατοικίδιο (σκύλος) τον βοηθήσει σε αυτή την συναισθηματική του ανάγκη; Συγγνώμη που σας κούρασα με τόσα που σας έγραψα, αλλά μεγαλώνουμε ανθρώπους κι η αγωνιά μας είναι μεγάλη.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο mama365.gr