Γεννήθηκε το 1963 στην Ουκρανία (της ενωμένης τότε ΕΣΣΔ), είναι εβραϊκής καταγωγής, έζησε και σπούδασε στη...μεγάλη Ρωσία, «αποχωρίστηκε» απ' την γενέτειρά του μετά τα γεγονότα της Κριμαίας, «πολιτογραφήθηκε»...τυχαία Ρώσος, μετακόμισε και ζει τα τελευταία χρόνια στη Λετονία.

«Τι είναι πατρίδα; Είναι μάλλον σημαντική έννοια. Δεν έχω όμως την απάντηση. Δεν ξέρω να δώσω ερμηνεία του... λήμματος» απαντάει ο Βιτάλι Μάνσκι, ο 54χρονος σκηνοθέτης -επίσημος προσκεκλημένος του φετινού 19ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης που έδωσε συνέντευξη Τύπου.

«Όταν ήμουν μικρός, ένας μικρός πιονέρος, μας λέγαν πως θα πρέπει να πεθάνουμε για την πατρίδα. Αναρωτιέμαι ακόμη γιατί να μην πρέπει να ζήσουμε για την πατρίδα».

Τυπικό δείγμα της γενιάς του -μια γενιάς ανθρώπων που γαλουχήθηκε, «υπέστη», κλήθηκε να δημιουργήσει υπό όλες τις κοινωνικές, ιδεολογικές, πολιτειακές μεταλλάξεις και εξουσίες του δεύτερου μισού του προηγούμενου -του πλέον «πολιτικού» αιώνα για την παγκόσμια ιστορία, που έζησε τη Ρωσία του θριάμβου και των καθοριστικών αλλαγών, μοιάζει μάλλον αμήχανος, ενώ κινείται ανάμεσα στις γκρίζες -νεκρικά λευκές ασιατικές στέπες και το «ανίερα» πολύχρωμο καρναβάλι της ευρωπαϊκής Κολωνίας.

«Όλα μας χωρίζουν. Τις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ, τη Ρωσία, την Ευρώπη. Το μόνο που μας ενώνει είναι ο...αγωγός φυσικού αερίου» απάντησε μάλλον θλιμμένος και εμφανώς «θυμωμένος» μετά την προβολή της ταινίας του «Αγωγός», το μεσημέρι του Σαββάτου στο «Ολύμπιον».