Μια φορά κι έναν καιρό, σε μία πόλη που την έλεγαν Αθήνα, ζούσε μία μαμά σαν όλες τις μαμάδες με ένα αγοράκι 8 χρονών. Κάποια Χριστούγεννα έκανε ό,τι κάνουμε κι όλες οι υπόλοιπες. Στόλισε το δέντρο της, έφτιαξε κουραμπιέδες κι ετοιμαζόταν για την «μεγάλη» μέρα τρέχοντας σαν την τρελή σε πολυκαταστήματα και μαγαζιά. Περνούσε τις ώρες της μέσα στο αυτοκίνητο, πότε κολλημένη στην κίνηση και πότε ψάχνοντας να παρκάρει, επιλέγοντας επιμελώς τα δώρα για την οικογένειά της.
Εκείνη η μαμά, όπως και όλες μας, ήθελε τα πάντα να είναι τέλεια για τα Χριστούγεννα. Ξόδευε λεφτά και χρόνο για να τους ευχαριστήσει όλους. Πολλές φορές, η μέρα της δεν έφτανε να κάτσει με τον γιο της ήρεμα να παίξουνε στο σπίτι. Τον έτρεχε κι αυτόν στα μαγαζιά έχοντας πάντα στο μυαλό της ότι δεν θα προλάβουνε να κάνουν τίποτα σωστά. Οι διακοπές που τις περίμενε με αγωνία για να περάσει όμορφα και να ξεκουραστεί με την οικογένειά της, έμοιαζαν να διαλύονται σε όλη την φρενίτιδα των εορτών που κάποιος, κάπου, κάποτε μας έχει επιβάλλει.
Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο mama365.gr