Αδιέξοδο με τις επιχειρησιακές συμβάσεις

Κενό γράμμα παραμένει ο νόμος για τις επιχειρησιακές συμβάσεις. Η Τρόικα δεν έχει κρύψει την έντονη δυσφορία της για την αποτυχία του υπουργείου Εργασίας να πείσει εργοδότες και εργαζόμενους να συμφωνήσουν σε μειώσεις του μισθολογικού κόστους, ώστε να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων.

Η αγορά εργασίας κυριαρχείται πλέον από ατομικές συμβάσεις, οι οποίες είναι πιο επώδυνες από τις επιχειρησιακές και επιτείνουν την ανασφάλεια των εργαζομένων. Οι συμβάσεις ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων, οι οποίες έχουν σημειώσει αύξηση κατά 25%, προβλέπουν μειώσεις μισθών, εκ περιτροπής απασχόληση και μετατροπή της πλήρους απασχόλησης σε μερική.

Το γεγονός ότι δεν έχει υπογραφεί ούτε μία επιχειρησιακή σύμβαση, αλλά και το ότι το κόστος εργασίας στον ιδιωτικό τομέα έχει μειωθεί περίπου 10%, καθιστά φανερό πως το καθεστώς της ελληνικής αγοράς εργασίας προσιδιάζει σε ζούγκλα, αφού ατομικές συμφωνίες και αδήλωτη εργασία κυριαρχούν, ενώ τα ποσοστά της ανεργίας παραμένουν σε ανιούσα τροχιά.

Η ανεργία εξακολουθεί να αποτελεί το μεγαλύτερο εφιάλτη όχι μόνο για τους νέους, αλλά και για άτομα μεγαλύτερης ηλικίας που μάταια αναζητούν μια θέση εργασίας. Το ανησυχητικό ποσοστό 15,1%, στο οποίο ανήλθε πανελλαδικά η ανεργία, τσακίζει τα όνειρα πτυχιούχων που βρίσκουν κλειστές όσες πόρτες κι αν χτυπήσουν. Παράλληλα, λόγω της οικονομικής ύφεσης, οι επιχειρηματίες αδυνατούν να προβούν σε προσλήψεις.

Περίπου ένα τρίμηνο μετά την ψήφιση του νόμου για τις επιχειρησιακές συμβάσεις, οι εκπρόσωποι της Τρόικας πιέζουν ασφυκτικά το υπουργείο Εργασίας στην κατεύθυνση της καθιέρωσής τους, κάτι που αναμένεται να επαναληφθεί και στη επικείμενη συνάντηση του τριμερούς ελεγκτικού κλιμακίου με τη Λούκα Κατσέλη.

Πληροφορίες αναφέρουν πως το υπουργείο έχει ζητήσει πίστωση χρόνου για να παρουσιάσει στοιχεία που θα καταδεικνύουν τη μείωση του εργασιακού κόστους στον ιδιωτικό τομέα, όμως κανείς δεν εγγυάται ότι αυτά τα στοιχεία θα γίνουν αποδεκτά από τους δανειστές μας, οι οποίοι με τη σειρά τους αναμένεται να ασκήσουν πιέσεις στην κατεύθυνση περαιτέρω περικοπών δώρων και επιδομάτων στο πρότυπο του δημοσίου τομέα.