Ευθεία επίθεση κατά της τρόικας και των απαιτήσεών της για κατάργηση του 13ου και του 14ου μισθού και για περαιτέρω μείωση των αποδοχών των εργαζομένων εξαπολύει η ΕΣΕΕ μέσω έρευνας του Ινστιτούτου Εμπορίου και Υπηρεσιών (ΙΝΕΜΥ) με θέμα «Ανταγωνιστικότητα, απασχόληση και μη μισθολογικό κόστος».
Την ίδια ώρα, ο πρόεδρος της Συνομοσπονδίας Βασίλης Κορκίδης σε δηλώσεις του διερωτήθηκε «εάν έχουμε να κάνουμε με εκδικητική εμμονή ή με σκοπιμότητα, όταν μάλιστα με διάφορες παρεμβάσεις οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα έχουν μειωθεί τον τελευταίο χρόνο κατά 14%, ενώ η ανεργία και η ύφεση έχουν εκτοξευτεί».
Και συμπλήρωσε: «Είναι απορίας άξιον η περίεργη επιμονή της τρόικας να ασχολείται με το 13% των χαμηλόμισθων νέων εργαζομένων, αφού για το 87% των μισθωτών στον ιδιωτικό τομέα με τις επιχειρησιακές συμβάσεις, τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών και το τριετές πάγωμα των μισθών και των ωριμάνσεων το εργατικό κόστος θα μειωθεί επιπλέον κατά τουλάχιστον 15%».
Στο ίδιο πνεύμα κινείται και η έρευνα του ΙΝΕΜΥ, στην οποία επισημαίνεται μεταξύ των άλλων ότι είναι ουσιαστικής σημασίας η συνειδητοποίηση από την τρόικα πως οι μειώσεις στις αμοιβές των εργαζομένων δεν πρόκειται να οδηγήσουν σε ανάκτηση της χαμένης ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, αλλά αντίθετα σε ακόμη βαθύτερη οικονομική συρρίκνωση, με απρόβλεπτες κοινωνικές επιπτώσεις.
Παράλληλα, σημειώνεται ότι οι ελπίδες της τρόικας για βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και πτώση των τιμών αγαθών και υπηρεσιών μέσω των περικοπών απεδείχθησαν φρούδες.
Σύμφωνα με την έρευνα, το κόστος εργασίας σίγουρα επηρεάζει την παραγωγικότητα, και κατά συνέπεια την ανταγωνιστικότητα μιας οικονομίας, αλλά δεν αποτελεί τη μοναδική αλλά ούτε καν την ισχυρότερη ερμηνευτική μεταβλητή.
Επισημαίνοντας ότι χώρες με υψηλό κόστος εργασίας παρουσιάζουν υψηλή παραγωγικότητα όπως η Νορβηγία, η Γερμανία, το Βέλγιο και οι ΗΠΑ, ενώ χώρες με χαμηλό κόστος εργασίας παρουσιάζουν χαμηλή παραγωγικότητα, όπως η Πολωνία, η Εσθονία, η Λιθουανία και η Ουγγαρία.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει επίσης το γεγονός πως η Νότια Κορέα και η Ελλάδα έχουν σχεδόν τον ίδιο δείκτη εργατικού κόστους (36 και 37 αντίστοιχα), αλλά μεγάλη διαφορά στην παραγωγικότητα, με τον δείκτη για τη Νότια Κορέα να διαμορφώνεται στο 72 έναντι 49 στην Ελλάδα.
Αυτή η παρατήρηση, σύμφωνα πάντα με τη συνομοσπονδία, υποδηλώνει πως το εργατικό κόστος είναι ένας μόνο παράγοντας που επηρεάζει την ανταγωνιστικότητα και θα ήταν λάθος να του αποδίδεται σημασία μεγαλύτερη από την πραγματική του.