Οι αξιότιμοι... "προστάτες" των ΔΕΚΟ

Οι πολιτικοί και οι συνδικαλιστές που αγωνίζονται για την ευημερία των ΔΕΚΟ μου προκαλούν βαθιά συγκίνηση. Τους πιστεύω. Αναγνωρίζω τις θυσίες τους και σπαράζω όταν τους βλέπω στα πεζοδρόμια ή στα τηλεοπτικά παράθυρα να δίνουν την άνιση μάχη κατά των καπιταλιστών και των ξένων κατακτητών.

Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί αφού οι ίδιοι τα καταφέρνουν τόσο καλά όλον αυτόν τον καιρό, όλες σχεδόν οι ΔΕΚΟ είναι ζημιωμένες!

Διάβασα πρόσφατα τη βιογραφία του Παύλου Ιωαννίδη (στενού συνεργάτη του Ωνάση στην Ολυμπιακή και μέλους του Δ.Σ. του ιδρύματος) με τίτλο «Κι αν δεν είσαι, θα γίνεις».

Σας εξομολογούμαι ότι πριν το ξεκινήσω νόμιζα ότι ο τίτλος του ήταν ατάκα κάποιου πολιτικού που αναφερόταν σε μια... ζημιογόνα Ολυμπιακή. Τελικά ήταν κάτι άλλο.

Διαβάζοντας λοιπόν αυτό το βιβλίο κατάλαβα ότι οι συνδικαλιστές (με την κακή έννοια του όρου), σε συνδυασμό με την ολιγωρία της Πολιτείας, μπορούν να διαλύσουν πραγματικά μια γιγάντια εταιρία με άριστες προοπτικές. Μπορούν δε να διατηρούν το καθεστώς της διάλυσης για χρόνια, με την ανοχή φυσικά των φορολογουμένων.

Οι εταιρίες δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα. Ούτε οι ΔΕΚΟ. Είναι επιχειρήσεις κοινής ωφελείας. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι μη κερδοσκοπικές. Τεκμαίρεται λοιπόν ότι -αφού μιλάμε για επιχειρήσεις-  το break even point παραμένει ζητούμενο.

Γιατί λοιπόν να μην πουλήσουμε το μάνατζμεντ σε κάποιους που μπορούν, χωρίς αγκυλώσεις, να παράγουν εξαιρετικές υπηρεσίες και ταυτόχρονα κέρδη (τέλειο παράδειγμα ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών και απορώ γιατί κανείς δεν το αναφέρει έως τώρα);

Στο σημείο αυτό παρεμβαίνει ο συνδικαλιστής (που δεν έχει δουλέψει σχεδόν ποτέ του), ο λαϊκιστής πολιτικός και η κυρά-Κατίνα και ωρύονται: "Πώς θα πάει ο ιδιώτης (Έλληνας ή ξένος) το καλώδιο της ΔΕΗ στο κάτω Νευροκόπι, πώς θα πάει η γραμμή του ΟΤΕ στα Άγραφα και πώς θα πάει το αεροπλάνο στο Καστελόριζο αφού όλες αυτές οι επεκτάσεις δεν μπορούν να παράγουν κέρδος;".

Προσωπικά βαρέθηκα να ακούω αυτή την ανοησία. Είναι ποτέ δυνατόν εταιρίες-κολοσσοί όπως οι προαναφερθείσες να ασχοληθούν με ελάχιστα κλάσματα και όχι με την ουσία; Κάποιοι θεωρούν ότι αν ένας νέος ιδιοκτήτης της Ολυμπιακής κατάφερνε να την κάνει Aegean (δηλαδή κερδοφόρα) θα είχε πρόβλημα να στέλνει δύο φορές την εβδομάδα ένα αεροπλάνο στο Καστελόριζο - ταξίδι που δεν κοστίζει πάνω από 2.000 ευρώ;

Και εν πάση περιπτώσει, αν ο ιδιώτης δεν θέλει να εξυπηρετήσει τους ακρίτες, μπορεί τότε το κράτος να τον επιδοτήσει, διαπράττοντας έτσι το κοινωνικό του έργο. Δεν είναι ανάγκη να επιδοτεί μια ολόκληρη εταιρία που βουλιάζει από τις αλόγιστες ζημίες.

Γιατί όμως σκούζουν πολιτικοί και συνδικαλιστές όταν οι ΔΕΚΟ ιδιωτικοποιούνται; Τι λόγους έχουν;

Ας πάρουμε τους πρώτους. ΔΕΚΟ για έναν πολιτικό σημαίνει εξουσία, ψήφοι και (κάποιοι λένε) χρήμα. Στο μετρό π.χ. είναι κοινό μυστικό ότι μεγάλο ποσοστό των εργαζομένων είναι από την Αιτωλοακαρνία λόγω κ. Βερελή. Πολλοί ψήφοι, μεγάλη εξουσία.

Από την άλλη, έχουμε μερικά... σπάνια παραδείγματα σκανδάλων τύπου Siemens με μαύρα χρήματα που κατέληξαν σε κρατικές τσέπες. Πολύ χρήμα.

Οι συνδικαλιστές τώρα γιατί φωνάζουν; Υποτίθεται ότι βρίσκονται εκεί για να προστατέψουν τα δικαιώματα των συναδέλφων τους. Είπε κανείς ότι θα τους πειράξουν; Κάθε άλλο, απ’ ό,τι ακούω. Άρα υπάρχουν κι άλλοι λόγοι... Και αυτοί σχετίζονται με την εξουσία που κακώς τους παρέχει η συνδικαλιστική τους ενασχόληση.

Κάποιος, λίγο θρασύς ίσως, θα πεταγόταν εδώ και θα προσέθετε ότι έχουν κι ένα επιπλέον ιερό καθήκον: την προστασία όχι μόνο δικαιωμάτων αλλά και κεκτημένων. Κι εκεί θα την πάταγε.

Γιατί άλλο είναι το κεκτημένο 40ωρο εργασίας κι άλλο το επίδομα γραβάτας, η μία μέρα άδεια ανά μήνα λόγω εργασίας με ηλεκτρονικό υπολογιστή (!) ή τα 20.000 ευρώ, επίδομα αν το παιδί μας γίνει 18 χρονών!

Ο Ισπανός φιλόσοφος Jose Ortega y Gasset(1883 - 1955) είχε πει ότι «ο συνδικαλισμός και ο φασισμός έχουν γεννήσει ένα είδος ανθρώπου που δεν θέλει να αιτιολογεί ή να είναι σωστός, απλώςεμφανίζει τον εαυτό του αποφασισμένο να επιβάλλει τη γνώμη του». Εξυπακούεται ότι δεν παρομοιάζω τους συνδικαλιστές με τους φασίστες. Το αναφέρω απλώς γιατί κάποιοι άλλοι το έκαναν...

Είναι σαφές ότι σε αυτή τη συμμαχία συνδικαλιστών και πολιτικών ενάντια στην πώληση των ΔΕΚΟ υπάρχει κάτι υποκριτικό στα σπάργανά της. Διότι ενώ έχουν και οι δύο βαρύτατες ευθύνες για τα σαθρά αποτελέσματα, εμφανίζονται λυτρωτές και εχθρεύονται όποιον προτείνει λύσεις. Τα δικά σας καλά τα είδαμε, κύριοι! Ας δούμε τι έχουν να μας πουν κι εκείνοι που πρόκοψαν!

Ο Βολταίρος, ανάμεσα σε τόσα, άλλα είχε πει ότι η κοινωνία είναι μια λουστραρισμένη ορδή που αποτελείται από δύο πανίσχυρες φυλές, τους ενοχλητικούς και τους ενοχλημένους.

Νομίζω, λοιπόν, ότι γνωρίζω κάποιους που ανήκουν μόνιμα και στα δύο στρατόπεδα.

[email protected]