One person with a belief is a social power equal to ninety-nine who have only interests
JOHN STUART MILL (1806-1873)
English Philosopher in Representative Government

Αποποίηση ευθυνών
Τετ 2 Νοε

H Attica Bank, η ΤτΕ, το αναγκαίο κακό και το σωστό

Ως γνωστόν, η Attica Bank αναζητούσε εδώ και καιρό επενδυτές που θα συμπλήρωναν το «κενό» των 70 περίπου εκατ. ευρώ που άφησε η τελευταία αύξηση μετοχικού κεφαλαίου μετά το stress test.

Η αρχική στόχευση της τράπεζας ήταν να βρεθούν επενδυτές που θα έβαζαν τα λεφτά, ισχυρίζονται οι γνωρίζοντες. Όμως, από κάποιο σημείο και μετά άρχισε να «τρέχει» παράλληλα η διαδικασία που έδινε στον υποψήφιο επενδυτή τη διαχείριση (servicing) μέρους των κόκκινων δανείων.

Ισως γιατί θεωρούσαν πως μ' αυτό τον τρόπο θα ήταν ευκολότερο να βρουν τα λεφτά.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Αναστασίας Παπαϊωάννου, επτά προτάσεις κατατέθηκαν στην Clayton, σύμβουλο της Attica, για την ανάληψη της διαχείρισης προβληματικών δανείων ύψους 1 δισ. ευρώ.

Πιθανόν λοιπόν θα βρεθούν τα λεφτά.

Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι το ντιλ είναι σωστό, κατά την άποψή μας, και εξηγούμαστε.

Σε τέτοια ντιλ, η τράπεζα αναλαμβάνει την υποχρέωση να πληρώνει στον επενδυτή ένα σταθερό ποσοστό επί της συνολικής αξίας του προβληματικού χαρτοφυλακίου σε ετήσια βάση (αμοιβή διαχείρισης). Αυτό διαρκεί για ένα χρονικό διάστημα που κυμαίνεται συνήθως από 7 έως 10 χρόνια.

Το ποσοστό κυμαίνεται συνήθως μεταξύ 1% και 3% αλλά μπορεί να είναι μεγαλύτερο. Μ' ένα ποσοστό 2%, ο υποψήφιος επενδυτής θα μπορούσε να αποσβέσει τα 70 εκατ. ευρώ που θα βάλει στην τράπεζα σε κάτι πάνω από τρία χρόνια.

Επιπλέον, σε τέτοια ντιλ προβλέπεται προμήθεια επιτυχίας (success fee), σε περίπτωση που ο διαχειριστής- επενδυτής ανακτήσει πάνω από ένα προκαθορισμένο ποσοστό του χαρτοφυλακίου των κόκκινων δανείων κάθε χρόνο, π.χ. 10%.

Η προμήθεια αντιστοιχεί στο 15% με 30% την πρώτη χρονιά και συνήθως αυξάνεται την επόμενη χρονιά, όπως λένε οι ιθύνοντες.

Με άλλα λόγια, ο διαχειριστής μπορεί να βγάλει πολλά λεφτά. Ακόμη κι αν δεν τα καταφέρει, μπορεί να ποντάρει στη σταθερή ετήσια προμήθεια.

Η δική μας ένσταση δεν βασίζεται στην τιμολόγηση του ντιλ. Βασίζεται στο γεγονός ότι η τράπεζα χρηματοδοτεί ουσιαστικά τον όποιο διαχειριστή των δανείων για να την ενισχύσει κεφαλαιακά.

Η διαχείριση των δανείων δεν θα έπρεπε να συνδέεται με κεφαλαιακές ενέσεις αυτής της μορφής. Ο επόπτης θα έπρεπε να είναι πολύ πιο αυστηρός σ' αυτό το θέμα, κατά την άποψή μας.

ΣΧΟΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ

blog comments powered by Disqus
v