Πριν από λίγο καιρό ο Economist δημοσίευσε έναν πίνακα με τις πλουσιότερες χώρες στον κόσμο με βάση κάποια κριτήρια. Από τον σχετικό πίνακα αποκαλύφθηκε κάτι που πολλοί υποψιάζονται. Οι πλουσιότερες χώρες προσδιορίζονται από τον ορισμό της «πλούσιας». Ρίχνοντας μια ματιά στη σειρά κατάταξης των χωρών, κάποιος διαπιστώνει μεγάλες διαφορές ανάλογα με τα κριτήρια.
Όταν χρησιμοποιήθηκαν οι συναλλαγματικές ισοτιμίες της αγοράς για να υπολογιστεί το κατά κεφαλήν εισόδημα, οι πρώτες χώρες ήταν η Ελβετία και η Σιγκαπούρη, δηλαδή δύο χώρες με ισχυρά νομίσματα και μεγάλους χρηματοοικονομικούς κλάδους. Στην τρίτη θέση βρέθηκε η Νορβηγία και ακολούθησαν οι ΗΠΑ, η Ολλανδία, το Βέλγιο και το Κατάρ.
Όταν το κατά κεφαλήν εισόδημα αναπροσαρμόσθηκε για τις διαφορές στις τιμές, η Σιγκαπούρη κατέλαβε την πρώτη θέση, με το Βέλγιο, το Κατάρ, τη Νορβηγία και την Ελβετία να ακολουθούν. ΗΠΑ και Ολλανδία καταλαμβάνουν την 7η και 8η θέση.
Πιο εντυπωσιακό είναι το αποτέλεσμα όταν στις διαφορές πληθωρισμού συνυπολογίζονται επίσης οι διαφορές στις ώρες εργασίας για τον υπολογισμό του κατά κεφαλήν εισοδήματος. Η παραγωγικότητα ανά ώρα δίνει την πρώτη θέση στη Νορβηγία και ακολουθούν το Κατάρ, η Δανία, το Βέλγιο, η Ελβετία, οι ΗΠΑ, η Ολλανδία και η Σιγκαπούρη.