IDEAL HOLDINGS: Στις αντένες της στήλης φθάνουν ευχάριστα νέα. Το ενδεχόμενο εισαγωγής της Αττικά Πολυκαταστήματα στο Χ.Α. φαίνεται πως εξετάζει το επιτελείο της Ideal Holdings (φωτ. ο Λάμπρος Παπακωνσταντίνου).

Η εισηγμένη κατέχει το 75% της Αττικά Πολυκαταστήματα και η Oak Hill το υπόλοιπο 25%. Πρόσφατα η Αττικά Πολυκαταστήματα διένειμε 7 εκατ. ευρώ από κέρδη εις νέον, ενώ διενήργησε και επιστροφή κεφαλαίου 5,19 εκατ. ευρώ.

Οπως έχει εξηγήσει το Euro2day.gr, τα Αττικά Πολυκαταστήματα τρέχουν επενδυτικό πλάνο 20 εκατ. ευρώ έως το 2028, που περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, επέκταση 3.500 τ.μ. του φυσικού δικτύου και ψηφιακή αναβάθμιση του e-commerce.

ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ: Υπομονή έχουν καταλάβει ότι πρέπει να κάνουν όσοι περιμένουν τις κινήσεις επέκτασης από την ETE, παρότι η διοίκηση του Παύλου Μυλωνά είναι πολύ κοντά στο κλείσιμο της συμφωνίας με την Allianz, ασφαλιστική εταιρεία της επιλογής του, στην οποία διενεργείται due diligence, όπως λένε έγκυρες πηγές.

Όσον αφορά, όμως, την εξαγορά τράπεζας private banking στη Δυτική Ευρώπη, η στήλη πληροφορείται ότι ο CEO της ΕΤΕ εξέτασε δύο περιπτώσεις: μια μικρή τράπεζα στην Ελβετία και μία της ίδιας κατηγορίας στο Λουξεμβούργο. Δεν έχει αποφασίσει -τουλάχιστον έτσι λένε οι πηγές μας- τι θα κάνει.

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: Ομολογουμένως θέλει πολύ ταλέντο για να ενώσεις εναντίον σου τόσο τις «σοβαρές φωνές» του κεντρώου liberal χώρου (όχι τις… γιαλατζί, που έχουν μπερδέψει τον φιλελευθερισμό με την άνευ όρων υποστήριξη του Κυριάκου) όσο και το σύνολο σχεδόν της αντιπολίτευσης.

To καταφέρνουν όμως τελευταία, με ανησυχητική συχνότητα, διάφορα στελέχη της κυβέρνησης. Μεταξύ αυτών, εσχάτως, βρέθηκε και ο εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης.

Ο οποίος, όπως έχουμε ξαναπεί, παρότι ικανός και καλός (γενικά) στον ρόλο, μάλλον έχει αρχίσει να κουράζεται από το μέγεθος των «αγκαθιών» που έχει να χειριστεί. Και εκνευρισμένος, πέφτει σε χοντρά σφάλματα.

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Κεραυνούς έριξε πάλι στην κυβέρνηση ο Ευάγγελος. Και τι δεν γράφει σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε στο «Βήμα»

Για αναθεώρηση που «μίκρυνε»: από θεσμική διαδικασία συναίνεσης σε προεκλογικό εργαλείο. Για το άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών, όχι απλά ως τεχνικό θέμα, αλλά ως καθρέφτη εξουσίας.

Όπως λέει, το πρόβλημα δεν είναι η διάταξη «αυτή καθαυτή», αλλά ο φόβος λογοδοσίας της κυβέρνησης και η προσπάθεια να στηθεί «θώρακας» απέναντι στον δικαστικό έλεγχο.

Στην ουσία, δένει τις κατηγορίες του πάνω σε τρεις πολύ γνωστές υποθέσεις (υποκλοπές-Τέμπη-ΟΠΕΚΕΠΕ) περιγράφοντας κινήσεις που, κατά την άποψή του, μπλόκαραν τη διαδρομή προς βαρύτερη διερεύνηση: από το «μοντέλο Τριαντόπουλου» μέχρι την κοινοβουλευτική διαχείριση που έκανε η κυβέρνηση στον ΟΠΕΚΕΠΕ.

ΕΥΡΩΟΜΟΛΟΓΑ: Οι περισσότεροι αναλυτές γνωρίζουν ότι όλες οι κουβέντες για (σοβαρή) μεταφορά κεφαλαίων από τις ΗΠΑ στην Ευρώπη, για προσέλκυση κεφαλαίων από τρίτες χώρες, για ενίσχυση της θέσης του ευρώ, ως «αποθεματικού» νομίσματος, είναι ευσεβείς πόθοι εάν δεν υπάρξει μια σοβαρή αγορά «ευρωπαϊκού χρέους», δηλαδή ευρωομολόγων.

Η Ελλάδα και άλλες χώρες υποστηρίζουν διαχρονικά την ιδέα, όμως βρίσκουν πάντα απέναντί τους (με μία και μόνο εξαίρεση την περίοδο της πανδημίας) τους Γερμανούς και τους ομοϊδεάτες τους στη Βόρεια Ευρώπη, που δεν θέλουν ούτε να ακούνε για «αμοιβαιοποίηση» του χρέους.