Κύπρος: Καλή στην οικονομία, κακή στην πολιτική

Η οικονομία της νήσου ανακάμπτει τόσο καλά, που οι FT θέλουν να δώσουν στον Χ. Γεωργιάδη το «παράσημο» του καλύτερου Ευρωπαίου ΥΠΟΙΚ της χρονιάς. Όμως από πολιτικής και γεωπολιτικής άποψης, η Κύπρος κουβαλάει ακόμη 3 μεγάλα βάρη.

  • του Tony Barber
Κύπρος: Καλή στην οικονομία, κακή στην πολιτική

Για την Κύπρο υπάρχουν καλά νέα –πολύ καλά νέα για την ακρίβεια- και κακά νέα.

Τα καλά νέα είναι, ότι η διεθνής έκτακτη διάσωση με 10 δισ. ευρώ της κυπριακής οικονομίας πριν ακριβώς 12 μήνες, αποδίδει. Η οικονομική διολίσθηση την οποία προκάλεσε ο «παραφουσκωμένος» τραπεζικός κλάδος της νήσου, είναι πολύ πιο ήπια απ'όσο αναμενόταν. Ο «ήρωας της ημέρας» είναι ο υπουργός Οικονομικών της Κύπρου, Χάρης Γεωργιάδης. Εφόσον παραμείνει στην θέση, θα πρέπει να γίνει ο επόμενος Ευρωπαίος Υπουργός Οικονομικών της Χρονιάς στα ετήσια βραβεία των Financial Times.

Είναι αλήθεια ότι το ΑΕΠ προβλέπεται να συρρικνωθεί 4,8% φέτος μετά την πτώση 5,4% το 2013. Αλλά πέρσι τέτοια εποχή, στην περίοδο της διάσωσης, οι περισσότερες προβλέψεις ήταν πολύ πιο ζοφερές. Όταν η Κύπρος επιστρέψει σε πορεία ανάπτυξης, δεν θα είναι έκπληξη αν η συνολική της οικονομική διολίσθηση αποδειχθεί λιγότερο καταστροφή από την ελληνική, για το διάστημα 2009 με 2013.

Είναι επίσης γεγονός ότι η ανεργία παραμένει πολύ υψηλή. Προβλέπεται να κορυφωθεί φέτος στο 19% του εργατικού δυναμικού με συντελεστή διπλάσιο στην ανεργία νέων. Επιπλέον οι κυπριακές τράπεζες είναι φορτωμένες με μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Η αξία τους υπολογίζεται στα περίπου 26 δισ. ευρώ ή σχεδόν 160% του ετήσιου ΑΕΠ.

Αυτό που χρειάζεται η Κύπρος είναι μια «κακή τράπεζα» που θα αναλάβει αυτά τα προβληματικά δάνεια. Η έντονη χρηματοπιστωτική κρίση σε Ιρλανδία, Σλοβενία και Ισπανία υποχρέωσε αυτές τις χώρες να δημιουργήσουν «κακές τράπεζες». Η ΕΕ και το ΔΝΤ έχουν χρέος να βάλουν σε προτεραιότητα κάτι ανάλογο για την Κύπρο.

Και πάλι, το σπουδαιότερο στοιχείο είναι η «θεραπεία» της οικονομίας της νήσου. Όχι μόνο ο τουρισμός, αλλά και επαγγελματικοί κλάδοι όπως η παροχή νομικών, λογιστικών και συμβουλευτικών υπηρεσιών, αποδεικνύονται ανθεκτικοί και ακμάζουν. Σε ένα βαθμό, η ισχύς αυτών των κλάδων καθρεφτίζει την κατάρτιση και την θεσμική υποδομή που απολαμβάνει η Κύπρος χάρη στο παρελθόν της ως βρετανική αποικία. Στην Ελλάδα αυτοί οι κλάδοι δεν είναι ακμαίοι.

Χωρίς αμφιβολία πρέπει να γίνει ακόμη πολύ δουλειά στην Κύπρο. Αλλά από οικονομικής άποψης, η νήσος μπορεί να είναι ήσυχη για το μέλλον της.

Η πολιτική και η γεωπολιτική κατάσταση στην Κύπρο είναι λιγότερο καθησυχαστική –και αυτά είναι τα κακά νέα. Υπάρχουν τρία ζητήματα που εγείρουν ανησυχίες.

Το πρώτο είναι η παραίτηση στις 10 Μαρτίου του Πανίκου Δημητριάδη από την θέση του κεντρικού τραπεζίτη της Κύπρου. Υπηρέτησε λιγότερο από δύο χρόνια, από την συνολική 5ετή θητεία του. Η παραίτησή του υπό την συνεχή πίεση του Προέδρου Νίκου Αναστασιάδη, εξέπεμψε ένα πολύ δυσοίωνο σινιάλο για την ασέβεια που δείχνουν οι Κύπριοι πολιτικοί στην ανεξαρτησία της κεντρικής τράπεζας.

Το δεύτερο ζήτημα είναι ο διχασμός στην κυβέρνηση συνασπισμού, που ξέσπασε στα τέλη Φεβρουαρίου με αφορμή την απόφαση του κ. Αναστασιάδη να επανεκκινήσει τις συνομιλίες με τους Τουρκοκύπριους για μακροπρόθεσμη συμφωνία όσον αφορά το μέλλον της διχοτομημένης νήσου. Ο κ. Αναστασιάδης έκανε λάθος όταν υποχρέωσε τον κεντρικό τραπεζίτη του να αποχωρήσει, αλλά ήταν σωστό –και γενναίο- να προσπαθεί να πετύχει συμφωνία ειρήνευσης με την τουρκοκυπριακή πλευρά.

Δυστυχώς, η πρωτοβουλία του έκανε το εθνικιστικό Δημοκρατικό κόμμα, μικρό εταίρο στην κυβέρνηση συνεργασίας, να αποχωρήσει από την κυβέρνησή του. Ως εκ τούτου, αποδυναμώθηκε το κόμμα του, ο Δημοκρατικός Συναγερμός, στον συνασπισμό. Όμως το πιο σημαντικό μάθημα από αυτό το περιστατικό, είναι ότι ο πεισματικός εθνικισμός των Ελληνοκυπρίων –όπως βέβαια και η στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας στα βόρεια εδάφη- εξακολουθεί να δηλητηριάζει τις προσπάθειες τακτοποίησης του προβλήματος της κυπριακής διχοτόμησης.

Ο τρίτος λόγος ανησυχίας είναι η συνεχιζόμενη πολιτική και χρηματοοικονομική σχέση ανάμεσα στην Κύπρο –δηλαδή τα ελληνοκυπριακά εδάφη του Νότου- και την Ρωσία. Αν ένας από τους σκοπούς του πακέτου διάσωσης από ΕΕ-ΔΝΤ ήταν να μειωθεί η εξάρτηση των κυπριακών τραπεζών από τους πλούσιους Ρώσους επιχειρηματίες και ιδιώτες, τότε σίγουρα αυτός ο στόχος δεν πετυχαίνει.

Αλήθεια, πόσο καλή ιδέα είναι για την Κύπρο, ενός μέλους της ΕΕ, να έχει τόσο στενές σχέσεις με την Ρωσία, σε μια περίοδο που ο Πρόεδρος Vladimir Putin αποκόβει την Ουκρανία;

 

© The Financial Times Limited 2014. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation

ΣΧΟΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ

blog comments powered by Disqus
v
Απόρρητο