ΔΝΤ: Προειδοποιεί για τις «too-big-to-fail» τράπεζες

Οι μεγαλύτερες τράπεζες του πλανήτη εξακολουθούν να λαμβάνουν έμμεσα επιδοτήσεις που ανέρχονται ως τα 590 δισ. δολάρια, γιατί θεωρούνται «πολύ μεγάλες για να αφεθούν να καταρρεύσουν» και θα χρειαστούν κυβερνητική διάσωση αν αντιμετωπίσουν προβλήματα, σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Η προειδοποιηση περιέχεται στην τακτική έκθεση Global Financial Stability Report του διεθνούς οργανισμού και καταδεικνύει ότι οι μεταρρυθμίσεις που ακολούθησαν την κρίση, δεν κατάφεραν να επιλύσουν το πρόβλημα «too-big-to-fail», μολονότι οι μεγάλες τράπεζες ασκούν έντονο λόμπι για να πείσουν ότι δεν υφίσταται πλεον τέτοιο ζήτημα.

Ο ανταγωνισμός στον τραπεζικό κλάδο εξακολουθεί να στρεβλώνεται εξαιτίας των έμμεσων επιδοτήσεων προς τις μεγαλύτερες τράπεζες και, στην περίπτωση που ξεσπάσει νέα χρηματοπιστωτική κρίση και δεν έχουν γίνει νέες μεταρρυθμίσεις, οι φορολογούμενοι θα χρεωθούν με δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια για να στηρίξουν τις τράπεζες.

Η έμμεση επιδότηση έχει την μορφή πλεονεκτημάτων που παρέχονται σε τράπεζες και τους επενδυτές τους, λόγω της προοπτικής της διάσωσης. Όταν οι τραπεζίτες γνωρίζουν ότι η κυβέρνηση πιθανότατα θα τους διασώσει, πιθανόν να αναλαμβάνουν περισσότερο ρίσκο. Επιπλέον, οι επενδυτές είναι πρόθυμοι να δανείσουν σε τέτοιες τράπεζες και σε χαμηλότερο κόστος, γιατί το ενδεχόμενο διάσωσης λειτουργεί ως μορφή εξασφάλισης. Ετσι δημιουργείται ουσιαστικά μια επιδότηση για τις μεγαλύτερες τράπεζες, που στρεβλώνει τον ανταγωνισμό και αυξάνει την επικινδυνότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ, οι μεγαλύτερες πολυεθνικές τράπεζες και μόνο, απολαμβάνουν έμμεση επιδότηση ύψους 15-70 δισ. δολ. στις ΗΠΑ, 25-110 δισ. δολ. στην Ιαπωνία, 20-110 δισ. δολ. στην Βρετανία και 90-300 δισ. δολ. στην ευρωζώνη, αναλόγως με την μέθοδο υπολογισμού.

Το ταμείο έκανε τον υπολογισμό, συγκρίνοντας το κόστος ασφάλισης έναντι χρεοστασίου (CDS) για τους επενδυτές ομολόγων ανάμεσα σε μεγαλύτερες και μικρότερες τράπεζες, μαζί με τις διαφορετικές πιστοληπτικές αξιολογήσεις αυτών των τραπεζών. Εκτιμά ότι οι έμμεσες επιδοτήσεις έχουν μειωθεί από το 2009, αλλά παραμένουν μεγάλες.

Η μελέτη του ΔΝΤ αφορά τα έτη 2011-12, μετά την εφαρμογή στις περισσότερες χώρες μεταρρυθμίσεων, όπως η ρύθμιση Dodd-Frank στις ΗΠΑ, που περιλάμβαναν μέτρα περιορισμού του παράγοντα «too-big-to-fail.»

Ο τραπεζικός κλάδος επέκρινε μια πρόσφατη έρευνα της Federal Reserve Bank of New York, από την οποία επίσης προκύπτει μια μεγάλη επιδότηση too-big-to-fail, γιατί τα στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν έφταναν μόνο στο 2009.

Πάντως στην έρευνά του το ΔΝΤ τονίζει: «Οι επιδοτήσεις αυξήθηκαν σε όλο το φάσμα κατά την διάρκεια της κρίσης, αλλά έκτοτε έχουν υποχωρήσει στις περισσότερες χώρες, καθώς οι τράπεζες εξυγιαίνουν τους ισολογισμούς τους και επιβάλλονται μεταρρυθμίσεις... Συνολικά όμως, εξακολουθεί να είναι μεγάλη η πιθανότητα να χρειαστούν διάσωση συστημικά σημαντικά τράπεζες.»

Οι μεταρρυθμίσεις όπως το Dodd-Frank είχαν στόχο να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα «too-big-to-fail», δημιουργώντας πιο εύχρηστες μεθόδους εκκαθάρισης μεγάλων τραπεζών, χωρίς να προκληθεί κρίση. Ωστόσο το πόρισμα του ΔΝΤ δείχνει ότι δεν είχαν πλήρη αποτελεσματικότητα.

«Υπάρχει πρόοδος αλλά οι εκτιμήσεις για την επιδότηση δείχνουν ότι το ζήτημα too-important-to-fail παραμένει έντονο,» σχολιάζει ο αναλυτής του ΔΝΤ Garston Gelos.

© The Financial Times Limited 2014. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation