Ευρώπη: ”Βάλτε χαλινάρι στην ευφορία”

Η Ευρώπη παίζει το ρόλο της στο διογκούμενο κύμα εξαγορών και συγχωνεύσεων. Η πρόταση επιθετικής εξαγοράς ύψους 48 δισ. ευρώ της Sanofi για την Aventis είναι ένα ”δράμα” αντίστοιχης αίγλης με αυτό της προσφοράς της Comcast για την Disney. Ωστόσο υπάρχουν πολλά ανοικτά θέματα σε σχέση με συγκρούσεις συμφερόντων, αλλά και στον έλεγχο της διαφάνειας. Η SEC εξακολουθεί να κρατά τα σκήπτρα.

Δημοσιεύθηκε: 16 Φεβρουαρίου 2004 - 01:38

του Brian Groom

Η Ευρώπη παίζει το ρόλο της στο διογκούμενο κύμα εξαγορών και συγχωνεύσεων. Στην περίπτωση της πρότασης επιθετικής εξαγοράς ύψους 48 δισ. ευρώ της Sanofi για την Aventis, βρήκε την ιστορία που ”πατσίζει” αυτή της προσφοράς εκ μέρους της Comcast για την Disney.

Δεν θα είναι όλα τα deals τόσο μεγάλα, αλλά η εμπιστοσύνη ανακτάται. Παγκόσμια έρευνα της Goldman Sachs σε διευθύνοντες συμβούλους φανερώνει ότι οι Ευρωπαίοι σχεδιάζουν υψηλότερες επενδύσεις και περισσότερα διεθνή deals. Την Πέμπτη, ο δείκτης FTSE Eurotop 300 σκαρφάλωσε για λίγο υψηλότερα των 1.000 μονάδων, για πρώτη φορά από τον Αύγουστο του 2002, αυξάνοντας την ”πρόκληση” για προσφορές τίτλων και ρευστοποιήσεις κερδών.

Στη Γαλλία κυκλοφορούν εκτιμήσεις για την τιμή προσφοράς εταιριών όπως η Danone, η Vivendi Universal και η Schneider. Στη Γερμανία, η προσοχή είναι στραμμένη στις τράπεζες, αλλά οι αποσχίσεις μονάδων εκ μέρους εταιριών όπως η RWE και η Deutsche Post είναι επίσης πιθανές.

Στη Σκανδιναβία, η φινλανδική Sampo αποκτά τον έλεγχο της ασφαλιστικής If. Στην Ισπανία οι κινήσεις για εξαγορές και συγχωνεύσεις αναμένουν το αποτέλεσμα των ανοιξιάτικων εκλογών.

Οι οικονομικές δυσχέρειες θα βοηθήσουν τις εταιρίες να κρατηθούν… προσγειωμένες. Το τελευταίο ”σφυροκόπημα” μείωσε σε τέτοιο βαθμό τις αξίες, που η Ευρώπη έχει αργοπορήσει περισσότερο από τις ΗΠΑ στην επούλωση των πληγών που ανέκυψαν στους ισολογισμούς.

Μεγάλο μέρος των ευρωπαϊκών εξαγορών και συγχωνεύσεων θα προκύψει από αναδιάρθρωση ή θα είναι αμυντικού χαρακτήρα. Οι επενδυτές δεν πρέπει εξ αυτού να ανησυχούν λιγότερο. Τα deals που οδηγούν σε μείωση του κόστους μπορεί να είναι ευπρόσδεκτα, αλλά εκείνα που οικοδομούνται σε όνειρα για υψηλότερα έσοδα πρέπει να προσεγγίζονται με σκεπτικισμό.

TV: Η ”πώληση του αιώνα” από τον Μπερλουσκόνι

Ο Σ. Μπερλουσκόνι, ο Ιταλός μεγιστάνας των media που έγινε πρωθυπουργός, προβλέπει για μια ακόμη φορά αυτό που πάντα υποσχόταν και ποτέ δεν έκανε: Την επίλυση της σύγκρουσης συμφερόντων που σχετίζονται με τη συμμετοχή του σε τηλεοπτικές επιχειρήσεις.

Επί τάπητος βρίσκεται η πώληση ποσοστού 15% που κατέχει στη Mediaset, το τηλεοπτικό δίκτυο που ελέγχεται κατά 50,04% από τη Fininvest, την οικογενειακή του εταιρία συμμετοχών. Η επιχειρηματική κοινότητα της Ιταλίας είναι πεπεισμένη ότι κάτι τέτοιο θα συμβεί παρά τις -για δεύτερη φορά μέσα σε δύο εβδομάδες- διαψεύσεις εκ μέρους της Fininvest περί του ότι πρόκειται να προχωρήσει σε placement.

Ο Ρούπερτ Μέρντοχ την Πέμπτη επιβεβαίωσε ότι ο Μπερλουσκόνι προσφέρθηκε να του πουλήσει τη Mediaset το 1995 και ξανά το 1998. Και τις δύο φορές ο ”cavaliere” άλλαξε γνώμη την τελευταία στιγμή λόγω οικογενειακών πιέσεων να κρατήσει τα τηλεοπτικά του συμφέροντα.

Τότε γιατί σκέπτεται να μειώσει το ποσοστό του; Οπωσδήποτε δεν χρειάζεται το 1,7 δισ. ευρώ που θα του απέφερε η πώληση ενός 15%.

Παραμένει ο πλουσιότερος άνθρωπος στην Ιταλία. Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι η πρόθεσή του σχετίζεται με την επιθυμία του να επιλύσει σύνθετα οικογενειακά θέματα διαδοχής του.

Ο πιο πιθανός λόγος είναι ότι ο ίδιος ελπίζει πως η μερική πώληση συμμετοχών του θα ”κλείσει τα στόματα” εκείνων που μιλούν για σύγκρουση συμφερόντων -αιτιάσεις που ακολουθούν κατά πόδας την πολιτική του ζωή- ειδικά τώρα που η ηγεμονία του κλυδωνίζεται από απεργίες και οικονομικά σκάνδαλα.

Αλλά το 15% απλώς δεν αρκεί. Αν όντως εννοεί τα όσα διαμηνύει, θα πρέπει να πουλήσει περισσότερο.

Ας μην φοβόμαστε την ”εμβέλεια” της SEC

Μετά το σκάνδαλο της Parmalat, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σκληραίνει τη στάση της σχετικά με τις κανονιστικές ρυθμίσεις επί χρηματοοικονομικών θεμάτων. Αυτό είναι ένα πεδίο όπου ο εναρμονισμός είναι ευπρόσδεκτος. Οι απάτες ανθούν όταν οι ρυθμιστική διαδικασία είναι προβληματική και η διεθνής επίβλεψη αδύναμη. Η Ευρώπη έχει ωστόσο δρόμο να διανύσει, πριν η ανταπόκρισή της καταστεί εμφανής.

Οι πολιτικές εντάσεις στην Ιταλία ευθύνονται για έναν μπερδεμένο συμβιβασμό. Η προταθείσα αρχή για την προστασία των καταθέσεων θα μπορούσε να καταστεί ισχυρότερη από την προς το παρόν επιφορτισμένη με τον ελεγκτικό ρόλο Consob, αλλά η ευκαιρία να δημιουργηθεί μια υπερ-αρχή, όπως είναι στη Βρετανία η Financial Services Authority ή η γερμανική BaFin, έχει χαθεί.

Οι προτάσεις του Φριτς Μπολκεστάιν, του Ευρωπαίου επιτρόπου αρμόδιου για την εσωτερική αγορά, μοιάζουν περισσότερο υποσχόμενες.

Η ”σκλήρυνση” των απόψεων για την εταιρική νομοθεσία και τους λογιστικούς ελέγχους έκανε τα πρώτα της βήματα τον περασμένο Μάιο. Ο κ. Μπολκενστάιν είναι έτοιμος να προτείνει νέους ρυθμιστικούς κανόνες επί των ελέγχων, όπως η τακτική εναλλαγή των ορκωτών ελεγκτών, αλλά και στην κατεύθυνση της καθιέρωσης ανεξάρτητων ελεγκτικών επιτροπών.

Στην περίπτωση αυτή, οι περιορισμοί δεν έχουν να κάνουν μόνο με την παρατηρούμενη αντίθεση στις πανευρωπαϊκές ρυθμίσεις, αλλά και με την ίδια την βραδυπορία που παρατηρείται στο νομοθετικό έργο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μέχρι η Ευρώπη να προχωρήσει γρήγορα πρέπει να αποδεχτεί ότι η αμερικανική SEC, ενισχυμένη από τον νόμο Σαρμπάνη-Όξλεϊ, θα είναι η de facto ρυθμιστική αρχή παγκοσμίως. Ενήργησε ταχύτερα από τις γαλλικές αρχές στο θέμα της Vivendi Universal και καταπιάστηκε ευθύς με την Ahold, τη Lernout & Hauspie, την Hollinger, την Parmalat και την Adecco.

Η Ευρώπη δεν πρέπει να δυσανασχετεί: Κάποιος πρέπει να κάνει τη δουλειά.

© The Financial Times Limited 2004. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation