Οι γάλλοι μέτοχοι βλέπουν... φως στο Τούνελ

Δημοσιεύθηκε: 8 Απριλίου 2004 - 16:18

Για να υιοθετήσουμε την ατάκα που είχε πει γάλλος στρατηγός βλέποντας μια μάταιη επέλαση του βρετανικού ιππικού, το μήνυμα προς τους γάλλους μετόχους που ανέτρεψαν εχθές το διοικητικό συμβούλιο του Eurotunnel πρέπει να είναι ”c’est manifique, mais ce n’est pas les affaires” (σ.τ.μ. ”Είναι καταπληκτικό, αλλά αυτό δεν είναι επέλαση”).

Μπορεί να ήταν μια νίκη της μετοχικής δημοκρατίας, αλλά μάλλον θα αποβεί υψηλό το τίμημα για το 1 εκ. των γάλλων επενδυτών που κατέχουν περισσότερο από το 60% του μετοχικού κεφαλαίου του Eurotunnel. Διακινδυνεύουν να εξαφανιστούν εντελώς αν, όπως φαίνεται πιθανό, το νέο σχέδιο αποτύχει και οι τράπεζες που έχουν πιστώσει την εταιρία, αναλάβουν τα ηνία της.

Το πρώην βρετανικό διοικητικό συμβούλιο και η διοίκηση δεν προσέφεραν κάποια ”μαγική” λύση, καθώς δεν υπάρχει κάτι τέτοιο για μια αποτυχημένη εταιρία. Ωστόσο, προσέφεραν μια μακροπρόθεσμη προοπτική για την επάνοδο της εταιρίας στη βιωσιμότητα.

Εκτός από το ”ξεφούσκωμα” των αρχικών πανηγυρισμών και του εορτασμου για την εγκάρδια συμμαχία μεταξύ Λονδίνου και Παρισιού, το όλο εγχείρημα του Τούνελ της Μάγχης είναι γεμάτο... αγγλογαλλικά παράδοξα. Ένα εξ’ αυτών, είναι η γαλλική ροπή, η οποία χρονολογείται από την εποχή που κατασκευαζόταν το κανάλι του Σουέζ, να ”τζογάρουν” σε μεγαλόπνοα εγχειρήματα.

Ένα ακόμη παράδοξο είναι ότι ο Γάλλοι μέτοχοι του Eurotunnel ξεπερνούν κατά πολύ τους βρετανούς, ακόμη και αν η εν λόγω σύνδεση είναι πολύ σημαντικότερη γεωγραφικά για τους τελευταίους.

Το τρίτο παράδοξο έγκειται στο ότι αυτή που επέμενε το 1986, όταν διαμορφωνόταν η Συνθήκη που θα επέτρεπε την κατασκευή του, για μη χρησιμοποίηση δημόσιων επενδυτικών κεφαλαίων, ήταν η Margaret Thatcher και ωστόσο ο γαλλικός ιδιωτικός τομέας κάλυψε τα χρηματοδοτικά κενά που εκείνη δημιούργησε.

Τα προβλήματα του Eurotunnel είναι γνωστά: το κόστος κατασκευής του σχεδόν διπλασιάστηκε έναντι του προϋπολογισμού. Οι προβλέψεις για την σιδηροδρομική κίνηση απέβησαν υπεραισιόδοξες. Οι χαμηλές τιμές των αερομεταφορών αποτέλεσαν απρόβλεπτο ανταγωνισμό. Έτσι έχουν τα πράγματα.

Το Eurotunnel κατάφερε σε κάποιες περιπτώσεις να αποκομίσει λειτουργικό κέρδος, αλλά ποτέ αρκετό ώστε να εξυπηρετήσει το χρέος του, ύψους 6 δισ. στερλινών (11 δισ. δολ.). Το πρώην διοικητικό συμβούλιο προσπάθησε να μειώσει το ναύλο ώστε να αυξήσει την επιβατική κίνηση και να εμπλακεί στο σύνολο της μεταφορικής διαδικασίας ανθρώπων και εμπορευμάτων ώστε να αποπληρώσει το χρέος της.

Σε αντίθεση με τις προτάσεις της βρετανικής διοίκησης, η μετοχική ομάδα του Nicolas Miguet, η οποία δημιούργησε την ”επανάσταση των μετόχων” σκοπεύει να αυξήσει το ναύλο, να εγκαταλείψει την ιδέα μιας υπηρεσίας ναυλώσεων σιδηροδρόμου (για να μην ανταγωνίζεται το μονοπώλιο της γαλλικής κρατικής εταιρίας) και να αρχίσει επαναδιαπραγμάτευση των χρεών με τις τράπεζες.

Το επιχείρημα που χρησιμοποιεί είναι πως οι τράπεζες έχουν να χάσουν περισσότερα από μια πιθανή κατάρρευση της εταιρίας.

Αλλά ποιος μιλά για κατάρρευση; Οι τραπεζίτες απλώς θα αναλάβουν τη λειτουργία του Eurotunnel μέχρι τη στιγμή που θα επιτευχθεί μια συρρίκνωση του χρέους επαρκής, ώστε να προσελκύσει νέους επενδυτές.

Παρ’ όλα αυτά είναι δύσκολο να μην νιώσει κανείς συμπάθεια για τους γάλλους μικροεπενδυτές που, ακόμη και εχθές, ενθαρρύνονταν από τον κ. Miguet να συμμετάσχουν σε αυτή την απέλπιδα προσπάθεια.

Οι κυβερνήσεις Γαλλίας και Αγγλίας έχουν μερίδιο της ευθύνης για την διαμορφωμένη κατάσταση, καθώς και οι δύο αρνήθηκαν– ορθώς – να χορηγήσουν τις απαιτούμενες εγγυήσεις για το Eurotunnel.

Ωστόσο, οι δικές τους κρατικές σιδηροδρομικές εταιρίες (η British Rail ιδιωτικοποιήθηκε τρία χρόνια μετά την ολοκλήρωση του Eurotunnel) ήταν αυτές που είχαν εκπονήσει τις υπεραισιόδοξες προβλέψεις επιβατικής κίνησης, στις οποίες βασίστηκε η χρηματοδότηση του Εurotunnel.

© The Financial Times Limited 2004. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation