FT: Ζητούμενο η σύνεση στον τραπεζικό κλάδο

Στη σωστή κατεύθυνση κινούνται οι μεταρρυθμίσεις του ευρωπαϊκού χρηματοοικονομικού κλάδου, υποστηρίζουν οι FT στο κύριο άρθρο τους, τονίζοντας πως ακόμη και το Λονδίνο που αντιδρά θα επωφεληθεί από τη σύνεση που επιβάλλεται.

Δημοσιεύθηκε: 7 Σεπτεμβρίου 2010 - 12:50

FT: Ζητούμενο η σύνεση στον τραπεζικό κλάδο

Καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση προχωρά στην ενίσχυση της εποπτείας του χρηματοοικονομικού κλάδου, οι φωνές που διαμαρτύρονται γίνονται ολοένα και πιο διαπεραστικές. Ο συναγερμός που έχει σημάνει όμως στη Βρετανία και σε άλλες χώρες-οικονομικά κέντρα είναι μάλλον υπερβολικός. Θα μπορούσαν ακόμη και να επωφεληθούν από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα της μεταρρύθμισης, όπως θα ευνοηθούν οι καταναλωτές και οι φορολογούμενοι της Ευρώπης.

Το πακέτο των μέτρων αποτελεί ουσιαστικά υλοποίηση των προτάσεων που είχε καταθέσει το 2009 ο Jacques de Larosiere για ένα Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου και για τρία ευρωπαϊκά εποπτικά σώματα για τον τραπεζικό κλάδο, τον ασφαλιστικό και τις κεφαλαιαγορές. Οι προτάσεις του κινούνται στη σωστή κατεύθυνση όσον αφορά στη λειτουργία μιας ενιαίας χρηματοοικονομικής αγοράς. Με τις αντιγνωμίες των αξιωματούχων να δημιουργούν νομοθετικό arbitrage, η επιλογή πρακτικά πλέον είναι η εξής: ενιαία αγορά με κοινούς κανόνες ή εγκατάλειψη της ιδέας για ενιαία χρηματοοικονομική αγορά.

Αυτή είναι μία απόφαση που η Βρετανία έλαβε πολύ καιρό νωρίτερα. Η Βρετανία ήταν σταθερά ισχυρός υποστηρικτής της ενιαίας αγοράς χρηματοοικονομικών υπηρεσιών. Επιπλέον, οι Βρετανοί έμαθαν από το πάθημα της χρηματοοικονομικής κρίσης εντυπωσιακά γρήγορα -και γι' αυτό θα έπρεπε να περιμένει κανείς ότι οι Βρετανοί θα είναι εκείνοι που θα ζητούν μεγαλύτερη συμμόρφωση στους ευρωπαϊκούς κανόνες και όχι το αντίθετο.

Η μεταρρύθμιση δεν οριοθετεί επακριβώς τη δικαιοδοσία των εθνικών και των ευρωπαϊκών αξιωματούχων, αλλά -υπό κανονικές συνθήκες- τα πράγματα είναι μάλλον ξεκάθαρα. Τα ευρωπαϊκά σώματα θέτουν τους κοινούς κανόνες, ενώ τα εθνικά σώματα επιβλέπουν τους χρηματοοικονομικούς οργανισμούς. Και οιαδήποτε "κατάχρηση εξουσίας" από τις Βρυξέλλες είναι πιθανή μόνο σε περίπτωση κρίσης ή όταν οι αξιωματούχοι μιας χώρας-μέλους αδυνατούν να συμφωνήσουν μεταξύ τους ή καταπατούν την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Σε καμία εθνική κυβέρνηση δεν μπορεί να επιβληθεί η διάσωση κάποιας τράπεζας.

Η ορθότητα αυτής της λύσης εξαρτάται από το εάν οι ευρωπαϊκές αρχές θα κάνουν καλά τη δουλειά τους. Οι εναρμονισμένες αποφάσεις είναι -μέχρις ενός βαθμού- κατά γενική ομολογία προτιμότερες από το θέαμα εθνικών κυβερνήσεων που αντιδρούν ασυντόνιστα ενώ βρίσκονται αντιμέτωπες με κοινούς κινδύνους. Αδιαμφισβήτητα, ένα κοινό βιβλίο κανόνων θα βελτιώσει τις πρακτικές στα πιο… επιεική κράτη- μέλη και δίνει τη δυνατότητα στα πιο συνετά κράτη-μέλη να πιέσουν προς μεγαλύτερη σύνεση τους απερίσκεπτους γείτονές τους.

Αυτός είναι ίσως ο φόβος μερικών. Το φλερτ της Βρετανίας με τον χρηματοοικονομικό κλάδο θα μπορούσε να την οδηγήσει στο να υποκύψει και στη γοητεία της πιο χαλαρής νομοθεσίας. Αλλά η ύπαρξη ενός άτεγκτου πανευρωπαϊκού σώματος, που θα μπορεί να σταματήσει αυτήν την αποπλάνηση, σίγουρα θα ήταν καλοδεχούμενη.

Δεν πρόκειται για ένα εργαλείο της ζηλόφθονης ηπειρωτικής Ευρώπης για την καταστροφή του βρετανικού χρηματοοικονομικού κλάδου. Οι μεταρρυθμίσεις για τον ευρωπαϊκό χρηματοοικονομικό τομέα θα συμβάλουν στη διάσωση του κλάδου από τις καταχρήσεις στο εσωτερικό του.

© The Financial Times Limited 2010. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation