Το τελευταίο επιχειρηματικό ταμπού

Τι μισθό παίρνετε στην δουλειά σας; Τι μισθό παίρνει ο προϊστάμενός σας; Το αφεντικό σας; Η μισθολογική δομή αποτελεί το τελευταίο επιχειρηματικό ταμπού. Ωστόσο, η νέα τάση που γεννιέται στην Αγγλία και εξαπλώνεται είναι η πλήρης διαφάνεια. Όπως λένε οι επιχειρηματικοί ψυχολόγοι, εκτός της εσωτερικής εμπιστοσύνης, η πρακτική αυτή αποτελεί ισχυρότατο μήνυμα διαφάνειας και προς τα έξω.

Δημοσιεύθηκε: 30 Οκτωβρίου 2004 - 11:16

του Rhymer Rigby

Πρόκειται για τυπικές συζητήσεις στα διαλείμματα από τη δουλειά. ”Παίρνει περισσότερα από εμένα; Και αν ναι, πόσα περισσότερα;”, ”Τον πήραν από μια ανταγωνιστική εταιρία και πρέπει να έχει πάρει ένα παχυλό premium”, ”Είναι πιο έμπειρος από εμένα, αν και το αφεντικό έχει καλύτερη άποψη για εμένα. Τι νομίζεις ότι παίρνει; 5.000 ευρώ ή 10.000 ευρώ περισσότερα;”.

Το θέμα της συζήτησης είναι φυσικά, τι μισθό παίρνουν οι συνάδελφοί μας. Για ελάχιστα θέματα υπάρχει τόσο μεγάλη κουβέντα βασισμένη σε τόσο λίγη πραγματική γνώση.

Φυσικά, κάποιοι μιλούν ανοιχτά για τις απολαβές τους. Στον κλάδο των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, επί παραδείγματι, εάν τα bonus είναι καλά, οι άντρες αρέσκονται να καυχώνται. Οι υπάλληλοι στα fast food, από την άλλη μεριά, συζητούν για τους μισθούς τους αλλά για τους ακριβώς αντίθετους λόγους. Ωστόσο, η μεγάλη πλειοψηφία των μετρίως αμειβομένων της μεσαίας τάξης δεν θα αποκάλυπταν ποτέ τον μισθό τους στο συνάδελφο. Σε μια μικρή μειοψηφία επιχειρήσεων, ωστόσο, δεν έχουν άλλη επιλογή.

Η Happy Computers, μια εταιρία πληροφορικής στο Λονδίνο είναι μια τέτοια εταιρία. ”Τα πάντα εδώ είναι διαθέσιμα” αναφέρει ο Henry Stewart, διευθύνων σύμβουλος. ”Γιατί θα έπρεπε να διαφέρουν οι μισθοί;”

Όπως εξηγεί ο κ. Stewart, η απόκρυψη των μισθολογικών επιπέδων οδηγεί σε μια παραπληροφόρηση και οι εργαζόμενοι πιστεύουν ότι οι μισθολογικές ”ψαλίδες” είναι πολύ μεγαλύτερες από ότι είναι στην πραγματικότητα. Επιπροσθέτως, όπως τονίζει, με αυτή την πολιτική, τα στελέχη θα πρέπει να είναι έτοιμα να δικαιολογήσουν τις αποφάσεις τους σε όλους τους εργαζόμενους.

”Είναι κάτι εξαιρετικό”, αναφέρει ο Charles Sutton, στέλεχος της Nicholson McBride, εταιρίας επιχειρηματικής ψυχολογίας στο Λονδίνο. ”Ιδίως αναλογιστείτε ότι σε κάποιες εταιρίες η συζήτηση για τους μισθούς αποτελεί παράπτωμα που επιφέρει απόλυση”. Ωστόσο, προσθέτει, ένα τέτοιο επίπεδο διαφάνειας στέλνει ένα πανίσχυρο μήνυμα προς τα έξω, ότι και τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά της εταιρίας είναι επίσης διαφανή.

Στην Aspen, μια λονδρέζικη ασφαλιστική εταιρία, κάθε εργαζόμενος μπορεί να δει ακόμη, όχι μόνο τις απολαβές του γενικού διευθυντή, αλλά και τα έξοδά του. Η διαφάνεια, όπως αναφέρει ο κ. Sutton ενισχύει την εμπιστοσύνη ή τουλάχιστον την πεποίθηση ότι δεν υπάρχει κάποιο ”ζουμερό” μυστικό στην εταιρία.

Σαφώς, υπάρχει μια δόση ιδεαλισμού σε μια εταιρία που ανοίγει τόσα πολλά από τα χαρτιά της στο τραπέζι. Η μισθολογική διαφάνεια σημαίνει πως πολλά ”βρώμικα” μικρά μυστικά -όπως οι φυλετικές διακρίσεις- στους μισθούς πρέπει να βγουν στην επιφάνεια.

Οπότε, γιατί δεν δημοσιοποιούν όλες οι εταιρίες τα μισθολόγιά τους; Στις περισσότερες εταιρίες οι μισθολογικές δομές προκύπτουν σταδιακά και έχουν δεχτεί πιέσεις πολλών ειδών, όπως η ανάγκη να προσλάβουν ταλέντα με premium και θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να καθιερωθεί ισότιμη μισθολογική δομή. Η μοναδική λύση θα ήταν να αναβαθμιστούν όλοι οι μισθοί στον υψηλότερο κοινό παρανομαστή.

Εξάλλου, η μισθολογική διαφάνεια γίνεται μια ακόμη δυσκολότερη διαδικασία σε πολυεθνικές επιχειρήσεις με χιλιάδες εργαζόμενους σε δεκάδες χώρες. Θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να εξηγηθεί στον εργαζόμενο στην Ινδία το γιατί παίρνει το 1/8 του μισθού του ομολόγου του στην Αγγλία.

© The Financial Times Limited 2004. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation