Οι αναπτυσσόμενες αγορές είναι η σοφή επιλογή

Το επενδυτικό status quo αλλάζει. Οι συνετοί επενδυτές επιλέγουν πλέον τις αναπτυσσόμενες αγορές. Όσοι επιμένουν να τις αγνοούν είναι οι τζογαδόροι!Τα πιθανά σενάρια για οικονομίες, νομίσματα και αγορές.

Δημοσιεύθηκε: 8 Φεβρουαρίου 2012 - 15:07

Jerome Booth*

Οι αναπτυσσόμενες αγορές είναι η σοφή επιλογή

Η αστάθεια πιθανότατα θα συνεχιστεί στις χρηματιστηριακές αγορές το 2012. Όμως, ο βασικός κίνδυνος που μας προβληματίζει δεν είναι η αστάθεια, αλλά οι μεγάλες μόνιμες ζημίες. Πλέον, υπάρχει ισχυρή επιχειρηματολογία ότι ο βασικός κίνδυνος δεν εντοπίζεται στις επενδύσεις στις αναδυόμενες αγορές το 2012. Αντιθέτως, ο κίνδυνος αυτός εντοπίζεται στις επενδύσεις στις αναπτυγμένες οικονομίες.

Ο κόσμος κατά το 2012 θα συνεχίσει να είναι διχασμένος ανάμεσα στις ανεπτυγμένες οικονομίες που διανύουν φάση απομόχλευσης και τις αναπτυσσόμενες οικονομίες που δεν έχουν υπερβολικά χρέη. Οι ΗΠΑ και η Ευρώπη θα συνεχίσουν να παρουσιάζουν υποτονικό ρυθμό ανάπτυξης και ο βασικός κίνδυνος θα εξακολουθεί να είναι η επιστροφή στην ύφεση, αν όχι η μεγάλη ύφεση.

Από την άλλη πλευρά, πολλές αναδυόμενες οικονομίες θα αναπτυχθούν με ρυθμό κοντά στην μέση τάση. Σε αυτές τις αγορές, οι βασικότεροι κίνδυνοι είναι εγχώριοι, όπως ο πληθωρισμός.

Σε γενικές γραμμές, αναπτυγμένες και αναπτυσσόμενες οικονομίες θα συνεχίσουν να βιώνουν συγχρονισμένους ετήσιους κύκλους αποθεμάτων, κυρίως λόγο της ολοένα και πιο παγκοσμιοποιημένης φύσης που υπάρχει πλέον στη διαδικασίας παραγωγής, αλλά και της υποβόσκουσας κατάστασης που επικρατεί στην ανάπτυξη, καθώς οι συνθήκες από την πλευρά της ζήτησης θα συνεχίσουν να διαφέρουν σημαντικά.

Οι αναδυόμενες οικονομίες είναι πλέον αρκετά ετερογενείς και δεν αντιμετωπίζουν έναν κοινό κίνδυνο πιθανής χρεοκοπίας στην περίπτωση που θα αποκοπούν από τα ξένα κεφαλαία, για τον απλούστατο λόγο ότι πλέον εκείνες είναι οι πιστωτές. Τα περισσότερα σενάρια κινδύνου είτε επικεντρώνονται σε συγκεκριμένους παράγοντες της εκάστοτε χώρας, είτε προκύπτουν από την σύγχυση που επικρατεί για τις οικονομίες αυτές.

Οι αγορές ωστόσο, καθοδηγούνται από την αντίληψη που έχουν οι επενδυτές για τον κίνδυνο και όχι άμεσα από τον ίδιο τον κίνδυνο. Πιθανότατα κατά το 2012 θα υπάρξει μεγαλύτερη σύγχυση στις αγορές, καθώς πάγιες αντιλήψεις και απόψεις αποδεικνύονται αβάσιμες και σταδιακά αντικαθίστανται. Οι αλλαγές στις αντιλήψεις μπορεί να είναι ριζικές σε μεμονωμένο επίπεδο, αλλά συνολικά, το συσσωρευτικό αποτέλεσμα θα είναι σταδιακό.

Ο μεγαλύτερος πραγματικός κίνδυνος – που είναι ο κίνδυνος να μην αποπληρωθεί το κεφάλαιο που έχει επενδυθεί – εντοπίζεται στις περιπτώσεις όπου καταγράφεται ένα τριπλό κοκτέιλ: ομογενής βάση επενδυτών, σημαντική υποτίμηση του κινδύνου και μόχλευση. Και τα τρία αυτά στοιχεία βρίσκονται στις ανεπτυγμένες αγορές.

Μέχρι πριν από έναν χρόνο υπήρχε ελάχιστος πληθωρισμός στις αναδυόμενες οικονομίες, κατά συνέπεια δεν υπήρχε επείγουσα ανάγκη για ανατίμηση των νομισμάτων. Ακολούθησε μία περίοδος αδράνειας από τις κεντρικές τράπεζες, καθώς η αβεβαιότητα στην Ευρώπη υπερίσχυε της επιθυμίας διαφοροποίησης από το δολάριο. Στα τέλη του 2011, οι πληθωριστικές πιέσεις εκ νέου υποχώρησαν.

Το 2012 εκτιμούμε ότι οι εξελίξεις στην Ευρώπη θα οδηγήσουν είτε σε πιο ουσιαστική ανάκαμψη της εμπιστοσύνης ή σε μία κρίση από την οποία όμως, θα προκύψει ανάκαμψη. Το αποτέλεσμα θα πρέπει να είναι αποδυνάμωση του δολαρίου (όχι κατ’ ανάγκη έναντι του ευρώ).

Μία ξαφνική ανατίμηση του γεν ή το ενδεχόμενο ενός νέου πετρελαϊκού σοκ, ή η ανακοίνωση από μία κεντρική τράπεζα για αιφνιδιαστική μείωση των δολαρίων στη σύνθεση των συναλλαγματικών της αποθεμάτων θα μπορούσαν να είναι παράγοντες για ακόμη εντονότερη αποδυνάμωση του αμερικανικού νομίσματος. Το πιο πιθανό σενάριο ωστόσο, είναι μία σταδιακή διαφοροποίηση και μείωση των συναλλαγματικών αποθεμάτων στις αναπτυσσόμενες οικονομίες.

Ο πιο πιθανός δρόμος για την εξέλιξη των παγκόσμιων ανισορροπιών μεσοπρόθεσμα είναι μέσω της ανατίμησης των νομισμάτων των αναπτυσσόμενων οικονομιών. Εκτιμούμε ότι αυτή η διαδικασία θα διακοπεί μόνο προσωρινά από ξεσπάσματα αποστροφής επενδυτικού κινδύνου. Μεσοπρόθεσμα, καθώς θα ενισχύονται τα νομίσματά τους, οι αναπτυσσόμενες οικονομίες θα εξαρτώνται σταδιακά ολοένα και περισσότερο από την εγχώρια ζήτηση. Για να μην προκληθεί όμως, πληθωρισμός από αυτή τη διαδικασία, θα πρέπει να υπάρξει μεγαλύτερη εστίαση στους περιορισμούς που υπάρχουν στην πλευρά της προσφοράς, ειδικότερα μέσω μεταρρυθμίσεων, με την ανάπτυξη των αγορών εταιρικών ομολόγων και με μεγάλες ενέσεις στις επενδύσεις υποδομών.

Η παρατεταμένη αδυναμία στη ζήτηση των ανεπτυγμένων χωρών θα πυροδοτήσει επίσης επενδύσεις και εμπόριο μεταξύ των αναπτυσσόμενων οικονομιών. Οι συγκεκριμένες χώρες θα πραγματοποιήσουν νέες προσπάθειες να στρέψουν την εμπορική τους δραστηριότητα περισσότερο σε άλλες αναπτυσσόμενες οικονομίες. Οι τράπεζές τους θα αποκτήσουν μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς από τους ανταγωνιστές τους των ανεπτυγμένων οικονομιών, πιθανότατα μέσω εξαγορών. Οι αξιωματούχοι θα αναλάβουν πρωτοβουλίες ώστε να πείσουν περισσότερες επιχειρήσεις να σταματήσουν να τιμολογούν σε δολάρια. Είναι πιθανό επίσης και οι κεντρικές τράπεζες να προχωρήσουν σε μεγαλύτερη διαφοροποίηση των τίτλων που κατέχουν.

Η κατάσταση είναι πλέον τέτοια ώστε η απόφαση μη επένδυσης σε αναπτυσσόμενες οικονομίες να ισοδυναμεί με τζόγο. Παρόλα αυτά, παρατηρούμε ότι πολλοί αρνούνται να παραδεχθούν αυτή την πραγματικότητα. Ο κόσμος πιστεύει ότι θέλει να πιστεύει. Τα επιχειρήματα που βασίζονται σε υπεραπλουστευμένες και ξεπερασμένες αντιλήψεις ως προς τον κίνδυνο και σε προκαταλήψεις για τις αναπτυσσόμενες οικονομίες στηρίζονται κυρίως στην ελπίδα και όχι στη λογική. Ο κόσμος φοβάται να αμφισβητήσει αυτές τις αντιλήψεις. Οι εθισμένοι στον τζόγο μπορεί ακόμη και να αποκοπούν από την πραγματικότητα προκειμένου να τροφοδοτήσουν τον εθισμό τους.

Πόσο καιρό όμως, θα πρέπει να μείνουμε στο τραπέζι της ρουλέτας αφού γνωρίζουμε ότι ή θα χάσουμε τα πάντα ή στην καλύτερη περίπτωση, θα κερδίσουμε ελάχιστα; Θεωρεί άραγε κανείς ότι το status quo θα παραμείνει εσαεί; Ή μήπως πιστεύουμε ότι απλώς θα είμαστε τυχεροί;

Είναι σαφές, ότι πλέον οι συνετοί επενδυτές τοποθετούνται στις αναδυόμενες αγορές ώστε να μειώσουν τον κίνδυνο. Σε κρατικά ομόλογα, εταιρικά ομόλογα και, βεβαίως, σε μετοχές… για όσους έχουν τα κότσια να αντέξουν την βραχυπρόθεσμη ρευστότητα.

*Ο Jerome Booth είναι επικεφαλής ανάλυσης της Ashmore Investment Management.

© The Financial Times Limited 2012. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation