Οι ισπανικές τράπεζες αξίζουν τον κόπο

Αν ποτέ καταφέρει η Ευρώπη να επιδιορθώσει το τραπεζικό της σύστημα, θα το κάνει επειδή η Μαδρίτη έδειξε τον ορθό δρόμο, επιβάλλοντας διαρκώς αυστηρότερες απαιτήσεις, γράφει το Editorial.

Δημοσιεύθηκε: 8 Φεβρουαρίου 2012 - 17:43

Editorial

Το ισπανικό τραπεζικό σύστημα, μοιρασμένο ανάμεσα στις μεγάλες, γερές διεθνείς τράπεζες και τις "πολιτικοποιημένες" τοπικές cajas, διαψεύδει την κατηγοριοποίηση. Ενώ οι εγχώριες προοπτικές για τις τράπεζες συνεχίζουν να επιδεινώνονται, οι στρατηγικές που τους επιβάλλονται πηγαίνουν από το καλό στο καλύτερο. Αν ποτέ καταφέρει η Ευρώπη να επιδιορθώσει το τραπεζικό της σύστημα, θα έχει γίνει επειδή η Μαδρίτη έδειξε τον δρόμο.

Για το μεγαλύτερο κομμάτι του ισπανικού χρηματοπιστωτικού συστήματος, η πρόσβαση στην χρηματοδότηση από την αγορά, παραμένει δύσκολη. Η ρευστότητα από την κεντρική τράπεζα απαλύνει λίγο το πρόβλημα. Δεν μπορεί όμως να διορθώσει την αιτία, που είναι η συνεχιζόμενη απαξίωση στα τραπεζικά ενεργητικά, ειδικά στα στεγαστικά δάνεια και στις κατασχεμένες υποθήκες των οποίων η αξία διολίσθησε κατά την διάρκεια της κατασκευαστικης φούσκας.

Η κυβέρνηση υπολογίζει ότι τα μισά και πλέον από τα 323 δισ. ευρώ των στεγαστικών ενεργητικών της είναι προβληματικά. Ακόμη και μια επιτυχημένη τράπεζα όπως η Santander, που πέρασε τόσα χρόνια κρίσης χωρίς να υποστεί ζημία, έβαλε παρακαταθήκη 1,8 δισ. ευρώ για επισφαλή στεγαστικά δάνεια μόνο στο τελευταίο τρίμηνο.

Θα μπορούσαν τα πράγματα να είναι πολύ χειρότερα. Οι ρυθμίσεις της Ισπανίας για τις προβλέψεις ζημιών, δημιούργησαν μια καλύτερη κατάσταση σε σχέση με άλλες χώρες με αντίστοιχα προβλήματα. Ακόμη κι έτσι, οι ζημιές των τραπεζών είναι υποτιμημένες. Η επιδεινούμενη ύφεση, που σε ένα βαθμό οφείλεται και στην προσπάθεια της Ισπανίας να διακριθεί στον γενικό δημοσιονομικό μαζοχισμό της ευρωζώνης, θα τις χειροτερέψει.

Η νέα κεντροδεξιά κυβέρνηση της Ισπανίας σοφά επιβάλλει αυστηρότερες ρυθμίσεις στις τράπεζες. Έτσι, διατηρεί την καλή δουλειά της σοσιαλιστικής προκατόχου της, που το 2010 επέβαλε σκληρότερα stress tests απ’ όσο ζητούσε η υπόλοιπη Ευρώπη. Η ενοποίηση του κλάδου των cajas με «γάμους με το ζόρι» έδειξε ότι έχει το μεγαλύτερο κουράγιο από όλες τις χώρες να αντιμετωπίσει έναν κλάδο με μεγάλη πολιτική βαρύτητα.

Οι ισπανικές τράπεζες ακομη χρειάζονται τις αυστηρότερες μεταρρυθμίσεις που επιβάλλει η κυβέρνηση της Μαδρίτης. Πρέπει να βρουν τουλάχιστον 50 δισ. ευρώ φέτος για να καταβάλουν ως παρακαταθήκη για προβλεπομενες ζημίες μεταξύ 35% και 80%, αναλόγως με το ενεργητικό. Μια μικρή περίοδος χάριτος προσφέρεται στις τράπεζες που συγχωνεύονται. Ο κλάδος των cajas θα βγει μεταμορφωμένος προς το καλύτερο.

Και πάλι, οι ισπανικές αρχές δεν ησυχάζουν. Η ύφεση θα επιβαρύνει τα ενεργητικά πέραν των στεγαστικών δανείων, τα οποία δεν έχουν «καθαριστεί» τόσο προσεκτικά, όπως για παράδειγμα τα καταναλωτικά δάνεια. Και, αν και η Μαδρίτη διατείνεται ότι οι φορολογούμενοί της δεν κινδυνεύουν, οι τράπεζες που δεν έχουν άλλη επιλογή θα υποχρεωθούν να προσφύγουν στο κρατικό ταμείο αναδιοργάνωσης. Η Μαδρίτη θα πρέπει να ετοιμαστεί να επιβάλλει διαγραφές σε μη εξασφαλισμένους ομολογιούχους, σε περιπτώσεις που δεν υπάρχει άλλη ελπίδα.

Κι αυτό θα κάνει την ισπανική τραπεζική στρατηγική ακόμη καλύτερο παράδειγμα για να το ακολουθήσει η υπόλοιπη Ευρώπη.

© The Financial Times Limited 2012. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation