Κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα;

Δύο πολιτικά ερωτήματα και ένα οικονομικό όσον αφορά την βιωσιμότητα της ελληνικής συμφωνίας. Η συνοπτική απάντηση: Οι πιθανότητες να έχει happy end η όλη υπόθεση είναι μάλλον λίγες.

Δημοσιεύθηκε: 21 Φεβρουαρίου 2012 - 17:47

Howard Davies

Ο αρθρογράφος είναι καθηγητής του Institute of Political Studies (Sciences Po) στο Παρίσι

Υπήρχε μια αίσθηση αναπόφευκτου στην συμφωνία διάσωσης της Ελλάδας που υπογράφηκε τις πρώτες πρωινές ώρες στις Βρυξέλλες. Οι συνομιλητές προτίμησαν να πιούν οι ίδιοι τον καφέ τους και να κεράσουν ψωμί και νερό την Ελλάδα, αντί να πιάσουν τα μπουκάλια Mort Subite (Ξαφνικός Θάνατος), της βελγικής μπύρας που αξίζει το όνομά της. Όταν οι ρυθμιστές φτάνουν στο χείλος του γκρεμού, όπως έφτασαν την περασμένη εβδομάδα, σπανίως πηδάνε.

Υπήρξαν βέβαια και κάποιες εκπλήξεις. Από τις δυστυχείς τράπεζες ζητήθηκαν να υποστούν λίγο κούρεμα ακόμα. Οι κεντρικές τράπεζες δέχτηκαν να απεμπολήσουν κάποια κέρδη. Και με κάποιες άλλες μεθόδους δημιουργικής λογιστικής, το προβλεπόμενο επίπεδο του χρέους επί του ΑΕΠ θα διολισθήσει σε απόσταση αναπνοής από το μαγικό μέγεθος του 120%.

Τώρα, υπάρχουν τρία ερωτήματα τα οποία θα καθορίσουν εάν αυτή η τελευταία συμφωνία αποτελεί το σημείο καμπής ή είναι μια ακόμη διολίσθηση στην πλαγιά της χρεοκοπίας.

Το πρώτο ερώτημα είναι: Μπορεί η ελληνική κυβέρνηση να διατηρήσει τον έλεγχο των δρόμων; Μέχρι στιγμής τα έχει καταφέρει, αλλά η ατμόσφαιρα στην κοινωνία της Αθήνας, και αλλού, είναι πολύ εύθραυστη.

Το δεύτερο ερώτημα είναι: Τι είδους κυβέρνηση θα προκύψει τον Μάρτιο; Ο Γερμανός υπουργός Wolfgang Schauble πρόδωσε την αγωνία του για το εκλογικό αποτέλεσμα, όταν πρότεινε μια ιταλικού τύπου κυβέρνηση τεχνοκρατών. Οι εκλογές στην Ελλάδα θα είναι κρίσιμης σημασίας και υπάρχουν ενδείξεις ότι τα κόμματα που αποστασιοποιήθηκαν από τις συνομιλίες θα έχουν καλή παρουσία. Όμως ένας εύθραυστος συνασπισμός ίσως δεν επαρκεί για να εφαρμοστούν οι δραματικές περικοπές δαπανών που επιβάλλει η συμφωνία.

Μόνο η τρίτη και τελευταία ερώτηση είναι οικονομικής φύσεως: Θα μπορέσει η ελληνική οικονομία να σταματήσει την ελεύθερη πτώση και να αρχίσει να σταθεροποιείται φέτος; Ακόμη και οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές των όρων του ελληνικού πακέτου αναγνωρίζουν ότι η λιτότητα δεν θα βοηθήσει παραπάνω. Αν δεν επιστρέψει σχετικά σύντομα σε ανάπτυξη η χώρα, το βουνό του χρέους θα μεγαλώνει τόσο γρήγορα, που η τρόικα δεν θα μπορεί να το αντιμετωπίσει.

Σε αυτό το σημείο, οι ενδείξεις στην ίδια την Ελλάδα δεν είναι αισιόδοξες. Αν μη τι άλλο, η συρρίκνωση έχει επιταχυνθεί τους τελευταίους μήνες. Όμως σε ένα βαθμό αυτό ίσως οφείλεται στην απουσία εμπιστοσύνης. Οι αισιόδοξοι εντοπίζουν ενδείξεις ότι οι ΗΠΑ ανακάμπτουν πιο γρήγορα απ’όσο προβλεπόταν και η ευρωζώνη δεν επιβραδύνει τόσο γρήγορα, που σημαίνει ότι το διεθνές κλίμα ίσως ζεσταίνεται λίγο.

Οι πιθανότητες να έχει happy end η όλη υπόθεση; Θα πρέπει να πούμε ότι είναι μάλλον λίγες. Η κλίμακα της εσωτερικής υποτίμησης που απαιτείται θα επιφέρει σοβαρές πιέσεις στο κοινωνικό κεφάλαιο μιας χώρας που η «μετοχή» της είναι ήδη χαμηλά. Όμως σίγουρα, οι πιθανότητες είναι λίγο περισσότερες απ’όσες την περασμένη εβδομάδα.

© The Financial Times Limited 2012. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation