Kανείς δεν μπορεί να κρυφτεί από την τεχνολογία

Σας ενοχλεί που ο διπλανός σας στο τρένο έχει βγάλει το laptop και δεν σας αφήνει χώρο να αναπνεύσετε; Μήπως και η κυρία στο διπλανό κάθισμα που μιλάει συνεχώς στο κινητό της, με την τσιριχτή φωνή της να σας σπάει τα τύμπανα πρωί πρωί; Δεν είστε ο μόνος! Ο αρθρογράφος των Financial Times Richard Tomkins τα βάζει με την τεχνολογία.

του Richard Tomkins

Πρέπει να σταματήσω να χρησιμοποιώ τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Πριν από λίγες εβδομάδες γκρίνιαζα από αυτή τη στήλη για κάποιον που καθόταν απέναντί μου στο μετρό και έτρωγε πατατάκια. Όμως, στο τελευταίο μου ταξίδι, αυτή τη φορά με τον Ηλεκτρικό, με εξόργισε πραγματικά η χρήση, ή η κατάχρηση, της τεχνολογίας.

Πρώτον, ο κύριος που καθόταν δίπλα μου άνοιξε το laptop του και το χρησιμοποίησε για να ακούσει την αγαπημένη του hip-hop μουσική. Όχι μέσω ακουστικών αλλά με τα ενσωματωμένα ηχεία. Χωρίς να θέλω να δώσω συνέχεια, προσποιήθηκα ότι κατεβαίνω στον επόμενο σταθμό, αλλά στην πραγματικότητα μεταφέρθηκα στο επόμενο βαγόνι, όπου βρήκα μια άδεια θέση. Όμως, η γυναίκα πίσω μου ξεκίνησε μια σειρά ατέρμονων συζητήσεων από το κινητό της τηλέφωνο, οι οποίες δεν σταμάτησαν μέχρι τη στιγμή που φθάσαμε στον προορισμό μας.

Θα ήταν βολικό να σκεφτεί κανείς ότι οι άνθρωποι εμπίπτουν σε δύο κατηγορίες: αυτούς που ενοχλούν και αυτούς που ενοχλούνται.

Στην πρώτη κατηγορία θα βρείτε τον άνθρωπο που δουλεύει το πρωί σε μια εταιρία με junk mails και το βράδυ στο τηλεμάρκετινγκ, αυτόν που παρκάρει το αυτοκίνητό του καλύπτοντας δύο θέσεις και φτύνει την τσίχλα του στο πεζοδρόμιο, που αφήνει τον σκύλο του να γαβγίζει όλη τη νύχτα και τα Σαββατοκύριακα διασκεδάζει κάνοντας jet ski.

Στη δεύτερη κατηγορία θα βρείτε τον τύπο του ανθρώπου που περνάει τη ζωή του αισθανόμενος δίκαιη αγανάκτηση για την αναισθησία αυτών της πρώτης κατηγορίας, ο οποίος είναι ήσυχος, δεν προσβάλλει τον διπλανό του και αποτελεί προσωποποίηση του αισθήματος δικαίου. Με άλλα λόγια, εμένα.

Στην πραγματικότητα ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι τόσο ξεκάθαρα. Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν ένα μείγμα καλών και κακών συνηθειών. Οι περισσότεροι από αυτούς που φωνάζουν για τη συμπεριφορά των άλλων έχουν ενοχλητικές συνήθειες, και ας είναι μόνο ότι φυσούν τη μύτη τους δυνατά ή ότι κατεβάζουν το κάθισμά τους στο αεροπλάνο αδιαφορώντας για τον πίσω επιβάτη. Άλλωστε, τι θα μπορούσε να είναι πιο εκνευριστικό από τους ανθρώπους που τριγυρνούν εκφράζοντας συνεχώς την αγανάκτησή τους για καθετί;

Οπότε, έχουμε όλοι τη δυνατότητα να είμαστε ενοχλητικοί. Όμως, η θέση μου είναι η εξής: ότι η τεχνολογία μας έχει δώσει τη δυνατότητα να είμαστε πολύ πιο ενοχλητικοί απ’ ό,τι ήμασταν.

Σκεφτείτε, για παράδειγμα, το πρόβλημα του θορυβώδους γείτονα. Τις παλιές καλές μέρες, δεν υπήρχε πιθανότητα να ενοχληθείτε από τίποτε χειρότερο από το τραγούδι του γείτονα στο μπάνιο, τη στιγμή που η οικογένειά του συγκεντρωνόταν και τραγουδούσε γύρω από το πιάνο και τον υπόκωφο διακεκομμένο θόρυβο του ξύλου που έδινε στη γυναίκα του ή τα παιδιά του.

Μετά, ήλθε η τεχνολογία, ενισχύοντας την ηχορύπανση ολοένα και περισσότερο σε κάθε στάδιο. Πρώτα ήταν ο φωνόγραφος, μετά το ραδιόφωνο και η τηλεόραση. Αργότερα, το ηχοσύστημα με το CD player και το διπλό κασετόφωνο, μετά το home cinema με την 42άρα οθόνη plasma και ενισχυτή που μεταφέρει 100 watt ήχου ανά κανάλι σε πέντε υπερμεγέθη ηχεία ικανά να ικανοποιήσουν τις ακουστικές ανάγκες ενός γηπέδου. Όλα αυτά, συνοδευόμενα από μια μονάδα μπάσου, γνωστή ως subwoofer, η παραγωγή του οποίου μετράται με την κλίμακα Ρίχτερ!

Και μετά, η τεχνολογία έγινε κινητή. Το Walkman της Sony ήταν η πρώτη κινητή συσκευή που μπορούσε να εξοργίσει τους ανθρώπους κοντά στο χρήστη. Ακολούθησαν όλες οι υπόλοιπες, περισσότερο ή λιγότερο ενοχλητικές συσκευές: τα laptop, οι παιχνιδομηχανές, οι ηλεκτρονικές ατζέντες, τα BlackBerries, τα iPod και, υπεράνω όλων, το κινητό τηλέφωνο.

Το πρόβλημα με αυτές τις συσκευές είναι ότι φθείρουν ή εισβάλλουν στις ευαίσθητες διαπραγματεύσεις που συνεχίζουν να πραγματοποιούνται μεταξύ ανθρώπινων όντων όταν υπάρχει η φυσική παρουσία, ιδίως σε δημόσιους χώρους. Όταν οι άνθρωποι ασχολούνται με το κινητό τους τηλέφωνο ή βάζουν τα ακουστικά του iPod αποκλείονται από τους άλλους και ωθούν την προσοχή τους σε κάτι προφανώς πιο σημαντικό -τον απομακρυσμένο άνθρωπο με τον οποίο συνομιλούν ή τη μουσική την οποία ακούν.

Με αυτή τους την πράξη, ανακοινώνουν ότι διασπούν μονομερώς τις ευαίσθητες διαπραγματεύσεις με αυτούς που τους περιβάλλουν και δεν νοιάζονται για τα σημάδια ή τη γλώσσα του σώματος που χρησιμοποιούν οι γύρω τους για να εξηγήσουν πόσο ελεύθερο χώρο χρειάζονται.

Ποια είναι η σωστή αντίδραση; Σίγουρα θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε βία. Ή, όταν μοιράζεστε ένα λεωφορείο ή τρένο, να προχωρήσετε εσείς σε κατάχρηση του ελεύθερου χώρου, τρώγοντας επιδεικτικά ένα χάμπουργκερ και πατάτες μέσα στη μούρη τους, για να πατσίσετε.

Σε διαφορετική περίπτωση, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την ίδια την τεχνολογία εναντίον τους. Αν και είναι παράνομο σε ορισμένες χώρες, είναι σχετικά εύκολο να αποκτήσετε μια συσκευή παρασίτων χειρός, η οποία μπλοκάρει όλες τις μεταδόσεις προς και από κινητά τηλέφωνα σε μια εμβέλεια 15 μέτρων. Συχνά ονειρεύομαι μια αντίστοιχη συσκευή για τα iPods, η οποία θα αντικαθιστά όλα τα κομμάτια που έχουν κατεβάσει οι ιδιοκτήτες τους με ένα ποτ πουρί από τα έργα των Osmonds και του Philip Glass.

Ομολογώ ότι πολλοί άνθρωποι έχουν αποφασίσει ότι τα κινητά τηλέφωνα και τα iPods είναι τόσο ευχάριστα, που έχουν αποκτήσει δικά τους. Σύντομα, δεν θα υπάρχει η ανάγκη για κώδικες συμπεριφοράς όταν ο καθένας θα είναι σφραγισμένος στη δική του τεχνολογική φούσκα και οι κοινωνικές επαφές θα έχουν πάψει να υφίστανται.

Όπως φαίνεται, κάθε αντίσταση είναι μάταιη. Δεν είναι πολύ εκνευριστικό;

© The Financial Times Limited 2005. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation

ΣΧΟΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ

blog comments powered by Disqus
v
Απόρρητο