Την ώρα που η κατάσταση στην Ουκρανία συνεχίζει να εξελίσσεται σε βάρος των συμφερόντων της Δύσης, ελάχιστοι δείχνουν να αντιλαμβάνονται ότι όσα συμβαίνουν εκεί, αλλά και στη Μέση Ανατολή, ενισχύουν τη γεωπολιτική θέση της Τουρκίας και τις επιδιώξεις της ως περιφερειακής δύναμης.

Η Τουρκία συγκαταλέγεται ανάμεσα στις χώρες που «η Δύση δεν μπορεί να χάσει» προς όφελος των αντιπάλων της, σύμφωνα με άποψη που είναι ισχυρή και στις δύο όχθες του Ατλαντικού, ακόμη και με επικεφαλής της τον αντιπαθή στους Δυτικούς, Ερντογάν. Άποψη η οποία προ ημερών αποτυπώθηκε και με μακροσκελές άρθρο στο Bloomberg.

Πολλά χρόνια πριν ο ακροδεξιός Γάλλος συγγραφέας Ρενό Καμύ διαδώσει την συνομωσιολογική θεωρία της «μεγάλης αντικατάστασης», (των λευκών Ευρωπαίων από μετανάστες), αποδίδοντας την σε σκοτεινά συμφέροντα, είχε κυκλοφορήσει μία μελέτη του ΟΗΕ με τον τίτλο «Μετανάστευση Αντικατάστασης: Είναι μια λύση για τη μείωση και τη γήρανση πληθυσμών;»

Κατά τη μελέτη εκείνη του Μαρτίου 2000, (την οποία μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά εδώ) οι περισσότερες από τις ανεπτυγμένες χώρες θα αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα, τα επόμενα 50 χρόνια, από τη γήρανση του πληθυσμού και την υπογεννητικότητα.

Οι Ολυμπιακοί αγώνες είναι ένα σύμβολο της, πρόσκαιρης έστω, συμφιλίωσης των λαών. Ένα παγκόσμιο αθλητικό γεγονός, που από μόνο του αποτελεί πρότυπο «συμπερίληψης» και ίσης μεταχείρισης, στον αγωνιστικό στίβο. Ανάμεσα σε μικρές και μεγάλες χώρες, φτωχές και πλούσιες, ανεξάρτητα από το χρώμα του δέρματος των αθλητών, τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις, ή τις πολιτισμικές και πολιτικές διαφορές τους.

Τα παραπάνω τούς καθιστούν, παρά την ανεξέλεγκτη εμπορευματοποίηση, μια παγκόσμια αθλητική γιορτή, την οποία παρακολουθούν δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλες τις ηπείρους.

Ο τρόπος με τον οποίο εκτυλίχθηκε η παγκοσμιοποίηση ήταν λανθασμένος. Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει πλέον τόσο από τα εμπειρικά δεδομένα (την ανακοπή της τα τελευταία χρόνια για γεωπολιτικούς και άλλους λόγους, ιδίως από τις ΗΠΑ που πρωτοστάτησαν στην καθιέρωσή της) όσο και από τη στροφή αναγνωρισμένων αρθρογράφων. Οι οποίοι κάποτε την υπερασπίζονταν φανατικά, ενώ οι αντίθετες απόψεις, όπως αυτή που εκφράσαμε ήδη από το 2010, έπεφταν στο κενό.

Το μέγιστο λάθος σε θεωρητικό επίπεδο ήταν η επικράτηση της φιλελεύθερης άποψης του Φράνσις Φουκουγιάμα, που μπορεί να συνοψιστεί ως μήνυμα της Δύσης στον υπόλοιπο κόσμο, στη φράση «θα σας κάνουμε πλούσιους και θα γίνετε δημοκράτες». Κάτι που αποδείχτηκε, εκ του αποτελέσματος, πλάνη πρώτου μεγέθους.

Δεν θα μπορούσε να υπάρξει εντυπωσιακότερη εξέλιξη στην αμερικανική πολιτική σκηνή, από την απόπειρα δολοφονίας του Ντόναλντ Τραμπ. Ο ίδιος γλίτωσε τον θάνατο με έναν ελαφρύ τραυματισμό, αλλά στα μάτια των φανατικών οπαδών του, ηθικός αυτουργός της απόπειρας είναι το «σύστημα», το κατεστημένο, που θέλει με κάθε τρόπο να του στερήσει την προεδρία.

Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την αγέρωχη και επικοινωνιακά ακαταμάχητη εικόνα της αντίδρασης του ίδιου, δευτερόλεπτα μετά, στον τόπο της απόπειρας, εκτιμάται από ειδήμονες της πολιτικής επικοινωνίας ότι του δίνει πλέον, τρεισήμισι μήνες πριν τις εκλογές, σχεδόν ακατανίκητο προβάδισμα για την προεδρία των ΗΠΑ.