Με απόφαση του υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, κ. Βασίλη Κεγκέρογλου, απαγορεύεται η χρήση οκτώ όρων τους οποίους χρησιμοποιούν οι τράπεζες στις συναλλαγές τους με τους καταναλωτές και έχουν κριθεί αμετάκλητα ως καταχρηστικοί από τη Δικαιοσύνη, σε υποθέσεις συλλογικών αγωγών ενώσεων καταναλωτών.
 
Η απόφαση αυτή εκδόθηκε με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον.

Έχει εφαρμογή και παράγει αποτελέσματα και έναντι των τραπεζών που δεν ήταν διάδικοι και φυσικά αφορά σε όλους τους καταναλωτές, οι οποίοι επωφελούνται από τις διατάξεις της χωρίς να χρειαστεί να υποβληθούν σε καμία διαδικασία ή κόστος. Με την έκδοσή της, όλα τα πιστωτικά ιδρύματα ή εταιρίες παροχής πιστώσεων οφείλουν να απαλείψουν αμέσως αυτούς τους καταχρηστικούς όρους και να πάψουν να κάνουν χρήση αυτών.

Πρόκειται για μια σειρά καταχρηστικούς όρους που αφορούν στο σύνολο σχεδόν των καταναλωτών οι οποίοι συναλλάσσονται με τις τράπεζες.

Ειδικότερα, με την απόφαση απαγορεύεται η διατύπωση και χρήση των ακόλουθων οκτώ όρων:

1. Ο όρος που προβλέπει ότι σε περίπτωση ανάληψης μετρητών από κατάστημα ή ΑΤΜ του ίδιου πιστωτικού ιδρύματος καταβάλλονται από τον καταναλωτή προμήθεια ή λειτουργικά έξοδα στο πιστωτικό ίδρυμα.

2. Ο όρος που προβλέπει ότι στην περίπτωση στεγαστικού δανείου που χρησιμοποιείται για κατασκευή ή ανέγερση κατοικίας, το δάνειο κατατίθεται σε δεσμευμένο λογαριασμό του οφειλέτη και ενώ η αποδέσμευση γίνεται σταδιακά, ανάλογα με την πρόοδο των εργασιών, ο δανειολήπτης επιβαρύνεται με τους τόκους του δανείου από την ημέρα όπου κατατίθεται το ποσό στον δεσμευμένο λογαριασμό. Ο όρος αυτός απαγορεύεται, ανεξάρτητα αν το ποσό που κατατίθεται στον λογαριασμό του δανειολήπτη εκτοκίζεται με τόκο κατάθεσης.

3. Ο όρος που προβλέπει ότι επιβάλλονται προμήθεια ή έξοδα για την κατάθεση σε λογαριασμό τρίτου, που είναι πελάτης του πιστωτικού ιδρύματος.

4. Ο όρος με τον οποίο επιβάλλονται προμήθεια ή έξοδα σε κάθε κίνηση λογαριασμού ταμιευτηρίου ή τρεχούμενου αναφορικά με την ανάληψη ή κατάθεση μετρητών ή επιταγής στα ταμεία των τραπεζών, όταν οι κινήσεις υπερβαίνουν το καθορισμένο από την τράπεζα όριο.

5. Ο όρος που προβλέπει την επιβολή εξόδων αδράνειας σε καταθετικούς λογαριασμούς οι οποίοι παραμένουν ακίνητοι για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από αυτό που καθορίζει η τράπεζα.

6. Ο όρος που προβλέπει ότι οι λογαριασμοί με μέσο μηνιαίο υπόλοιπο μικρότερο από εκείνο που ορίζει η τράπεζα βαρύνονται με έξοδα τήρησης και παρακολούθησης των κινήσεων.

7. Ο όρος που υποχρεώνει τον καταθέτη να ειδοποιήσει αμέσως την τράπεζα, σε περίπτωση απώλειας του βιβλιαρίου καταθέσεων, και ορίζει ότι η τράπεζα δεν ευθύνεται σε περίπτωση όπου πραγματοποιήσει πληρωμή σε άλλο πρόσωπο, πριν λάβει την προαναφερόμενη ειδοποίηση.

8. Ο όρος που περιορίζει την ευθύνη των τραπεζών μόνο για δόλο ή για βαριά αμέλεια υπαλλήλου τους, σε περίπτωση μη γνήσιας υπογραφής σε δελτία ή εντολές πληρωμής, αποκλείοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την ευθύνη της για ελαφρά αμέλεια.

Η παραπάνω απόφαση εντάσσεται πλέον στο νομικό οπλοστάσιο προστασίας του καταναλωτή και για μη συμμόρφωση με αυτήν προβλέπεται η επιβολή αυστηρών προστίμων, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3587/2007.