Οι ειδικοί απαντούν: «Η πρώην σύζυγός μου με έχει απομακρύνει από τον γιο μου. Πώς να το χειριστώ;»

Τον τελευταίο καιρό νιώθω ότι η πρώην γυναίκα μου, με απομακρύνει από τον γιο μας. Έχω απελπιστεί και δεν ξέρω πώς πρέπει να το χειριστώ.

Δημοσιεύθηκε: 13 Απριλίου 2017 - 08:01

Mama365.gr

Καλησπέρα σας. Έχω χωρίσει από το 2011, όταν ο γιος μου ήταν 4 ετών. Από τότε μέχρι και το καλοκαίρι του 2016 το παιδί μου διανυκτέρευε στο σπίτι μου 3 φορές τη μια εβδομάδα και 4 φορές την επόμενη (βάσει και του συμφωνητικού επικοινωνίας). Η σχέση μου μαζί του ήταν άριστη: κάναμε μαζί τα πάντα, διάβασμα, παιχνίδια, δραστηριότητες, εκδρομές, διακοπές. Ο μικρός αρνιόταν πεισματικά να πηγαίνει στην μητέρα του (με κλάματα όποτε ερχόταν η ώρα να φύγει). Παρ’ όλη την άρνηση του παιδιού, εγώ ποτέ μα ποτέ δεν κατηγόρησα την μητέρα του και πάντα προσπαθούσα να του εξηγήσω ότι κι εκείνη τον αγαπάει, άσχετα με το κατά πόσο ο μικρός δεν το εισέπραττε όσο θα ήθελε από την πλευρά της. Η σχέση μου με την πρώην σύζυγο ήταν ανύπαρκτη. Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες μου, δεν είχα ποτέ καμία επικοινωνία σε ό,τι αφορούσε το παιδί μας και ποτέ δεν ρωτήθηκα για οτιδήποτε αποφάσιζε για το παιδί. Ο μόνος τρόπος που επικοινωνούσε μαζί μου ήταν τα εξώδικα και οι αγωγές για θέματα διατροφής την οποία κατέβαλλα και καταβάλλω κανονικότατα έως και σήμερα. Πάντα στα δικαστήρια ήμουν ο κατηγορούμενος για πράγματα που δεν ίσχυαν, έτσι έφτασα στο σημείο να στραφώ εναντίον της για όλα όσα τόσα χρόνια με κατηγορούσε ψευδώς. Αυτό έγινε το καλοκαίρι του 2016. Από εκείνη την στιγμή και μετά άρχισα να αντιλαμβάνομαι μια αλλαγή στην συμπεριφορά του παιδιού απέναντί μου. Έβρισκε δικαιολογίες για να μην έρθει σε μένα, κι αυτές με τον καιρό αυξανόταν με αποκορύφωμα να έχει να με συναντήσει από την ημέρα των Χριστουγέννων. Έχω απευθυνθεί σε ψυχολόγους, σε δικηγόρους μέχρι και στον εισαγγελέα ο οποίος κάλεσε την μητέρα και της σύστησε το αυτονόητο, ότι δηλαδή το παιδί πρέπει να βλέπει τον πατέρα του, την γιαγιά του, τα ξαδέρφια του και γενικά όλους τους συγγενείς του, τους οποίους χωρίς κανένα λόγο αρνείται επίσης να συναντήσει μέχρι και σήμερα (η μόνη επικοινωνία μας είναι τηλεφωνική). Είμαι σε απόγνωση. Το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν βλέπω καθόλου το παιδί μου, το μεγάλο μου πρόβλημα είναι ότι μικρός δεν με θέλει χωρίς να έχω κάνει κάτι, δεν θέλει να βλέπει τους γονείς μου με τους οποίους η σχέση του ήταν απίστευτα τέλεια. Διαβάζω για το σύνδρομο της γονικής αποξένωσης και βλέπω πως περιγράφει ακριβώς ότι βίωσα εγώ όλα αυτά τα χρόνια. Προσπαθώ να βρω μια λύση έτσι ώστε να μην βιώσει ο μικρός όλες τις συνέπειες αυτής της κατάστασης στο μέλλον, και επειδή δε μπορώ, απευθύνομαι σε σας. Δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω. Το σίγουρο είναι πως δεν μπορώ να μείνω άπραγος απέναντι σ’ αυτήν την τόσο άδικη για το παιδί μου κατάσταση. Στην διάθεσή σας για οπουδήποτε πληροφορία – διευκρίνιση. Σας ευχαριστώ πολύ!

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο mama365.gr