Ο Αλεξάντερ Βαν ντερ Μπέλεν στην Αυστρία, στις 4 Δεκεμβρίου 2016, στον επαναληπτικό γύρο των πλέον παράδοξων, μεταπολεμικά, προεδρικών εκλογών στη χώρα, έχοντας απέναντί του έναν ακροδεξιό υποψήφιο, όπως και ο Εμανουέλ Μακρόν στον δεύτερο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών της 7ης Μαΐου με αντίπαλο επίσης ακροδεξιό υποψήφιο, απέδειξαν πως με μία θετική συζήτηση για την Ευρώπη, μπορεί να κερδηθούν εκλογές, σε πείσμα των θεωρούμενων ως λαοπλάνων, ευρωσκεπτικιστών.

Με συγκεκριμένες θέσεις και προγράμματα, με μία σαφή ευρωπαϊκή προοπτική και εκφρασμένη αυτοπεποίθηση, ασφαλώς και είναι δυνατή μία θετική ευαισθητοποίηση για την Ευρωπαϊκή Ένωση, σε σχέση με τις προκλήσεις στο εσωτερικό της, με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπος ο καθ΄ όλα προσηλωμένος στην Ευρώπη, νέος πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος μετά και τον δεύτερο γύρο των βουλευτικών εκλογών αναδεικνύεται πανίσχυρος, έτοιμος να βάλει ανεξίτηλη τη σφραγίδα του τις ευρωπαικές εξελίξεις.

Την ίδια στιγμή, οι εκλογές στη Βρετανία έδειξαν αφενός πως γίνονται ολοένα και πιο δυνατές οι φωνές για ένα συμβιβασμό με την ΕΕ, απορρίπτοντας ένα "σκληρό Brexit", για το οποίο ήθελε μία ενίσχυσή της και γι αυτό και τις προκάλεσε η ουσιαστικά ηττημένη της εκλογικής αναμέτρησης, η συντηρητική πρωθυπουργός Τερέζα Μέι.

Αφετέρου έδειξαν πως ο νικητής τους ήταν στην πραγματικότητα, ο αρχηγός του Εργατικού Κόμματος Τζέρεμι Κόρμπιν, ο οποίος εξαρχής είχε ταχθεί υπέρ ενός "ήπιου" Brexit, δηλαδή για στενές σχέσεις με την ΕΕ και στο μέλλον, έχοντας ταυτόχρονα ο ίδιος αλλάξει και τη θεματολογία της προεκλογικής εκστρατείας, επικεντρώνοντας την στα ζητήματα κοινωνικής πολιτικής, περίθαλψης, εθνικού συστήματος υγείας, δημόσιας εκπαίδευσης.

Πάνω σε αυτό το πλαίσιο, από το λίγο πάνω από το 20 % που του έδιναν οι δημοσκοπήσεις ο Τζέρεμι Κόρμπιν συγκέντρωσε ένα απροσδόκητο 40 %, σχεδόν αγγίζοντας τη νίκη, στέλνοντας και το μήνυμα ως προς τις προσδοκίες του πληθυσμού, και όχι μόνον του βρετανικού, στο μέλλον.

Ο ίδιος ο πρώην αρχηγός των Βρετανών Συντηρητικών Ουίλιαμ Χέιγκ διαμηνύει επανειλημμένα πως "δεν υπάρχει λόγος να παραιτηθούμε από μία καλή συμφωνία με την ΕΕ, αν μπορούμε να την πετύχουμε", ενώ και ο συντηρητικός πρώην πρωθυπουργός Τζον Μέιτζορ θεωρεί πως οι Βρετανοί αποσαφήνισαν στις εκλογές ότι απορρίπτουν ένα "σκληρό" Βrexit.

Πρόκειται για απόψεις και θέσεις που δέχεται με ανακούφιση η βρετανική οικονομία, η οποία βέβαια συνεχίζει να προετοιμάζεται για την πλήρη αποχώρηση από την ΕΕ, θεωρώντας πως θα ήταν αφελές να εγκαταλειφθούν οι σχετικοί σχεδιασμοί των περασμένων μηνών, ενώ την ίδια στιγμή οι "27" της ΕΕ είναι αποφασισμένοι να διεξάγουν τις διαπραγματεύσεις εξόδου, που αρχίζουν αύριο Δευτέρα, με την απαραίτητη σκληρότητα.

Στην πρόσφατη συνάντηση του Εμανουέλ Μακρόν και της Τερέζα Μέι, την περασμένη Τρίτη στο Παρίσι, ήταν ολοφάνερο πως πρόκειται για δύο "άνισους" ηγέτες, μία αποδυναμωμένη Βρετανίδα πρωθυπουργό και έναν πανίσχυρο, όσο ποτέ στο παρελθόν, Γάλλο πρόεδρο.

Σε αντίθεση με την Μέι που προκήρυξε εκλογές για να ισχυροποιηθεί αλλά απέβησαν "φιάσκο", ο Μακρόν , ιδρύοντας πριν από μόλις 14 μήνες το κόμμα του, γνώρισε μία πρωτοφανή επιβράβευση και, ενώ ο ίδιος δίνει μία πολύ καλή εικόνα στις πρώτες διεθνείς εμφανίσεις του, η Τερέζα Μέι φαίνεται τελείως απομονωμένη.

Για τον Εμανουέλ Μακρόν και σε σχέση με το Brexit, η πόρτα της ΕΕ παραμένει ανοικτή για την Βρετανία, ενόσω δεν θα έχουν ολοκληρωθεί οι διαπραγματεύσεις εξόδου της, όμως "μετά θα είναι δύσκολος ένας δρόμος επιστροφής".

Σύμφωνα με πολλούς σχολιαστές, η μεγάλη απογοήτευση, η αυξανόμενη οργή, το διεφθαρμένο σύστημα, των τελευταίων χρόνων, είχαν ως αποτέλεσμα την "επανάσταση" στις κάλπες, οι οποίες, στην χειρότερη περίπτωση έβγαλαν έναν Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ, και στην καλύτερη, έναν Εμάνουελ Μακρόν στη Γαλλία.

Οι ίδιοι εκτιμούν πως ο Μακρόν, "ο άνθρωπος που μέχρι πρόσφατα δεν γνώριζε κανένας, ένας λαϊκιστής με πρωτοφανείς υπερεξουσίες και δύναμη που με αυτές μπορεί να κυβερνήσει απολυταρχικά, είναι παρόλα αυτά το καλύτερο στο οποίο θα ήλπιζε οι Ευρώπη, καθώς η εναλλακτική θα ήταν μία Μαρίν Λεπέν".

Αυτή η ΕΕ που φαίνεται να κρέμεται από μία λεπτή κλωστή θα πρέπει τώρα να εκμεταλλευτεί την "ώρα του Μακρόν" ο οποίος είναι ένθερμος Ευρωπαίος που μπορεί και πείθει και με τον οποίο η ΕΕ θα μπορούσε να περάσει σε μία πιο επιτυχημένη φάση.

Ο Μακρόν, σύμφωνα με παρατηρητές στη Βιέννη, μπορεί να είναι στα μάτια των Γάλλων ο ένθερμος υποστηρικτής της ΕΕ, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι και οι Ευρωπαίοι εταίροι θα είναι ενθουσιασμένοι μαζί του, καθώς σε σχέση με το ευρώ και τη νομισματική ένωση θα πρέπει μάλλον να αναμένεται το αντίθετο.

Σχεδόν όλα όσα έθεσε στο τραπέζι ο νέος πρόεδρος, τα είχαν υποστηρίξει και πολλοί από τους προκατόχους του, με στόχο να ενισχυθεί η Γαλλία και να περιοριστεί η Γερμανία, όμως προσέκρουσαν και απέτυχαν απέναντι στις χώρες με παράδοση σκληρού νομίσματος, δηλαδή απέναντι στη Γερμανία.

Το εάν ο Μακρόν θα σπάσει την παράλυση στην ΕΕ θα εξαρτηθεί από το αποτέλεσμα των εκλογών στη Γερμανία, όπου η κατάσταση θα παραμείνει σταθερή, αλλά είναι ανοικτό το εάν μετά τις εκλογές θα σχηματιστεί μία νέα κυβέρνηση, της οποίας θα ηγείται καγκελάριος φιλικά κείμενος σε μεταρρυθμίσεις στην ΕΕ, καθώς έως τώρα απέναντι στο Βερολίνο απέτυχαν τρεις Γάλλοι πρόεδροι με τις ιδέες τους για μία μεταρρυθμισμένη ΕΕ.

Η ΕΕ, σύμφωνα με τους αυστριακούς αναλυτές, χρειάζεται επειγόντως κάποιον που θα την ενισχύσει και θα την προωθήσει απέναντι σε εκείνους που είναι επιφυλακτικοί αλλά και σε εκείνους που αυτοπροσδιορίζονται ως φιλοευρωπαίοι και τώρα, καθοριστικό ρόλο παίζει το γεγονός πως ο νέος πρόεδρος της Γαλλίας, μετά και τον δεύτερο γύρο των γαλλικών βουλευτικών εκλογών, είναι πλέον πανίσχυρος, όσο ποτέ άλλοτε προκάτοχός του στο παρελθόν.

Την πρόθεσή του πως θα είναι στα καθήκοντα του να μεταρρυθμίσει την ΕΕ και το ευρωπαϊκό εγχείρημα, καθώς ο ίδιος διαπίστωνε μέσα στους προηγούμενους μήνες και στο πλαίσιο των προεκλογικών εκστρατειών τόσο για τις προεδρικές όσο και για τις βουλευτικές εκλογές στη Γαλλία, ότι η ΕΕ είναι δυσλειτουργική, ο Εμανουέλ Μακρόν θα πρέπει πλέον στην πορεία και να το αποδείξει.


ΠΗΓΗ:ΑΠΕ-ΜΠΕ