Λαφαζάνης: Στρατηγική συνεργασία Ελλάδας – Ρωσίας για επιτυχή πολιτική διεξόδου από την κρίση

Ομιλία του Γραμματέα του Π.Σ της ΛΑ.Ε στο 5ο Διεθνές Οικονομικό Συνέδριο του Πανεπιστημίου της Μόσχας.

«Εχω προτείνει μεταξύ των πολλών άλλων για την Ελλάδα αλλά και τις χώρες ειδικά της Νότιας Ευρώπης, της Βαλκανικής και της Ανατ. Μεσογείου μια προωθημένη συνεργασία αλλά και την εφαρμογή νέων πολυδιάστατων στρατηγικών διεθνών πολιτικών, οικονομικών και εξωτερικών σχέσεων. Ειδικά η πρόταση μιας ειδικής σχέσης στρατηγικής συνεργασίας Ελλάδας – Ρωσίας σε όλους τους τομείς, συμπεριλαμβανομένου και του ενεργειακού τομέα, θα είχε εξαιρετική σημασία για να εφαρμόσει η χώρα μου μια επιτυχή πολιτική διεξόδου από την κρίση».

Αυτό ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο 5ο Διεθνές Οικονομικό Συνέδριο του Πανεπιστημίου της Μόσχας με θέμα «Ελλάδα – Ρωσία – Ευρώπη και ενεργειακή συνεργασία, ανάπτυξη και διεθνές πολιτικό κλίμα».

Ο γραμματέας του ΠΣ της Λαϊκής Ενότητας υποστήριξε πως «το σημερινό διεθνές σύστημα της Δύσης, με τις αντιλήψεις που κυριαρχούν σε αυτό και τους βασικούς οργανισμούς του, είναι ανίκανο να συμβάλει στην ανόρθωση χωρών που το ίδιο συχνά καταστρέφει. Αντίθετα και όπου αυτή η ανόρθωση μοιάζει να επιτυγχάνει, είναι προσωρινή και αναιμική και δεν μπορεί να έχει διάρκεια. Χώρες όπως η Ελλάδα που μπορεί να είναι η πιο ακραία περίπτωση αλλά δεν είναι η μόνη, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τα κρισιακά τους φαινόμενα, αν δεν στηριχθούν πρώτα απ’ όλα στις δικές τους δυνάμεις και σε σωστές διεθνείς συμμαχίες και αν δεν εφαρμόσουν διαφορετικές από τις παραδοσιακές συνταγές των κυρίαρχων Δυτικών κέντρων».

Ο κ. Λαφαζάνης τόνισε επίσης ότι ο ενεργειακός δεσμός της Ρωσίας με την υπόλοιπη Ευρώπη έχει αμφίδρομη αξία. «Η Ευρώπη εξαρτάται σε ένα βαθμό από το ενεργειακό δυναμικό της Ρωσίας αλλά και η Ρωσία με την σειρά της εξαρτάται οικονομικά από τους πόρους που αντλεί από την ενέργεια» εξήγησε και προσέθεσε: «Στην ουσία πρέπει να μιλάμε για ένα ρωσο-ευρωπαϊκό ενεργειακό δεσμό που παίζει και μπορεί, αν αξιοποιηθεί ολόπλευρα και κατάλληλα, να παίξει ένα ασύγκριτα και ποιοτικά μεγαλύτερο παραγωγικό, τεχνολογικό, αναπτυξιακό, κοινωνικό, περιβαλλοντικό ακόμα και πολιτιστικό ρόλο για την συναδέλφωση, την συνεργασία, την ειρήνη, την πρόοδο και την ευημερία σε όλη την Ευρώπη από τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια και ιδιαίτερα στα Βαλκάνια και την Μεσόγειο».

Ο κ. Λαφαζάνης υπενθύμισε ότι όταν είχε αναλάβει υπουργός Ενέργειας και Περιβάλλοντος το 2015 είχε προχωρήσει «μέσα στην ελληνική κρίση, σε διάλογο με την Ρωσία για ένα μεγάλο κοινό ενεργειακό έργο. Το έργο αυτό αφορούσε ένα μεγάλο αγωγό με ρωσικό φυσικό αέριο που θα περνούσε από την Ελλάδα, αφού θα ξεκινούσε από την Ρωσία και στη συνέχεια θα διέσχιζε την Μαύρη Θάλασσα και το ευρωπαϊκό μέρος της Τουρκίας, με κατεύθυνση την Ιταλία από τη μία και την Κεντρική Ευρώπη από την άλλη». Συμπλήρωσε δε ότι «μετά από πολλούς κόπους και απαράδεκτες αντιδράσεις κυρίως από την πλευρά των ΗΠΑ, έφτασα στο σημείο να υπογράψω στην Πετρούπολη τον Μάιο του 2015, μαζί με τον Alexander Novak, διακρατική συμφωνία Ελλάδας – Ρωσίας για την κατασκευή του εν λόγω αγωγού, του νότιου ευρωπαϊκού αγωγού όπως ονομάστηκε, η οποία συμφωνία, επιτρέψτε μου να πω, ήταν ιδιαίτερα επωφελής για την πατρίδα μου».

Ο γραμματέας του ΠΣ της ΛΑΕ στη συνέχεια κατήγγειλε ότι «η Συμφωνία αυτή, η οποία, όπως ανέφερα, άνοιγε νέες προοπτικές ανάπτυξης, ευημερίας και συνεννόησης, ναυάγησε εξαιτίας της ελληνικής πλευράς και των αμερικανικών πιέσεων». Προσέθεσε δε τα εξής: «Σήμερα βλέπω ότι η υπόθεση αυτού του αγωγού επιχειρείται να αναβιώσει με νέες διαδρομές μέσω και της Συμφωνίας Ρωσίας – Τουρκίας και εύχομαι ολόψυχα να προχωρήσει και να μην ενταφιαστεί από τους ίδιους ψυχροπολεμικούς ιμπεριαλιστικούς Δυτικούς κύκλους».

Ο Π. Λαφαζάνης κατέληξε υπογραμμίζοντας τα εξής: «Μέσα σε μια ευρωπαϊκή και διεθνή ατμόσφαιρα σφοδρών αντιπαραθέσεων, καχυποψιών, συγκρούσεων και νέου ψυχρού πολέμου καμιά χώρα δεν μπορεί να προωθήσει στο έπακρο τις δυνατότητές της. Καμιά χώρα δεν μπορεί να αξιοποιήσει όλες τις ευκαιρίες για ανάπτυξη, για τεχνολογική πρωτοπορία, για πρόοδο και ευημερία. Πολύ περισσότερο δεν μπορούν χώρες και λαοί να γνωρίσουν ασφάλεια και προκοπή αν σε περιφερειακό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο ισχύει μια κατάσταση ζούγκλας όπου όλοι στρέφονται εναντίον όλων και επικρατεί η λογική του σώζων εαυτόν σωθήτω. Σήμερα, αν θέλουμε ο κόσμος μας να αντιμετωπίσει τα σύγχρονα πολιτικά οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά προβλήματα του πρέπει να αποφύγει ένα παρατεταμένο παρακμιακό συγκρουσιακό κλίμα ανάλογο με εκείνο του μεσοπολέμου. Μόνο σε ένα κλίμα ειρήνης, ασφάλειας, ισότιμης συνεργασίας μπορούν να διακριθούν οι πιο άξιες και πρωτοπόρες χώρες όχι σε βάρος τρίτων χωρών και πάνω στην καταπίεση και την φτώχεια τους αλλά ως πρώτες μέσα σε ίσους και σε μια ατμόσφαιρα που βοηθάει την συνανάπτυξη και τα θετικά βήματα όλων»

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ