Όταν πήγαινα στο δημοτικό σχολείο, τριάντα χρόνια πριν, είχαμε μία δασκάλα η οποία μας έκανε τα βασικά μαθήματα και, τις περισσότερες φορές, το έξης ένα δευτερεύον: εικαστικά. Σήμερα, που η κόρη μου σχεδόν τελειώνει το δημοτικό, οι σχολικές υποδομές είναι τελείως διαφορετικές. Η καθημερινότητά της παρουσιάζει μεγάλες αλλαγές οι οποίες, σε πρώτη ανάγνωση, μεταφράζονται ως μια αξιοσημείωτη αναβάθμιση του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος. Επειδή, όμως, δεν μένουμε ποτέ στην πρώτη ανάγνωση, μία προσεκτικότερη ματιά στα σημερινά δημόσια σχολεία αποδεικνύουν πως ό,τι λάμπει, δεν είναι απαραίτητα χρυσός. Ή, ενδέχεται να μοιράζεται στα δυο: το μισό χρυσός, το άλλο μισό κάρβουνο.
Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο mama365.gr