Γιατί πρέπει να αφήνουμε τα παιδιά να κάνουν τα δικά τους όνειρα

Όταν ήμουν μικρή, ήθελα να γίνω συγγραφέας. Ένα επάγγελμα που δεν θα μου εξασφάλιζε ποτέ τα προς το ζην κι εξάλλου, δεν ήμουν και καλή στην έκθεση. Το όνειρό μου έπρεπε να τσαλακωθεί για χάρη μιας αξιοπρεπούς και ευυπόληπτης ζωής. Το ίδιο και το όνειρο του πατέρα μου, της μητέρας μου και πολλών άλλων γονιών που γνώρισα και γνωρίζω. Όχι πως μετανιώνουμε για όσα κάναμε, μα να… Όταν μένουμε μόνοι με τον εαυτό μας, τα όνειρά μας επιστρέφουν και μας ρωτούν ψιθυριστά: «Αυτό είναι όλο; Αυτό ήθελες; Και είσαι ευτυχισμένος τελικά;»

Αλήθεια, το δικό σας όνειρο ποιο ήταν; Πόσους συμβιβασμούς δεχτήκατε μέχρι να φτάσετε ως εδώ και πόσους στόχους σας αφήσατε μισούς; Αναρωτιέμαι πόσοι από εμάς όχι μόνο ξεχνάμε τα δικά μας όνειρα αλλά θυσιάζουμε και τα όνειρα των παιδιών μας στο βωμό μίας εύρωστης και ευκολότερης ζωής.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο mama365.gr