Ριζική γεωπολιτική και οικονομική ανατροπή αποκαλύπτει το περιοδικό The Banker, σύμφωνα με το οποίο οι κινεζικές τράπεζες κατέλαβαν τις επτά από τις 10 πρώτες θέσεις παγκοσμίως. Στην πρώτη πεντάδα, οι τέσσερις είναι κινεζικές.
Η επετειακή έκδοση της λίστας «Top 1000 World Banks» του περιοδικού The Banker για το 2026 συγκρίνει τη σημερινή κατάσταση με εκείνα του 1999. Τότε, 27 χρόνια πριν, στις πρώτες πέντε θέσεις της παγκόσμιας κατάταξης βρίσκονταν αποκλειστικά ιδρύματα από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, με τη Citigroup στην κορυφή και τις Bank of America, HSBC Holdings, Credit Agricole και Chase Manhattan. Η Κίνα αποτελούσε τότε έναν αναδυόμενο παίκτη, με την ICBC να περιορίζεται στην 6η θέση.
Σήμερα, το σκηνικό έχει ανατραπεί πλήρως. Οι κινεζικοί τραπεζικοί κολοσσοί έχουν καταλάβει πλέον ολοκληρωτικά τις τέσσερις πρώτες θέσεις της παγκόσμιας κατάταξης. Η ICBC διατηρεί τα σκήπτρα της πρώτης θέσης σταθερά από το 2013, ενώ ακολουθούν η China Construction Bank, η Agricultural Bank of China και η Bank of China.
Η μοναδική δυτική τράπεζα που καταφέρνει να διατηρηθεί σταθερά ως «ανάχωμα» στην πρώτη πεντάδα είναι η αμερικανική JPMorgan Chase, καταλαμβάνοντας την 5η θέση. Η κινεζική κυριαρχία επεκτείνεται πλέον σε επτά από τις δέκα θέσεις του Top 10, καθώς η Postal Savings Bank of China εισήλθε δυναμικά στη δεκάδα, εκτοπίζοντας την αμερικανική Wells Fargo.
Η πολιτική του Πεκίνου
Η ανάλυση Banker υπογραμμίζει ότι η γιγάντωση των κινεζικών βασίζεται σε μια επιθετική κρατική στρατηγική. Το Πεκίνο στηρίζει συστηματικά τον κλάδο με μεγάλες ενέσεις κεφαλαίων.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η άνοδος της Postal Savings Bank of China, η οποία τροφοδοτήθηκε από μια κρατικά κατευθυνόμενη κεφαλαιακή ενίσχυση ύψους 130 δισ. γουάν (19 δισ. δολαρίων), μέρος ενός ευρύτερου πακέτου ανακεφαλαιοποίησης ύψους 520 δισ. γουάν που διέθεσε η κινεζική κυβέρνηση.
Επιπλέον, οι τράπεζες αυτές λειτουργούν ως δόρατος για τη διεθνή επέκταση της Κίνας, η οποία επιδιώκει την ενίσχυση του ρεμνίμπι (γουάν) ως παγκόσμιου εμπορικού νομίσματος έναντι του δολαρίου.
Ωστόσο, η ανάλυση του The Banker αναδεικνύει και την «αχίλλειο πτέρνα» αυτής της αυτοκρατορίας, χαρακτηρίζοντας την άνοδο ως «εύθραυστη». Οι εγχώριες οικονομικές προκλήσεις της Κίνας —όπως η κρίση χρέους στα ακίνητα, ο αποπληθωρισμός και οι νέοι δασμοί της κυβέρνησης Τραμπ στις ΗΠΑ— δοκιμάζουν τις αντοχές των τραπεζών.
«Η εποχή των ραγδαίων κερδών για τις μεγάλες κινεζικές τράπεζες ανήκει πιθανόν στο παρελθόν», επισημαίνει η Alicia García-Herrero, επικεφαλής οικονομολόγος της Natixis για την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού. Παρά το μέγεθός τους, οι κινεζικές τράπεζες υστερούν σημαντικά σε κερδοφορία έναντι των αμερικανικών, με τη συνολική απόδοση ενεργητικού (ROA) τους να περιορίζεται στο 0,63% έναντι 1,04% των ΗΠΑ.