Είναι οι μετοχές των Magnificent Seven, οι Nifty Fifty των 1960-70s; 

Η λογική ήταν αγόραζε και διακράτησε (buy and hold) παρά το γεγονός ότι οι αποτιμήσεις τους ήταν ακριβές, με τον πολλαπλασιαστή κερδών (P/E) να ξεπερνά τις 50 φορές.

Ανάμεσά τους υπήρχαν εταιρείες των οποίων τα ονόματα αναγνωρίζουμε ακόμη και σήμερα, όπως η General Electric, η Coca Cola, η IBM, η Xerox, η Eastman Kodak, η Sears, η Polaroid και άλλες. 

Οι Nifty Fifty πρωτοστάτησαν στο ανοδικό ράλι της αμερικανικής χρηματιστηριακής αγοράς εκείνα τα χρόνια. Όμως, οι μετοχές τους κατέρρευσαν, σημειώνοντας πτώση από 60% έως 90% τη διετία 1973-1974, κατά τη διάρκεια της πτωτικής αγοράς που πυροδότησε η πρώτη πετρελαϊκή κρίση.

Αν έλθουμε στη σημερινή εποχή και κοιτάξουμε την αποτίμηση του δείκτη S&P 500, θα διαπιστώσουμε ότι η αποτίμησή του είναι ακριβή. O πολλαπλασιαστής κερδών (Shiller PE Ratio) είναι στο 40, με τον ιστορικό μέσο όρο στο 17. Όμως, αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο. Οι αποτιμήσεις τους είναι απαιτητικές εδώ και πολλά χρόνια. Αν λοιπόν κάποιος έμενε στις αποτιμήσεις, θα είχε χάσει το ράλι και πολλά λεφτά.

Αρκετά ακριβή είναι και η αποτίμηση των 7 μεγάλων εταιρειών τεχνολογίας, γνωστών ως Magnificent Seven, οι οποίες αντιστοιχούν στο 30% περίπου του χρηματιστηριακού δείκτη S&P 500. Η Magnificent Seven είναι η κυρίαρχη ομάδα εισηγμένων εταιρειών στο αμερικανικό χρηματιστήριο και αποτελείται από τις Apple, Alphabet, Microsoft, Meta (Facebook), Amazon, Nvidia και Tesla.

Ασφαλώς, η ηγεσία των εταιρειών έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξή τους. Γι’ αυτό οι αγορές τοποθετούνται ανάλογα όταν σημαντικά στελέχη τους αποχωρούν και νέα πρόσωπα τους διαδέχονται. Πρόσφατα έγινε γνωστό ότι ο Tim Cook, ο οποίος ανέλαβε τα ηνία της Apple από τον Steve Jobs, αποχωρεί. Ο Cook παρέλαβε την Apple με κεφαλαιοποίηση 350 δισ. δολάρια και την παραδίδει με 3,7-4 τρισ. δολάρια αλλά έχοντας κάνει τη στρατηγική επιλογή να μην επενδύσει τόσα κεφάλαια όσο οι άλλες Magnificent στην ΑΙ. 

Ο Jonathan Heathcote, οικονομολόγος στη Fed της Μινεάπολης, αναφέρθηκε πρόσφατα στη διαφορά των κερδών και των ελεύθερων ταμειακών ροών (free cash flow), δίνοντας ένα παράδειγμα για να δείξει τη θέση στην οποία βρίσκονται σήμερα οι Magnificent Seven.

Στο παράδειγμά τους, μια εταιρεία λογισμικού έβγαζε μεγάλα κέρδη επί πολλά χρόνια με μικρές κεφαλαιακές επενδύσεις. Τα προϊόντα της πουλούσαν και οι ελεύθερες ταμειακές ροές, δηλ. τα λεφτά  που μένουν αφού πληρώσει όλους τους λογαριασμούς της και τις επενδύσεις, αυξάνονταν ταχύτερα από τα κέρδη της. Οι επενδυτές δικαιολογούνταν να πληρώνουν υψηλότερο P/E.

Όμως, η ίδια εταιρεία χρειάζεται πλέον data centers και πληρώνει αρκετά δισ. δολάρια για γη, μηχανικό εξοπλισμό και ενέργεια. Τα κέρδη της εταιρείας μοιάζουν ακόμη ΟΚ γιατί «απλώνει» τις αποσβέσεις σε πολλά χρόνια στο μέλλον. Όμως, οι ελεύθερες ταμειακές ροές της έχουν μειωθεί δραστικά. 

Πλέον, τα πράγματα έχουν αλλάξει. Η τεχνητή νοημοσύνη (ΑΙ) απαιτεί μεγάλες επενδύσεις σε data centers, ενεργειακή υποδομή και τσιπς και τις αποδόσεις των επενδύσεων θα απολαύσουν πιθανώς οι πελάτες τους και όχι οι εταιρείες που έκαναν τις επενδύσεις. Οι εταιρείες ίσως δεν μπορέσουν ποτέ να ανακτήσουν αυτές τις επενδύσεις στην ΑΙ καθώς έκαναν ένα μεγάλο λάθος, όπως οι Nifty Fifty τις δεκαετίες του 1960 και 1970. 

Όντως, οι μεγαλύτερες εταιρείες θεώρησαν ότι οι επενδύσεις τους επιμηκύνουν χρονικά το υφιστάμενο μοντέλο αντί να αντιληφθούν ότι ρίχνουν λεφτά στο τελευταίο στάδιο της καινοτομίας αυτού του κύκλου. Το ίδιο συνέβη στις αρχές της δεκαετίας του 1970, με την ευρεία χρήση των υπολογιστών. Οι μετοχές των Nifty Fifty υποχώρησαν γιατί οι επενδυτές αντιλήφθηκαν ότι το παλιό μοντέλο έχανε έδαφος πριν ακόμη εμφανισθούν οι νέοι κερδισμένοι.

Μήπως το ίδιο συμβαίνει σήμερα με τις μετοχές των Magnificent Seven; Οι ελεύθερες ταμειακές ροές τους έχουν μειωθεί δραστικά ενώ το νέο παράδειγμα με την ΑΙ επιζητά μεγαλύτερες επενδύσεις. 

Αργά ή γρήγορα θα μάθουμε ποιος έχει δίκιο. Ίσως τότε η αμφιλεγόμενη επιλογή του Tim Cook στην Apple να μην επενδύσει μεγάλα ποσά στην ΑΙ δικαιωθεί.