Τιμές και αξίες στο κρεβάτι του Προκρούστη

Οι τιμές... ψηλώνουν, οι αξίες ακρωτηριάζονται. Η Ελλάς προσφέρει τα πάντα σε worst value for money, σε καταναλωτές που υπνοβατούν και σε οικογένειες που δυσκολεύονται με φαινομενικά παχυλούς μισθούς. Γράφει ο Π. Κουδούνης.

Δημοσιεύθηκε: 6 Μαΐου 2008 - 08:02

του Πάτροκλου Κουδούνη

Τιμές και αξίες στο κρεβάτι του Προκρούστη

Ξεκίνησα να πηγαίνω στο σούπερ μάρκετ, με θρησκευτική ευλάβεια, λίγο αφότου νυμφεύθηκα, πριν από δυόμισι περίπου χρόνια.

Χώρος μαγικός για μένα, από τότε που πήγαινα με τους γονείς μου στον Βασιλόπουλο του Ψυχικού για να αγοράσουμε αμερικάνικη γαλοπούλα εν όψει Χριστουγέννων.

Ο χρόνος όμως περνά, τα ψώνια καλύπτουν πλέον ανάγκες, όχι επιθυμίες, και το χόμπι γίνεται ρουτίνα.

Κάπως έτσι «αποκοιμήθηκα», υπνοβατώντας σε έναν γνώριμο χώρο που πλέον είχα σταματήσει να ελέγχω.

Ξάφνου, ένα δυνατό χαστούκι με επανέφερε στην πραγματικότητα. Η ελληνική μπίρα που εξαρχής έκλεψε την καρδιά μου δεν κάνει 0,68 ευρώ όπως νόμιζα, αλλά 0,90!

Κοιτώντας και τα υπόλοιπα αγαθά που στοιβάζονταν στο καρότσι, έκλεισα -με έναν τόνο ρομαντισμού- τα μάτια μου και προσπάθησα να αναπολήσω τις τιμές για κάθε ένα από αυτά.

Φευ, εκοιμόμουν ύπνο βαθύ. Τα πάντα ήταν 30 έως 50 τοις εκατό ακριβότερα απ’ ό,τι νόμιζα, γεγονός που κλόνισε για άλλη μια φορά την εμπιστοσύνη μου απέναντι στην επίσημη στατιστική υπηρεσία που μετρά τον πληθωρισμό (και τον βγάζει 3,9%!).

Δύο εξηγήσεις υπάρχουν γι' αυτό: Ή δεν μετρούν σωστά ή το καλάθι της νοικοκυράς είναι τρύπιο, οπότε λόγω απώλειας αγαθών η σούμα βγαίνει λάθος.

Χθες το βράδυ συνέφαγα με ένα πολύ αγαπημένο μου ζευγάρι. Μου είπαν ότι μάλλον δεν θα κάνουν δεύτερο παιδί και ότι οι λόγοι είναι οικονομικοί. Βγάζουν 7.000 ευρώ τον μήνα δουλεύοντας και οι δύο πολλές ώρες την ημέρα.

Απόρησα και έσπευσα να ειρωνευτώ. Μου εξήγησαν λοιπόν: Δάνειο σπιτιού + κοινόχρηστα + πετρέλαιο 2.500 ευρώ τον μήνα. Γυναίκα για οικιακές εργασίες και φύλαξη παιδιού 1.500 ευρώ. Ασφάλειες και καύσιμα αυτοκινήτων 700 ευρώ. Γερμανικά και πιάνο για το παιδί 500 ευρώ. Κινητά γονέων 200 ευρώ. Σούπερ μάρκετ 600 ευρώ. Μέχρι στιγμής έχουμε φτάσει στα 6.000 ευρώ χωρίς να υπολογίσουμε ΟΤΕ - ΔΕΗ - ΝΕΡΟ, προσωπικά έξοδα, διασκέδαση, ρούχα κ.λπ. Δεν είναι γελοίο; Κι όμως, οι άνθρωποι έχουν δίκιο. Βέβαια δεν τους λείπει τίποτα, αλλά με δεύτερο παιδί θα δυσκολευτούν να παραμείνουν στο ίδιο επίπεδο.

Ο Robert Sarnoff (1918 - 1997), ένας εκ των πρωτοπόρων στην οργάνωση τηλεοπτικών δικτύων στην Αμερική, είχε γίνει διάσημος και για τα αποφθέγματά του. Κάποτε λοιπόν είχε πει ότι το Finance είναι η τέχνη να περνά το χρήμα από χέρι σε χέρι μέχρι να εξαφανιστεί.

Εμείς εδώ στην Ελλάδα έχουμε πολλούς τεχνίτες. Και την παραπάνω τέχνη την ξέρουν άριστα. Μέχρι που καταφέρνουν να πάρουν φράουλες από τη Μανωλάδα Ηλείας με 1,20 ευρώ το κιλό και να την πουλάνε 250 χιλιόμετρα πιο πάνω (στην όμορφη Αθήνα) στα 3,60. Αυτό κι αν είναι τέχνη!

Τελικά, αγαπητοί μου, καταλήγουμε ξανά σε κάτι που θα το συναντήσουμε και θα το σχολιάσουμε πολλές φορές ακόμη. Σ’ αυτή τη χώρα δεν παίρνεις ποτέ αυτό που δικαιούσαι (για κάποιους αυτός είναι και ο ορισμός της πολιτικής).

Πληρώνεις δηλαδή 150 ευρώ σε ένα ξενοδοχείο και παίρνεις δωμάτιο που αξίζει το πολύ 50. Πληρώνεις 80 ευρώ/κιλό για φρέσκο ψάρι και παίρνεις κατεψυγμένο. Πληρώνεις με τον κόπο σου τα λάθη του παρελθόντος, για να μπορέσει τελικά να ορθοποδήσει το ασφαλιστικό σύστημα, και τελικά ανακαλύπτεις ότι ο υπουργός Απασχόλησης έχει στη δούλεψή του ανασφάλιστους υπαλλήλους. Αρχίζεις να αποκτάς περιβαλλοντική συνείδηση (αναγκαστικά πλέον αφού κάηκε όλη η χώρα) και ανακαλύπτεις ότι εξαιτίας του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ (ο οποίος διατηρεί παράνομο κτίσμα) η χώρα εκτίθεται παγκοσμίως από τον ΟΗΕ καθώς δεν πληροί τους όρους της συνθήκης του Κιότο.

Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, οι επικοινωνιακοί παράγοντες του τόπου, με τις αρμένικες επισκέψεις στα τηλεοπτικά στούντιο, ασχολούνται με το ποδήλατο του Γιώργου και με το πισωγύρισμα του Τσίπρα σχετικά με τους γάμους ομοφυλοφίλων. (Πόσο θα ταίριαζε εδώ το «Δεν πα' να ...........»)!

koudounis@euro2day.gr

Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.