Εχουμε την ωριμότητα;

Τα «μπράβο» που ακούστηκαν χθες δίνουν ελπίδα για το μέλλον. Όμως το ζητούμενο παραμένει το ίδιο: μπορεί ο πολιτικός κόσμος της χώρας να επιδείξει την απαραίτητη ωριμότητα στα εθνικά θέματα, το επόμενο διάστημα;

Εχουμε την ωριμότητα;

Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!

Τα εύσημα που απέδωσε χθες βράδυ ο υπουργός των Εξωτερικών Νίκος Δένδιας προς τον πολιτικό κόσμο της χώρας, κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha, αναφορικά με τη στάση που τήρησε επί των ελληνο-τουρκικών, αποτελούν, ευλόγως, θετικό οιωνό για τη χρονιά που έρχεται. Και τούτο, καθώς διαφαίνεται σαφώς η πρόθεση της γείτονος να κλιμακώσει τις διεκδικήσεις της τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Ανατ. Μεσόγειο κατά το αμέσως επόμενο διάστημα, στο πλαίσιο της προσπάθειάς της να βρει θαλάσσια διέξοδο από τους περιορισμούς στους οποίους την έχει υποβάλει η Συνθήκη της Λωζάνης. 

Αν και ο κ. Δένδιας επεσήμανε το κλίμα ομοψυχίας που επικράτησε κατά την πρόσφατη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής και επαίνεσε τα πολιτικά κόμματα τα οποία συμμετείχαν σε αυτήν για την απουσία διαρροών αναφορικά με την ενημέρωση που τους παρείχε η κυβέρνηση, υποστήριξε ότι «η Τουρκία είναι το πρόβλημα και όχι ο πολιτικός κόσμος της χώρας».

«Ο πολιτικός κόσμος έχει δείξει θεσμική σοβαρότητα και οι τοποθετήσεις των εκπροσώπων των άλλων κομμάτων ήταν σοβαρότατες. Μόνο ευγνωμοσύνη έχω να εκφράσω στον πολιτικό κόσμο», είπε ο κ. Δένδιας στη διάρκεια της χθεσινής συνέντευξής του στην τηλεόραση του Alpha.

Εάν όντως έχουν έτσι τα πράγματα, όμως, πρόκειται για ένα σαφές ποιοτικό άλμα σε σχέση με τις επιδόσεις που είχε έως τώρα ο πολιτικός κόσμος σε ζητήματα συνεννόησης επί εθνικών θεμάτων. Σε μία χώρα στην οποία οικοδομήθηκαν ακόμη και πολιτικές καριέρες στη βάση της αντιπαράθεσης επί αυτών των θεμάτων, η ύπαρξη ομοψυχίας αποτελεί σαφώς την εξαίρεση παρά τον κανόνα.

Από τις αρχές της δεκαετίας του '90 έως και φέτος, το ζήτημα των Σκοπίων έδωσε τροφή για μνημιώδεις πολιτικές μάχες, μολονότι όφειλε να μην υφίσταται καν, εδώ και πολλά χρόνια. Έτσι, λοιπόν, όσο εύηχες κι αν είναι οι επισημάνσεις του κ. Δένδια αναφορικά με την έως τώρα στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης, το κύριο ζητούμενο από σύσσωμο τον πολιτικό κόσμο της χώρας κατά τη χρονιά που έρχεται -και η οποία φευ διαφαίνεται ταραχώδης- είναι η επίδειξη ωριμότητας.

Αν και προβλέψεις σε αυτά τα ζητήματα είναι προφανώς αδόκιμες, η ευχέρεια με την οποία η Τουρκία καταπατά κάθε έννοια διεθνούς δικαίου προϊδεάζει για μία ευρεία γκάμα πιθανών εξελίξεων. Υπό αυτό το πρίσμα, το κλίμα συναίνεσης που επέδειξε τόσο η κυβέρνηση, συγκαλώντας συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής, όσο και τα κόμματα που συμμετείχαν σε αυτήν, οφείλει να συνεχιστεί. Όχι ως η ελάχιστη εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεων ενημέρωσης εκ μέρους της κυβέρνησης αλλά ως βήμα διαμόρφωσης της εθνικής στρατηγικής.

Διαθέτει το πολιτικό προσωπικό της χώρας -κυβέρνηση τε και αντιπολίτευση- ό,τι απαιτείται ώστε να μπορέσει να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση; Αυτό είναι κάτι που θα απαντηθεί στη διάρκεια του επόμενου διαστήματος και σαφώς αποτελεί το στοίχημα του 2020.

Όσο κι αν απευχόμαστε δυσμενείς εξελίξεις κάθε λογής επί των εθνικών ζητημάτων, τούτες δεν μπορούν να αποκλειστούν και η αντιμετώπισή τους θα είναι δυνατή μόνον σε κλίμα ομοψυχίας και εθνικής συνεννόησης.

Εξάλλου, εάν δεν είμαστε ικανοί εμείς για την εξεύρεση αυτού του κλίματος, τότε προς τι η αναζήτησή του από τρίτους; Συμμάχους ή εχθρούς...

Ν. Γ. Δρόσος [email protected]

ΣΧΟΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ

blog comments powered by Disqus
v