Δείτε εδώ την ειδική έκδοση

Click away και έρχεται ο… λογαριασμός!

Η επιστροφή σε κάποιου είδους κανονικότητα αποτελεί διακαή πόθων των περισσοτέρων. Είναι απαραίτητο όμως να την εκβιάσουμε, όταν το εμβόλιο είναι μόλις προ των πυλών; Γιατί τόση σπουδή με το click away;

Click away και έρχεται ο… λογαριασμός!

Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!

Σε μία περίοδο όπως η χριστουγεννιάτικη, κατά την οποία, ούτως ή άλλως, αναμένεται αυξημένη κινητικότητα των πολιτών, η ελληνική κοινωνία προχωρά σε έναν πειραματισμό, ο οποίος στην καλύτερη των περιπτώσεων θα έχει αμφίβολα οικονομικά αποτελέσματα και στη χειρότερη, βαρύ ανθρώπινο κόστος.

Για την ακρίβεια, τη «σοφία» υιοθέτησης του click away, ενώ οι αντοχές του ΕΣΥ δοκιμάζονται και οι ΜΕΘ κινούνται στα όρια της πληρότητας, θα τη δούμε μόνο μετά από 15-20 ημέρες, διαμέσου της επιδημιολογικής κατάστασης που θα επικρατεί τότε.

Αν και η επαναλειτουργία του λιανεμπορίου αποτελεί, ευλόγως, διακαή πόθο τόσο της αγοράς όσο και των πολιτών, υπό το φως και της εορταστικής περιόδου, είναι εξίσου εύλογος ο προβληματισμός που επικρατεί ως προς τη σκοπιμότητα υιοθέτησης της συγκεκριμένης μεθόδου, του click away, για την -τουλάχιστον μερική- επίτευξη αυτού του σκοπού.

Ακόμη κι αν υποθέσουμε -χάριν συζήτησης- ότι υπάρχει ισχυρή επιχειρηματολογία βάσει της οποίας θα έπρεπε να προχωρήσει το άνοιγμα του λιανεμπορίου, γιατί θα έπρεπε αυτός ο σκοπός να επιτευχθεί μέσω του λεγομένου click away και όχι κατά το πρότυπο όσων ισχύουν σήμερα για τα υποκαταστήματα των τραπεζών ή τα χιλιάδες καταστήματα σούπερ μάρκετ ανά τη χώρα; Γιατί, δηλαδή, να μην άνοιγαν και τα λοιπά καταστήματα, εφαρμόζοντας τους ίδιους περιορισμούς πελατών ανά τετραγωνικά μέτρα; Γιατί να μην μπορούν να υποδεχτούν πελάτες σε εσωτερικό χώρο, αλλά μόνο με κλεισμένο ραντεβού και  SMS;

Αντίστοιχα, η σπουδή βάσει της οποίας επελέγη η συγκεκριμένη μέθοδος «πετά το μωρό μαζί με το νερό», καθώς ευνοεί ευθέως τον αθέμιτο ανταγωνισμό, με τις μεγάλες και ισχυρές αλυσίδες να ευνοούνται έναντι των μικρών καταστημάτων, χάρη στην πρόσβαση που ήδη διαθέτουν στο διαδίκτυο. Ποιος θα πάει να αγοράσει «γουρούνι στο σακί» από ένα κατάστημα τα προϊόντα του οποίου δεν θα μπορεί τουλάχιστον να δει εκ των προτέρων;

Εάν όμως δεν υπάρχει ισότιμη πρόσβαση στην αγορά, τότε τα περί ελεύθερου και ισότιμου ανταγωνισμού, που υπαγόρευσαν την πολιτική της κυβέρνησης έναντι των σούπερ μάρκετ και οδήγησαν στον αποκλεισμό της πώλησης σειράς προϊόντων από τα ράφια τους, τι αξία είχαν;

Όταν δεκάδες χιλιάδες καταστήματα του λιανεμπορίου δεν διαθέτουν παρουσία στο διαδίκτυο και άρα αποκλείονται από τη συγκεκριμένη μέθοδο αγορών, τηρούνται οι κανόνες περί ανταγωνισμού, και όταν τα σούπερ μάρκετ απλώς συνεχίζουν να πωλούν προϊόντα που πωλούσαν και προ κορωνοϊού, δεν τηρούνται; Ενδιαφέρουσα προσέγγιση περί ανταγωνισμού! Ίσως θα έπρεπε να διδάσκεται και στα πανεπιστήμια…

Ας μην το κουράζουμε το ζήτημα, φίλτατοι. Όποιος νους κι αν διεκδικεί την πατρότητα της υιοθέτησης της μεθόδου click away με τόση σπουδή, είναι σαφές ότι ούτε το κράτος ούτε ο ιδιωτικός τομέας ήσαν έτοιμοι για να την υποδεχθούν.

O διαδικτυακός τόπος “https://e-katanalotis.gov.gr/” μέσω του οποίου προβλέπεται η διοχέτευση των απαραίτητων sms προς τους πελάτες έχει εξαγγελθεί ότι θα λειτουργήσει σήμερα και ακόμη δεν έχει δοκιμαστεί στην πράξη, η δε «παρθενική» του λιανεμπορίου χθες, πρώτη ημέρα εφαρμογής του click away, ήταν ιδιαίτερα πτωχή και η αγορά θα δοκιμάσει τις δυνάμεις της σε αυτόν τον πειραματισμό ουσιαστικά από σήμερα.

Συνολικά, αν και σχεδόν άπαντες επιθυμούν μία ταχεία επιστροφή στην κανονικότητα, ιδίως λόγω της τρέχουσας εορταστικής περιόδου, η σπουδή με την οποία επελέγη η υιοθέτηση του συγκεκριμένου συστήματος αγορών ενδέχεται να οδηγήσει την κοινωνία μας σε ένα αρνητικό ισοζύγιο κόστους - οφέλους.

Ήταν τόσο ανάγκη;

Ν. Γ. Δρόσος [email protected]

ΣΧΟΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ

blog comments powered by Disqus
v