Η πανδημία και η ζαριά υψηλού ρίσκου

Πού μπορεί να μας οδηγήσει το ρίσκο που αναλήφθηκε χθες; Δίχως σημείο υπαναχώρησης, τι θα συμβεί στις χιλιάδες που εξαρτώνται από την πορεία του τουριστικού κλάδου και συνολικά στην ελληνική οικονομία; 

Η πανδημία και η ζαριά υψηλού ρίσκου

Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ανέλαβε χθες ένα βαρύ ρίσκο. Έχοντας διανύσει μία πορεία μηνών, κατά την οποία οι όποιες αποφάσεις περί τα περιοριστικά μέτρα και το lockdown κρίνονταν από εβδομάδα σε εβδομάδα, με μικρά βήματα απελευθέρωσης και περίπου ισάριθμα υπαναχώρησης, προχώρησε χθες, δια στόματος του ιδίου του πρωθυπουργού, στην παράθεση χρονοδιαγράμματος που μας φέρνει μέχρι το «άνοιγμα» του τουρισμού και τη σχεδόν καθολική άρση των μέτρων.

Παίρνοντας αυτό το στοίχημα, μπορεί να αφαίρεσε το όποιο «άλλοθι» κόπωσης στην τήρηση των μέτρων από όσους το επικαλούνται για να «παίρνουν τις πλατείες» κάθε βράδυ, αλλά ταυτόχρονα τέθηκε αντιμέτωπος με το ενδεχόμενο να οδηγηθούμε στο άνοιγμα της κυριότερης οικονομικής δραστηριότητας της χώρας με μία πιθανή έκρηξη νέων κρουσμάτων από την πανδημία.

Η σχεδόν άμεση επαναλειτουργία της εστίασης σε εξωτερικούς χώρους, τη Δευτέρα 3 Μαΐου, θα συνοδευτεί μία εβδομάδα αργότερα, στις 10 Μαΐου, από την επαναλειτουργία γυμνασίων και δημοτικών σχολείων ενώ μόλις πέντε ημέρες αργότερα, στις 15 Μαΐου, ανοίγει ο τουρισμός και επιτρέπονται, φυσικά, οι υπερτοπικές μετακινήσεις. Αν και ουδείς σώφρων, εχέφρων ή απλά νοήμων το εύχεται, όλο αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε μία ενδεχόμενη αναζωπύρωση της πανδημίας.

Αν και, όπως δήλωσε ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης, ο δείκτης θετικότητας στη νόσο Covid-19 υποχωρεί, τα κρούσματα παραμένουν σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα, οι ΜΕΘ είναι υπερπλήρεις και το ΕΣΥ εξακολουθεί να βρίσκεται στα όριά του. Εάν όντως υπάρξει μία αρνητική τροπή των πραγμάτων, πού βρίσκεται το σημείο υπαναχώρησης και κατά προέκταση πού μπορεί να οδηγηθεί έτσι η κυριότερη οικονομική δραστηριότητα της χώρας;

Υπό το φως και αυτών των δεδομένων, είναι απολύτως κατανοητή η ευρύτερη σημασία της έκκλησης, πέραν της αμιγώς ανθρωπιστικής, που απηύθυνε εκ νέου χθες ο κ. Μητσοτάκης για τον εμβολιασμό όλων και ιδίως των ηλικιωμένων και όσων ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες.

Όπως επίσης είναι απολύτως κατανοητή η συνέχιση των περιορισμών στην υπερτοπική μετακίνηση κατά τη διάρκεια των ημερών του Πάσχα. Τόσο για την προστασία των κατά τόπους πληθυσμών στην περιφέρεια όσο και για τον περιορισμό διάδοσης της νόσου στις ίδιες τις πόλεις.

Παρ’ όλα αυτά, το στοίχημα έχει αναληφθεί και -από πολιτικής απόψεως- τυχόν υπαναχώρηση εξ αυτού θα συνιστούσε μείζονα ήττα. Και τούτο, διότι δι' όσων υποστήριξε χθες ο φίλτατος κ. Μητσοτάκης υπεραμύνθηκε της έως τώρα πολιτικής του έναντι της πανδημίας, λέγοντας ότι το ΕΣΥ άντεξε και ότι η πανδημία πλέον σταθεροποιείται αλλά ταυτόχρονα, προσπάθησε να επαναφέρει την αίσθηση της ύπαρξης στρατηγικής στον τρόπο αντιμετώπισης της πανδημίας.

Διότι, εντέλει, η υιοθέτηση χρονοδιαγράμματος συνιστά δημόσια παράθεση στρατηγικής.

Αυτό, όμως, είναι κατά την παρούσα φάση το στοίχημα της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Αφορά μία ριψοκίνδυνη ζαριά, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει τα πράγματα είτε προς τη μία κατεύθυνση είτε προς την άλλη, δίχως ιδιαίτερα περιθώρια υπαναχωρήσεων, δεδομένων των ασφυκτικών χρονικών ορίων.

Υπό ένα συγκεκριμένο πρίσμα, η έως τώρα απουσία δραστικότερης αντιμετώπισης του «κινήματος των πλατειών» οδήγησε στην παράθεση του χθεσινού χρονοδιαγράμματος. Εάν δεν υπήρχαν αυτές οι πιθανές εστίες υπερμετάδοσης στις πλατείες, ίσως να μην ήταν τόσο εσπευσμένη η επαναλειτουργία της εστίασης, στο πλαίσιο μίας κίνησης η οποία εξακολουθεί να παραμένει αμφιλεγόμενη από πολλούς, συμπεριλαμβανομένων βεβαίως και πολλών ειδικών.

Υπ’ αυτή την έννοια, υπήρξε και ένα όφελος από την υπόθεση «πλατεία»!

Ν. Γ. Δρόσος [email protected]

ΣΧΟΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ

blog comments powered by Disqus
v