Δείτε εδώ την ειδική έκδοση

Ναι στον διάλογο, όχι όμως με την Τουρκία

Με τον γείτονα πρέπει πάντα να μιλάς. Εκτός κι αν οι πράξεις του το αποκλείουν. Τότε, αναγκαστικά, θα πρέπει να είσαι έτοιμος να του μιλήσεις στη γλώσσα που καταλαβαίνει.

Ναι στον διάλογο, όχι όμως με την Τουρκία

Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!

Ο διμερής διάλογος «για τη μείωση της έντασης με την Ελλάδα», που ζήτησε χθες ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ενώπιον του συνόλου των πρεσβευτών των κρατών-μελών της  Ε.Ε, στην Άγκυρα, θα μπορούσε, υπό προϋποθέσεις, να αποτελέσει ένα θετικό πρώτο βήμα στις ελληνο-τουρκικές σχέσεις.

Οποιαδήποτε σκέψη, ωστόσο, προς αυτή την κατεύθυνση συνιστά φενάκη.

Η πρόταση του Τούρκου προέδρου σημειώνεται στον απόηχο ενός γνήσιου μπαράζ ανθελληνικών τοποθετήσεων που εξαπολύουν καθημερινά τα στελέχη της κυβερνήσεώς του, με πλέον χαρακτηριστικό τον Χ. Ακάρ, υπουργό Άμυνας, αλλά και ώρες μετά τον λίβελο που απηύθυνε στην πρόεδρο της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών, για να λάβει την προσήκουσα απάντηση από το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών.

Σημειώνεται, ακόμη, ως συνέχεια μίας μακράς αλυσίδας προκλήσεων και απειλών κατά της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας, την οποία η Τουρκία εξακολουθητικά απειλεί με πόλεμο, σε περίπτωση που ασκήσει τα δικαιώματά της βάσει του Διεθνούς Δικαίου.

Υπ’ αυτό το φως, η τοποθέτηση Ερντογάν συνιστά ακόμη μία προσπάθεια παραπλάνησης και δημιουργίας εντυπώσεων ενώπιον ενός κοινού το οποίο έχει απόλυτη ανάγκη ο Τούρκος ηγέτης, δεδομένης της δεινής θέσης στην οποία βρίσκεται η οικονομία της χώρας του και των κεφαλαίων που προσπαθεί να απομυζήσει από την ΕΕ, με αφορμή το μεταναστευτικό ζήτημα. 

Ούτως ή άλλως, η όποια προσπάθεια διαλόγου Ελλάδας - Τουρκίας εμφανίζεται να έχει εξαντληθεί στους 63 γύρους των διερευνητικών επαφών μεταξύ των δύο κρατών, κατά τους οποίους, κατά τρόπο συστηματικό, επιβεβαιώνεται η απόσταση που τα χωρίζει.

Εάν υπάρχει κάποια ανάγκη διαλόγου, αυτή, δίχως άλλο, αφορά τη διεξαγωγή ειλικρινούς συζήτησης για το τι απειλεί την ΕΕ στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, πώς αυτό πρέπει να αντιμετωπιστεί και πώς πρέπει να αντιμετωπιστούν οι παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου και οι αμφισβητήσεις του δικαιώματος κυριαρχίας, όπως τόνισε ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας, προσερχόμενος χθες στην άτυπη Συνάντηση «Gymnich» των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ, στη Βρέστη.

 «Το άτυπο Συμβούλιο σήμερα έχει να συζητήσει εξαιρετικά σημαντικά πράγματα. Καταρχήν, τη Στρατηγική Πυξίδα της ΕΕ, με ιδιαίτερη αναφορά στα θέματα απειλών κατά της ΕΕ. Ένας χώρος από όπου εκπορεύονται τέτοιες απειλές είναι η Ανατολική Μεσόγειος και νομίζω ότι επί τη βάσει αυτού θα πρέπει να γίνει μια ειλικρινής συζήτηση για το τι απειλεί την ΕΕ στην περιοχή αυτή και πώς αυτό πρέπει να αντιμετωπιστεί. Πώς πρέπει να αντιμετωπιστούν οι παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου και οι αμφισβητήσεις της κυριαρχίας των κρατών-μελών της ΕΕ» τόνισε χαρακτηριστικά ο Νίκος Δένδιας.

Προκύπτει, δε, αυτή η ανάγκη διαλόγου μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ ως αποτέλεσμα και της προθυμίας που επιδεικνύουν ορισμένα εξ αυτών, όπως η Γερμανία και η Ισπανία, να προμηθεύσουν την Τουρκία  με οπλικά συστήματα, τα οποία δίχως αμφιβολία δύνανται να χρησιμοποιηθούν και κατά της Ελλάδας. Με άλλα λόγια, κατά ενός εταίρου τους στην ΕΕ προς τον οποίο θα όφειλαν να επιδείξουν αλληλεγγύη, υπό το φως των απειλών που δέχεται.

Ας μη γελιόμαστε. Η ανάγκη διαλόγου είναι υπαρκτή και η διεξαγωγή του είναι ζωτικής σημασίας, τόσο για τη χώρα μας όσο και για την ΕΕ. Έως ότου, ωστόσο, η Τουρκία αποδειχθεί  πραγματικός συνομιλητής και όχι αντίπαλος, ο διάλογος μαζί της δεν έχει νόημα. Αντίθετα, της παρέχει άλλοθι και την ενθαρρύνει σε νέα ατοπήματα.

Ν. Γ. Δρόσος [email protected]

ΣΧΟΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ

blog comments powered by Disqus
v