Η Ολγα, οι εντυπώσεις και η ουσία

Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!

Στην ζωή, όπως και στην πολιτική, υπάρχουν οι εντυπώσεις, υπάρχει και η ουσία. Δύο έννοιες ενίοτε αντικρουόμενες. Η ουσία των υποθέσεων, όταν αυτό είναι απαραίτητο, επιλύεται στις δικαστικές αίθουσες. Οι εντυπώσεις, με διάφορους τρόπους και πάντως μέσω της επικοινωνίας.

Στην περίπτωση της φιλτάτης Όλγας Κεφαλογιάννη, υπουργού Τουρισμού, τα πράγματα είναι λίγο πιο περίπλοκα. Διότι η προσπάθεια «επίλυσης» της υποθέσεώς της έναντι του πρώην συζύγου της Μίνωα Μάτσα στις δικαστικές αίθουσες, σχετικά με την επιμέλεια των τέκνων τους, ενεπλάκη και με την νομοθέτηση διαδικασιών, οι οποίες επέτρεψαν την εκ των υστέρων «ανατροπή» της πρωτόδικης απόφασης, με αποτέλεσμα να υπάρξει «θόρυβος», δικαιολογημένα ή μη, γύρω από το δέον αυτής της νομοθέτησης και τον ρόλο που η ίδια διαδραμάτισε στην θέσπιση της.

Κατά την αξιωματική αντιπολίτευση, η διάταξη είναι «κραυγαλέα φωτογραφική» και εξυπηρετεί «συγκεκριμένους σκοπούς και πρόσωπα». Συνιστά, δε, «προσβολή για το κράτος δικαίου, προσβολή για τον νομικό μας πολιτισμό και την ηθική».

Κατά τον ΣΥΡΙΖΑ, «οι πρακτικές νομοθέτησης, με βάση τα αιτήματα ισχυρών υπουργών και παραγόντων, θυμίζουν τριτοκοσμική χώρα. Δεν αξίζουν στην Ελλάδα, δεν αξίζουν σε μια ευρωπαϊκή χώρα (…)». Θεωρεί δε ο ΣΥΡΙΖΑ ότι υπήρξε «εργαλειακή χρήση του Κοινοβουλίου» που «πλήττει ευθέως την αξιοπιστία των θεσμών».

Κατέληξε μάλιστα ότι «η κυβέρνηση οφείλει άμεσα εξηγήσεις», αίτημα μάλλον λογικό υπό τις περιστάσεις. Δεν είναι κάθε μέρα που ένας ή μία υπουργός, σπεύδει να αξιοποιήσει ένα νομοθέτημα που και η ίδια/ίδιος υπέγραψε και ψήφισε στην Βουλή.

Όπερ και εγένετο, δια στόματος του νομοθετήσαντος υπουργού Δικαιοσύνης, Γιώργου Φλωρίδη, κατά τον οποίο «δώσαμε το δικαίωμα στους γονείς, εφόσον κάνουν έφεση να μπορούν να ζητήσουν από το δικαστήριο η εκτέλεση της απόφασης που εκδόθηκε να μην ισχύσει μέχρι να βγει η απόφαση του Εφετείου. Υπήρχε καιρό ανάγκη, γιατί ενώ αυτό ισχύει για όλες τις αποφάσεις, δηλαδή να αναστέλλεται η πρωτόδικη μέχρι να εκδικαστεί η έφεση, αυτό δεν το είχαμε για τα παιδιά».

Τόνισε δε ο κ. Φλωρίδης, ότι υπήρξε μία «τεράστια πλειοψηφία, κατά την ψήφισή της». «Ψήφισε η ΝΔ, το ΚΚΕ και τρεις ανεξάρτητοι. Πήρε την ψήφο των 3/5 της Βουλής».

Ουδείς διαφωνεί. Τόσες ήταν οι ψήφοι. Όμως γεγονός είναι, ότι οι εντυπώσεις περί αυτήν την υπόθεση παραμένουν, καθώς η ακολουθία των γεγονότων είναι καταλυτική. Μόλις λίγες ημέρες μετά την αρνητική για την ίδια πρωτόδικη απόφαση, η φιλτάτη υπουργός εμφανίζεται να σπεύδει να επωφεληθεί από διάταξη στην έκδοση της οποίας συνέβαλε και η ίδια, καθώς όχι μόνον την ψήφισε στην Βουλή αλλά και τη συνυπέγραψε.

Εδώ δε είναι που τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο. Διότι, πώς να το κάνουμε, ακόμη κι αν υποθέσουμε, προς στιγμήν και χάριν συζητήσεως, ότι οι διευκρινίσεις που έδωσε η ιδία όσο και ο κ. Φλωρίδης για αυτήν την υπόθεση αντιμετωπίζουν το ζήτημα ουσίας, στο πεδίο των εντυπώσεων, δηλαδή της άποψης που έχει σχηματίσει η κοινή γνώμη περί αυτής, τα πράγματα είναι μάλλον αρνητικά για την κυβέρνηση, μέλος της οποίας είναι η κα. Κεφαλογιάννη.

Θα μου πείτε, ίσως, να μην δίνουμε βάση στις εντυπώσεις, καθώς η ουσία είναι που μετράει και θα συμφωνήσω. Όταν όμως ο δρόμος προς την κάλπη είναι τόσο βραχύς και η κυβερνώσα παράταξη επιδιώκει να εξασφαλίσει αυτοδυναμία για ακόμη μία φορά, κάτι ήδη δυσχερές, πρέπει να προσέχουμε και τις… εντυπώσεις.

Διότι το εκλογικό σώμα με αυτές μένει.