Γι’ αυτό το 90% και άνω των καθημερινών συναλλαγών στη Μιανμάρ, στην Αιθιοπία, στην Γκάμπια, στην Αλβανία, στην Καμπότζη, στο Λάος, στον Λίβανο, στο Νεπάλ, στο Πακιστάν και στο Ιράκ γίνονται με μετρητά.

Σε Ιράκ, Ιράν, Κούβα και Μογγολία φθάνει το 85% και σε Αίγυπτο, Ιορδανία, Μολδαβία και άλλες στο 80%. 

Από τις χώρες της ΕΕ, η Μάλτα με 67%, η Ιταλία με 62%, η Αυστρία με 61%, η Σλοβακία, η Σλοβενία και η Ισπανία έχουν 57% και ακολουθούν η Ελλάδα και η Ουγγαρία με 55%. Η Γερμανία έχει 51%.

Η Βουλγαρία, η Κύπρος, η Κροατία, η Λιθουανία  και η Πορτογαλία με 50% έπονται. Στις επόμενες θέσεις συναντάμε την Ιρλανδία και την Πολωνία με 45%, ενώ η Γαλλία βρίσκεται στο 40% μαζί με τη Λετονία και την Τουρκία.

Ας σημειωθεί ότι στο κόστος διαβίωσης συμπεριέλαβε το φαγητό, τις μεταφορές, τη στέγαση, την διασκέδαση και την προσωπική φροντίδα. Γι’ αυτό τον σκοπό άντλησε στοιχεία από το Numbeo και το Expatistan.

Την πρώτη θέση στην έρευνα ανάμεσα στις λιγότερο προσιτές πρωτεύουσες κατέλαβε η Βαρσοβία όπου το μηνιαίο κόστος διαβίωσης ανέρχεται σε 2.167 ευρώ για ένα άτομο, πάνω 467 ευρώ από τον μέσο, καθαρό μισθό.

Την δεύτερη θέση κατέλαβαν τα Τίρανα όπου το τυπικό κόστος διαβίωσης είναι 127,4% του μέσου μηνιαίου εισοδήματος. Ακόμη κι αν δυο άτομα δουλεύουν στο νοικοκυριό, η αποταμίευση είναι μόλις 42 ευρώ τον μήνα.

Πολλοί επενδυτές από όλο τον κόσμο τοποθετούν τα λεφτά τους στον αμερικανικό χρηματιστηριακό δείκτη S&P 500 για να τα αυγατίσουν, ποντάροντας στο γεγονός ότι ιστορικά έχει προσφέρει υψηλές μέσες αποδόσεις. 

Σύμφωνα με το Creative Planning, η ετησιοποιημένη συνολική απόδοση (μαζί με τα μερίσματα) του S&P 500 είναι 12% από το 1980. Αν αφαιρεθεί ο πληθωρισμός, η απόδοση υποχωρεί στο 9% ετησίως και παραμένει υψηλή για τον κίνδυνο που αναλαμβάνουν οι επενδυτές.

Το ίδιο διάστημα, η μέση πτωτική διόρθωση του S&P 500 μέσα στις χρονιές ήταν 14%. Τη χρονιά που διανύουμε, η μεγαλύτερη διόρθωση ήταν της τάξης του 19% μέχρι στιγμής, έναντι 8% πέρυσι, το 2023 και 25% το 2022. Είναι μια ακόμη απόδειξη ότι οι υψηλότερες αποδόσεις συνοδεύονται από μεγαλύτερο ρίσκο. 

Με τον δείκτη τροφίμων της Νέας Υόρκης στο 100, τρεις άλλες μεγάλες πόλεις εμφανίζονται να την ξεπερνούν σε ακρίβεια. Η Γενεύη με 105, το Σαν Φρανσίσκο με 104 και η Ζυρίχη στην Ελβετία με 103.

Πιο κάτω συναντούμε τη Βοστώνη με 92, το Σικάγο με 83, το Λος Αντζελες με 81 και τη Σεούλ, πρωτεύουσα της Ν. Κορέας, με 81. Το Οσλο ακολουθεί με 78 και το Χονγκ Κονγκ συμπληρώνει την πρώτη δεκάδα με 76.

Τις τέσσερις επόμενες θέσεις καταλαμβάνουν το Σίδνεϊ, το Παρίσι, η Σιγκαπούρη και το Βανκούβερ με  71 κατά σειρά. Η Μελβούρνη και το Μόντρεαλ έχουν δείκτη 69 και το Τελ Αβίβ 68. Το Λουξεμβούργο βρίσκεται στη 18η θέση με 66 και το Τορόντο του Καναδά με το Ουέλινγκτον της Ν. Ζηλανδίας συμπληρώνουν την 20άδα με δείκτη 65.

Από το 2022 που η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία, η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) έχει ταχθεί στο πλευρό της Ουκρανίας. Από την άλλη πλευρά, αρκετές χώρες της ΕΕ παραμένουν εξαρτημένες από το ρωσικό φυσικό αέριο και πετρέλαιο, αν και ο βαθμός εξάρτησης έχει μειωθεί σημαντικά την τελευταία διετία.

Πρόσφατα, το Reuters ανέλυσε τα δεδομένα από το Κέντρο για την Ερευνα στην Ενέργεια και τον Καθαρό Αέρα (Centre for Research on Energy & Clean Air) και κατέληξε στα εξής συμπεράσματα: Από το 2022 μέχρι το 2025, η ΕΕ έχει δαπανήσει πάνω από 167 δισ. ευρώ για κάθε είδους βοήθεια στην Ουκρανία, π.χ. στρατιωτική, οικονομική και ανθρωπιστική, αλλά έχει πληρώσει πάνω από 213 δισ. ευρώ στη Ρωσία για αγορές ενέργειας.