Η υπερβολική αισιοδοξία των αγορών

Οι αγορές φαίνεται να προεξοφλούν ότι οδηγούμαστε σε «Νίκη» κατά της ύφεσης. Μάλλον υπεραισιόδοξη άποψη, υπογραμμίζει ο αρθρογράφος των «FT», John Authers, ο οποίος παραθέτει τις δύο πλέον "δημοφιλής" θεωρίες.

Δημοσιεύθηκε: 7 Μαΐου 2008 - 12:35

John Authers, Investment Editor

Στον αθλητισμό το Ν(ίκη) είναι καλύτερο από το Η(ττα). Το ίδιο μάλλον ισχύει και για τις αγορές, αλλά μερικές φορές το «Ν» προσφέρει περισσότερες ευκαιρίες για απώλειες παρά για κέρδη.

Οι αγορές έχουν πειστεί, το τελευταίο διάστημα, ότι μία ύφεση «τύπου Η» έχει αποφευχθεί, δηλαδή δεν θα βρεθούμε αντιμέτωποι με κατάρρευση της οικονομικής δραστηριότητας και ακολούθως στασιμότητα. Η πορεία της αμερικανικής αγοράς εργασίας, ενίσχυσε, σαφώς την αισιοδοξία.

Ως εκ τούτου η νέα επικρατούσα άποψη είναι ότι η μείωση των επιτοκίων από τη Fed σε συνδυασμό με το «πακέτο» στήριξης της οικονομίας θα οδηγήσει σε ανάκαμψη τύπου “V” την οικονομία.

Μπορεί, όμως, αυτό το «V» να μετατραπεί σε Νίκη; Δύο είναι οι μηχανισμοί που μπορούν να βοηθήσουν στο να επιτευχθεί.

Ο φθηνός δανεισμός ενισχύει τον πληθωρισμό, υποστηρίζει η μία θεωρία, ενώ η ενίσχυση στη ζήτηση πετρελαίου και άλλων πρώτων υλών των «αναθερμαίνει». Όντως τεστάρουμε αυτή τη θεωρία στην τρέχουσα εβδομάδα, δεδομένου του ράλι στο πετρέλαιο.

Προκειμένου να νικήσουν τον πληθωρισμό η Fed και οι υπόλοιπες κεντρικές τράπεζες θα πατήσουν φρένο – και έτσι θα αρχίσουμε να βλέπουμε την «Νίκη» να σχηματίζεται.

Η δεύτερη θεωρία υποστηρίζει ότι η πιστωτική κρίση τελικώς αρχίζει να δείχνει τα σημάδια της. Η πιστωτική αγορά χαλαρώνει. Όμως οι επιπτώσεις σε δεύτερο επίπεδο στην συμπεριφορά των τραπεζών μόλις αρχίζουν να εμφανίζονται.

Σύμφωνα με έρευνα του Senior Loan Officer της Fed, οι τράπεζες έχουν σκληρύνει τους όρους δανεισμού τόσο προς καταναλωτές όσο και προς επιχειρήσεις. Το ίδιο ισχύει και για τις πιστωτικές κάρτες. Επιπρόσθετα το 50% έχει «σκληρύνει» τους όρους παροχής νέων στεγαστικών δανείων – κίνηση η οποία μπορεί να βλάψει σημαντικά τους καταναλωτές.

Η ιστορική σχέση μεταξύ της συμπεριφοράς παροχής δανείων από τις τράπεζες, της αγοράς εργασίας, της βιομηχανικής παραγωγής και των ισχυρών επενδύσεων σταθερού εισοδήματος είναι ισχυρή – αλλά αρχίζει να χαλαρώνει.

Η επιβολή «σφιχτών» όρων δανεισμού οδηγεί σε περισσότερο αδύναμες οικονομικές συνθήκες, τρία τρίμηνα μετά από την εφαρμογή τους.

Ως εκ τούτου η πιστωτική κρίση διόλου απίθανο να βοηθήσει την οικονομία να κατακτήσει την «Νίκη».

Η πιστωτική, όμως, κρίση οδηγεί σε αποπληθωρισμό ως εκ τούτου οι δύο «Νικηφόρες» θεωρίες δεν συμβαδίζουν. Και οι δύο, μάλλον, υποδεικνύουν ότι η τρέχουσα αισιοδοξία είναι υπερβολική.

© The Financial Times Limited 2008. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation