Σταδιακή -και επιλεκτική- επιστροφή προς μετοχές

Στην παρούσα φάση ένα χαρτοφυλάκιο αναφοράς θα "πρέπει" να περιλαμβάνει μέχρι 25% πολύ αυστηρά επιλεγμένες μετοχές, 30% κρατικά κυρίως ομόλογα και τουλάχιστον 40% διαθέσιμα. Γράφει ο Γ. Σμυρλής.

  • του Γιώργου Σμυρλή
Σταδιακή -και επιλεκτική- επιστροφή προς μετοχές
Το τελευταίο διάστημα μεγάλη προσπάθεια γίνεται για να εκτιμηθούν η διάρκεια και το βάθος της κρίσης, παρακολουθώντας καθημερινά τους δείκτες της αμερικανικής οικονομίας.

Όλοι ελπίζουν σε κάποιο γύρισμα από τα ιστορικά χαμηλά των οικονομικών στοιχείων, έτσι ώστε να αρχίσουν να ανακάμπτουν ουσιαστικά οι αγορές διακόπτοντας μια μακρά περίοδο ελεύθερης πτώσης τους. Μετά το πρώτο τρίμηνο (ισολογισμοί 2008, εκτιμήσεις για το πρώτο τέταρτο του 2009), ίσως μπορούμε να δούμε πιο μακριά στον ορίζοντα.

Στην παρούσα φάση μόνο οι προθεσμιακές καταθέσεις συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον των επενδυτών, που θέλουν να έχουν πολύ βραχυπρόθεσμες τοποθετήσεις. Και όχι άδικα.

Τα επιτόκια στη διατραπεζική αγορά είναι υψηλά.

Τα Αμοιβαία Κεφάλαια έχουν χάσει γύρω στο 60% του ενεργητικού τους τα τελευταία τρία χρόνια και βρίσκονται σε κρίση εισροών, αποδόσεων και προϊόντων. Δεν υπάρχουν κίνητρα για μακροπρόθεσμη - θεσμική διαχείριση στην Ελλάδα, αλλά ούτε καν τίθεται τέτοιο θέμα από πουθενά.

Πλήγμα για την αγορά αποτέλεσε επίσης και η αποκλίνουσα συμπεριφορά μεταξύ των επενδυτών που ζητούσαν απλά προϊόντα και των εταιριών διαχείρισης, οι οποίες διαφήμιζαν σύνθετες και δυσνόητες επιλογές.

Απογοήτευση επίσης προκαλούν και οι αποδόσεις των Ομολογιακών Αμοιβαίων Κεφαλαίων, καθώς και των Α/Κ Διαχείρισης Διαθεσίμων. Βέβαια, πουλήθηκαν μαζικά υπηρεσίες και προϊόντα ξένων αγορών που βρέθηκαν να είναι το επίκεντρο και η αιτία της κρίσης.

Επιπροσθέτως, δεν έφερε ουσιαστικά κανένα αποτέλεσμα και η πολιτική της διαφοροποίησης στα διάφορα χαρτοφυλάκια, καθώς λόγω της κρίσης σχεδόν όλες οι επενδυτικές επιλογές υποχρεώθηκαν σε πτωτικές αποδόσεις.

Στο Χρηματιστήριο της Αθήνας, με την κυριαρχία των ξένων στην πρωτογενή αλλά και στη δευτερογενή αγορά (παράγωγα), πολλές φορές οι μεμονωμένοι επενδυτές δυσκολεύονται ακόμη και να παρακολουθήσουν τι γίνεται.

Το ζητούμενο ωστόσο δεν είναι τόσο το ποια είναι η μέχρι τώρα διαμορφωθείσα κατάσταση, αλλά το τι θα μπορούσαμε να κάνουμε σήμερα με ορίζοντα το μέλλον.

Ένα από τα στοιχεία που ανέδειξε η κρίση είναι η απόλυτη κυριαρχία και προτεραιότητα διαφύλαξης των χρηματιστηριακών αγορών, που άλλοτε με παρέμβαση νομισματικής πολιτικής (ρευστότητα) και άλλοτε μέσα από πολιτική διακανονισμού χρεοκοπιών φυλάσσονται σαν κόρη οφθαλμού. Αυτό είναι και το καινούργιο και κυρίαρχο χαρακτηριστικό αυτής της μεγάλης κρίσης.

Κατά τ' άλλα, παρατηρούνται έντονες και γρήγορες διακυμάνσεις, γεγονός που ίσως οδηγήσει και σε πιο γρήγορη εναλλαγή ύφεσης - ανάπτυξης.

Προοδευτικά νομίζω ότι πρέπει επιλεκτικά να αυξάνονται οι θέσεις στις μετοχές, προσβλέποντας σε καλύτερη συνέχεια. Η πτώση είναι σημαντική και ορισμένοι τίτλοι έχουν καταστεί ελκυστικοί. Αυτό αφορά σε μακροπρόθεσμους και συνειδητοποιημένους επενδυτές.

Στόχος πλέον είναι η επίτευξη απόδοσης μεγαλύτερης από αυτή των προθεσμιακών καταθέσεων. Και οι επαγγελματίες του χώρου πρέπει να βοηθήσουν όχι μόνο αναλύοντας την αντοχή στην ανάληψη κινδύνου των επενδυτών αλλά και δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στον επενδυτικό ορίζοντα που έχει στη διάθεσή του από τώρα και στο εξής.

Στην παρούσα φάση ένα χαρτοφυλάκιο αναφοράς θα "πρέπει" να περιλαμβάνει μέχρι 25% πολύ αυστηρά επιλεγμένες μετοχές, 30% κρατικά κυρίως ομόλογα και τουλάχιστον 40% διαθέσιμα.

Η τοποθέτηση σε σαφή προϊόντα, που γίνονται απόλυτα κατανοητά και θα έχουν την απόλυτη συναίνεση του πελάτη-επενδυτή, αποτελεί το βασικότερο κριτήριο της επένδυσης.

* Υπεύθυνος Διαχείρισης Χαρτοφυλακίων της PRAXIS ΑΧΕΠΕΥ.

ΣΧΟΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ

blog comments powered by Disqus
v