Δείτε εδώ την ειδική έκδοση

Εξεταστική: Στο ίδιο έργο θεατές

Κατά πόσον προάγεται η δημοκρατία στον τόπο μας, υπό το φως όσων διαδραματίστηκαν χθες στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής για τις «λίστες Πέτσα»; Κατά πόσον εξυπηρετείται η ανάγκη επικράτησης όρων διαφάνειας ή καταλογισμού τυχόν ευθυνών σε αυτή την υπόθεση; Την απάντηση καλείται να δώσει ο κάθε πολίτης.

Εξεταστική: Στο ίδιο έργο θεατές

Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!

Όσα διαδραματίστηκαν χθες στη Βουλή, κατά τη δεύτερη ημέρα των εργασιών της Εξεταστικής Επιτροπής «για τη διερεύνηση της επιχείρησης πολιτικής χειραγώγησης της κοινής γνώμης, ευτελισμό των θεσμών και κατασπατάληση δημοσίου χρήματος», όπως ονομάζεται επισήμως η «Εξεταστική για τη λίστα Πέτσα», αποδεικνύουν για ακόμη μία φορά, δύο τινά: πρώτον, ότι πολιτικά πρόσωπα δεν είναι δυνατόν να κρίνουν πολιτικά πρόσωπα και δεύτερον, ότι δια της συγκεκριμένης οδού δεν εξυπηρετείται η αναζήτηση όρων διαφάνειας και καταλογισμού ενδεχόμενων ευθυνών.

Διότι, πώς είναι δυνατόν να εξυπηρετηθεί η αναζήτηση των πραγματικών περιστατικών και -εντέλει- της αλήθειας, όταν υιοθετείται, εκ μέρους της κυβερνητικής πλειοψηφίας, συγκεκριμένη λίστα 18 μαρτύρων για να καταθέσουν ενώπιον της επιτροπής και αποκλείεται, εκ προοιμίου, η συμμετοχή πολιτικών προσώπων και η δυνατότητα διεύρυνσης αυτού του καταλόγου;

Είναι δυνατόν να εναπόκειται σε ένα απλό «θα δούμε» η δυνατότητα κλήσης επιπρόσθετων μαρτύρων, πολιτικών προσώπων ή άλλων, η κατάθεση των οποίων ενδεχομένως αποδειχθεί αναγκαία κατά τις περαιτέρω εργασίες της επιτροπής;

Θα ήταν δυνατόν ακόμη και να φανταστεί κανείς να διαδραματίζεται κάτι αντίστοιχο ενώπιον μίας ανάλογης διαδικασίας στην τακτική δικαιοσύνη; Θα δεχόταν ποτέ ανακριτής ή αρμόδιος εισαγγελέας να αποκλείσει εκ των προτέρων μάρτυρες από μία υπόθεση που θα διερευνούσε;

Φίλτατοι, ανεξαρτήτως των όποιων πολιτικών σκοπιμοτήτων ενδεχομένως σπεύσει να καταλογίσει κανείς στην αξιωματική αντιπολίτευση επί του ζητήματος της σύστασης εξεταστικής επιτροπής για τις περίφημες «λίστες Πέτσα» αλλά και του δικού της πρότερου βίου, επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σε ό,τι αφορά στις σχέσεις της με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, οφείλουμε να αποδεχθούμε ότι όσα διαδραματίστηκαν χθες στη Βουλή ελάχιστα τιμούν είτε τον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται ο κοινοβουλευτισμός στην Ελλάδα είτε την ανάγκη διερεύνησης της συγκεκριμένης υπόθεσης.

Ο εκ προοιμίου αποκλεισμός πολιτικών προσώπων και δη ευθέως αναμεμειγμένων στη συγκεκριμένη υπόθεση, από τον κατάλογο όσων πρόκειται να καταθέσουν στην εξεταστική επιτροπή, συνιστά διαπόμπευση των εργασιών της. Εξυπηρετεί, δε, μόνο ένα πράγμα: τον ευτελισμό της κοινοβουλευτικής ζωής του τόπου και την περαιτέρω απαξίωσή της ενώπιον των πολιτών.

Επί της ουσίας, το μόνο απότοκο διαδικασιών όπως αυτή που διαδραματίστηκε χθες στη Βουλή θα είναι η επανάληψη φαινομένων έκδοσης ξεχωριστών πορισμάτων εκ μέρους της κυβερνητικής πλειοψηφίας και της αντιπολιτεύσεως και η επικράτηση όρων πόλωσης και αλληλοκατηγοριών στην πολιτική ζωή του τόπου.

Προάγεται κατά αυτόν τον τρόπο η δημοκρατία στον τόπο μας; Εξυπηρετείται έτσι η όποια ανάγκη επικράτησης όρων διαφάνειας και καταλογισμού των όποιων τυχόν ευθυνών υφίστανται;

Αποτελεί, δε, στοιχείο άκρως οξύμωρο, ότι μία εκ των πλέον διαυγών επισημάνσεων αναφορικά με όσα σημειώθηκαν χθες στη Βουλή προήλθε εκ μέρους βουλευτού κόμματος το οποίο, τουλάχιστον σε άλλες εποχές, πρέσβευε τον ολοκληρωτισμό. Όπως επεσήμανε, μεταξύ άλλων, η βουλευτής του ΚΚΕ Μαρία Κομνηνάκα:  «... οι δυνατότητες αυτού του είδους των επιτροπών είναι περιορισμένες, γιατί καθορίζονται από τον εκάστοτε πολιτικό συσχετισμό και όχι με κριτήριο τη διερεύνηση της αλήθειας».

Αντίστοιχα διαυγής υπήρξε εξάλλου και η φωνή που άρθρωσε από την αντίπερα άκρη του πολιτικού φάσματος ο βουλευτής της Ελληνικής Λύσης Κωνσταντίνος Μπούμπας, ο οποίος αναφερόμενος στον αποκλεισμό των εμπλεκόμενων υπουργών, αναρωτήθηκε ως προς τη δυνατότητα διερεύνησης της υπόθεσης και υποστήριξε ότι : «... πρέπει να πουν με ποιον τρόπο, με ποια κριτήρια δόθηκε και έγινε καταμερισμός χρημάτων στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και ποιο ήταν το όλο σκεπτικό και η φιλοσοφημένη τους πολιτική σκέψη».

Είναι μία, μάλλον, εύλογη απορία… η οποία προφανώς δεν θα ικανοποιηθεί.

Ν. Γ. Δρόσος [email protected]

ΣΧΟΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ

blog comments powered by Disqus
v