To ελληνικό μνημονιακό σίριαλ έχει πολλά επεισόδια. Σ΄ένα από τα τελευταία πρωταγωνιστεί η Σλοβακία.

Όμως, πριν έλθουμε στο τελευταίο επεισόδιο, ας φρεσκάρουμε λίγο τη μνήμη μας μ’ ένα πιο παλιό. Αρκετοί ίσως θυμούνται τη στάση της Σλοβακίας στο πρώτο μνημόνιο. Ούτε λίγο ούτε πολύ, οι Σλοβάκοι αρνήθηκαν να χρηματοδοτήσουν την Ελλάδα με διακρατικό δάνειο όπως οι άλλες χώρες της ευρωζώνης, προκαλώντας εντύπωση.

Όπως είχαν δηλώσει οι Σλοβάκοι ιθύνοντες εκείνη την περίοδο, η χώρα τους δεν μπορούσε να χρηματοδοτηθεί από τις αγορές για να δώσει δάνειο στην Ελλάδα, ώστε να πληρώνει συντάξεις που ήταν πολλαπλάσιες σε σύγκριση με εκείνες που έπαιρναν οι δικοί της.

Το σίριαλ με τη Folli Follie κρατά πολύ καιρό και δυστυχώς κακοφορμίζει όπως γράφει το Euro2day.gr. Αν όμως η ελληνική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς (ΕΚ) είχε κινηθεί όπως η αντίστοιχη βρετανική στην περίπτωση της «ελληνικής» Globo, της εισηγμένης στο χρηματιστήριο ΑΙΜ του Λονδίνου, πιθανόν δεν θα είχε συμβεί κάτι τέτοιο.

Τι έκανε η βρετανική ΕΚ, όταν το Quintessential Capital Management (QCM), το ίδιο hedge fund που εμπλέκεται στις κατηγορίες κατά της Folli Follie, είχε καταγγείλει λογιστικές αλχημείες στην Globo;

Σιγή ιχθύος κρατούν οι υπεύθυνοι του Ταμείου για τις υποθέσεις που θα ενσωματώσουν στην ανάλυση βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους (DSA) τον τελευταίο ενάμιση μήνα.

Ασφαλώς, όλοι και ιδίως η κυβέρνηση θα ήθελαν το ΔΝΤ να βγάλει το ελληνικό χρέος βιώσιμο. Κι αυτό γιατί το θεωρούν διαβατήριο για την έξοδο της χώρας στις αγορές με τους καλύτερους δυνατούς όρους ενώ μπορεί να λειτουργήσει ως πράσινο φως στους οίκους αξιολόγησης, ώστε να προχωρήσουν σε γενναία αναβάθμιση του ελληνικού αξιόχρεου.

Οπως έχουμε αναφέρει στο παρελθόν, στελέχη του Ταμείου έχουν εμμέσως κάνει σαφές σε κάποιους συνομιλητές τους ότι θα αναθεωρήσουν καθοδικά το μέσο επιτόκιο δανεισμού της Ελλάδας στο εύρος 4,5%-4,9% από κάπου 6% προηγουμένως.

Για να βγει η Ελλάδα από το τρίτο μνημόνιο, έως τον Αύγουστο, θα πρέπει να έχει ικανοποιήσει κάποιες προϋποθέσεις. Στην κορυφή όλων βρίσκεται η ολοκλήρωση της 4ης αξιολόγησης του τρέχοντος προγράμματος και έπονται όλα τα άλλα, π.χ. η ελάφρυνση του χρέους και η μεταμνημονιακή εποπτεία.

Αυτό εξηγεί την σπουδή των Ευρωπαίων δανειστών να εκπληρωθούν σχεδόν όλα τα προαπαιτούμενα το συντομότερο δυνατόν, ώστε να δρομολογηθούν τα επόμενα βήματα. Αρχής γενομένης από τα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους στο Eurogroup της 21ης Ιουνίου και ίσως αργότερα.

Πέντε επενδυτικά σχήματα εκδήλωσαν ενδιαφέρον για την απόκτηση πλειοψηφικού πακέτου 50,1% των Ελληνικών Πετρελαίων, ανακοίνωσε χθες το ΤΑΙΠΕΔ.

Φυσικά, θα πρέπει να περιμένουμε για το τελικό αποτέλεσμα του διαγωνισμού, πριν βγάλουμε οριστικά συμπεράσματα.

Ομως, ένα πράγμα είναι σίγουρο. Δεν θα είχαμε φθάσει πιθανόν σ' αυτό το σημείο, αν μερικά χρόνια πριν δεν είχε συμβεί κάτι που απέβη σωτήριο για τα ΕΛΠΕ.

Αναφερόμαστε στο εμπάργκο που επιβλήθηκε στο Ιράν απο την ΕΕ το 2011.

Τα EΛΠE είχαν ήδη υλοποιήσει ένα μεγάλο επενδυτικό πρόγραμμα στα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας, που τους επέτρεπε να επεξεργάζονται κι άλλες ποιότητες πετρελαίου (βαρύτερο) και να βγάζουν περισσότερα παράγωγα, π.χ. jetoil. Ομως, η εταιρεία είχε φορτωθεί περισσότερα δάνεια.