Μιχαήλ Γελαντάλις

Στη θέση του Εκηβόλου
ο Μιχαήλ Γελαντάλις

Αποποίηση ευθυνών

Μέρες τώρα, κυρίως λόγω της μεταβλητότητας στη σχέση στερλίνας/ευρώ, η μετοχή της Coca Cola HBC έχει αναδειχθεί σε ένα χρήσιμο... εργαλείο στα χέρια των traders, οι οποίοι εκμεταλλεύονται το ιδιότυπο... arbitrage μεταξύ Λονδίνου - Αθήνας.

Οπως είναι γνωστό, αγορά κύριας διαπραγμάτευσης είναι το Λονδίνο (συμπεριλαμβάνεται στον δείκτη FTSE100) και δευτερεύουσα η Αθήνα (FTSE25).

Long η τάση και στις δύο αγορές, αλλά με... πλεονέκτημα, λ.χ. στη χθεσινή συνεδρίαση για το ΧΑ.

Οι δρομολογούμενες συγχωνεύσεις Eurobank-Grivalia και Ελλάκτωρ-ΕΛΤΕΧ Άνεμος θα φέρουν κάμποσες αλλαγές στις συνθέσεις των χρηματιστηριακών δεικτών, με ό,τι αυτό μπορεί να σημάνει στο ταμπλό για τις νέες μετοχές που είτε θα «ανεβούν κατηγορία», είτε θα ενταχθούν για πρώτη φορά στους δείκτες FTSE.

Από την συγχώνευση Eurobank-Grivalia θα μείνει κενή θέση μια θέση στον FTSE-25, καθώς σ’ αυτόν συμπεριλαμβάνονται σήμερα αμφότεροι οι προαναφερθέντες τίτλοι. Προφανώς τη θέση αυτή, θα λάβει μια από τις μετοχές που σήμερα περιλαμβάνεται στο δείκτη FTSE της μεσαίας κεφαλαιοποίησης (Mid Cap).

Εβδομάδα με απώλειες κοντά στο 2% για τον δείκτη, με τις 1.794 μονάδες κοντινότερη στήριξη.

Περιοχή που αν διασπασθεί καθοδικά, θα ανακόψει την επιθετική long (σε ημερήσιο) τάση, δοκιμάζοντας
χαμηλότερες τιμές στις 1.770 ή και 1.755 μονάδες.

Οι εξελίξεις από το χθεσινό Eurogroup είναι αφορμή για να πιέσουν χαμηλότερα οι short, ωστόσο το ενθαρρυντικό για τους long είναι το γεγονός πως στη Wall Street ξεπεράστηκε/καλύφθηκε το πρόβλημα της Boeing, ενώ όσον αφορά στα καθ' ημάς, θέμα ημερών εμφανίζεται να είναι η συμφωνία Αθήνας - δανειστών για τον διάδοχο νόμο Κατσέλη. Δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά, όσο και αν χρειαστεί να χαμηλώσει τον πήχη η ελληνική πλευρά, δεδομένης της ασφυκτικής πίεσης που υφίσταται ο τραπεζικός κλάδος.

Διαβάζοντας τα όσα γράφει, από νωρίς, η Αγγελική Παπαμιλτιάδου είναι να απορεί κάποιος πόθεν προέκυπτε αυτή η υπεραισιοδοξία που διακήρυτταν τον τελευταίο χρόνο οι αρχηγοί της ΕΕ για το οριστικό τέλος της κρίσης (!), για τα περιθώρια ανάπτυξης της οικονομίας της ευρωζώνης (!!) αλλά κυρίως για την πιεστική/φορτική λογική του Βερολίνου προς την πλευρά Ντράγκι να περιορίσει δραστικά και περικόψει τελικά τα προγράμματα ποσοτικής χαλάρωσης.

Φάνηκε και με αφορμή το Brexit, φαίνεται όλο αυτό το διάστημα με επίκεντρο τον υπόγειο "πόλεμο" Βερολίνου- Φρανκφούρτης πως το πολιτικό σύστημα της Ευρώπης ελάχιστη αίσθηση έχει με την οικονομική πραγματικότητα και πως ακόμη οι γερμανοί αδυνατούν (ή δεν θέλουν να δουν) τα σημάδια των καιρών. Η αδυναμία της ευρωπαικής οικονομίας να παράξει δομικό πληθωρισμό, η αέναη λογική της αφαίμαξης του πλούτου της περιφέρειας (ακόμη και της Ιταλίας, της Γαλλίας ) από το κέντρο (Γερμανία) νομοτελειακά θα οδηγούσε στο τέλμα που βρίσκεται η γηραιά ήπειρος.

Με ενδιαφέρον αναμένονται οι πιθανότατες ανακοινώσεις του κεντρικού τραπεζίτη, μετά μάλιστα την ανακοίνωση των στοιχείων για την ανάπτυξη στην ευρωζώνη. Τα στοιχεία, για να μην τα χαρακτηρίσω άθλια (όσον αφορά στη συνολικότερη εικόνα της... γηρασμένης -και όχι μόνο- οικονομικά Ευρώπης), ήταν αποκαρδιωτικά και (ευτυχώς) λίγο ως πολύ αναμενόμενα για την ομάδα του Super Mario.

Ο επικεφαλής της ΕΚΤ είχε κρούσει τον... κώδωνα του κινδύνου εδώ και καιρό, ενώ δια στόματος Κερέ είχε ανοίξει ένα... παράθυρο όσον αφορά στην ενεργοποίηση και άλλων προγραμμάτων ενίσχυσης της ρευστότητας.