Μιχαήλ Γελαντάλις

Στη θέση του Εκηβόλου
ο Μιχαήλ Γελαντάλις

Αποποίηση ευθυνών

 Μακάρι να μην υποχρεωθεί το Βερολίνο να καταφύγει σε μία μορφή «αμοιβαιοποίησης χρέους» κάποια στιγμή αργότερα. Αυτή ήταν η απάντηση φίλου -βαθύτατου γνώστη της κατάστασης και σφόδρα ευρωπαϊστή-, όταν ρώτησα την εκτίμησή του για το αποτέλεσμα του χθεσινού Eurogroup.

Διαβάζοντας το εξαιρετικό ρεπορτάζ της Αγγελικής Παπαμιλτιάδου -πως η Γερμανία θέλει ένα 7ετές σχέδιο... Μάρσαλ-, δυστυχώς θα συμφωνήσω με τον εν λόγω παράγοντα. Κατ' αρχάς, ένας «πύρρειος... συμβιβασμός» για πακέτο στήριξης 540 δισ., μόλις ένα 24ωρο μετά τη νέα παρέμβαση/προειδοποίηση της Κριστίν Λαγκάρντ ότι τουλάχιστον 1,5 τρισ. θα έπρεπε να «ριχτεί» στις οικονομίες των κρατών-μελών για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων λόγω πανδημίας και lockdown.

Οι τρεις φράσεις-κλειδιά που έφεραν το «ναυάγιο» στο Eurogroup. Αποκαλυπτικό και το σημερινό/πρωινό παρασκήνιο της Αγγελικής Παπαμιλτιάδου. Ενόψει της νέας τηλεδιάσκεψης.

Θα δούμε.

Θα σταθώ όμως, με αφορμή ένα σχόλιο φίλου(*) της στήλης, στην ουσία του προβλήματος. Επισημαίνοντας πως την κατάλληλη στιγμή και σε σύντομο χρόνο η επικεφαλής της ΕΚΤ συνειδητοποίησε την έκταση/ένταση των όσων έρχονται. Και από διστακτική αρχικά, μέσα σε λιγότερο από μία εβδομάδα όρθωσε ανάστημα, στάθηκε απέναντι στο Βερολίνο και ανέλαβε τα ηνία ενός μηχανισμού που έχει τις δυνάμεις να αναλάβει δράση, εάν σήμερα δεν τελεσφορήσουν οι προσπάθειες ενός συμβιβασμού, που θα μπορούσε να γίνει αποδεκτός κυρίως από τη Ρώμη. Και δευτερευόντως, από τη Μαδρίτη και το Παρίσι.

Ισως η καλύτερη είδηση από τη Φρανκφούρτη, εδώ και μέρες, εβδομάδες. Αποδεκτό από την ΕΚΤ το σύνολο του ελληνικού χρέους, όπως σημείωνε χθες το Euro2day.gr, μεταφέροντας τις θετικές εξελίξεις. Θετικές καθώς όπως αναλύει, από νωρίς, η Αναστασία Παπαϊωάννου, προσθέτει ρευστότητα (τουλάχιστον) 10 δισ. στις τράπεζες. Με την παραίνεση του ευρω-συστήματος, η ρευστότητα αυτή να διοχετευτεί προς τις επιχειρήσεις, την πραγματική οικονομία, την απασχόληση.

Εάν μάλιστα σε αυτή τη δράση συνυπολογισθούν οι προηγούμενες της ΕΚΤ συν τα κοινοτικά κονδύλια, αλλά και επιπλέον ό,τι πάρει η Ελλάδα από την όποια απόφαση του Eurogroup (όποτε υπάρξει...), η «δύναμη πυρός» αυξάνεται θεαματικά.

Στο 0,218 ευρώ με αντίδραση 7,92% η μετοχή της Attica Bank, «δείχνει» να ακολουθεί την τεχνικότητα που την έφερε σε, συγκριτικά πάντα, πιο πλεονεκτική θέση έναντι των συστημικών, τον Μάρτιο.

Πάντα συγκριτικά, εννοώντας πως καταγράφηκαν μικρότερες απώλειες από τις τραπεζικές του 25άρη.

Συγκριτικά καλύτερη εικόνα είχε και η μετοχή της Τραπέζης της Ελλάδος.

Με βάση και τη χθεσινή τιμή κλεισίματος, η μετοχή της Αttica Βank διατηρεί αυτό το συγκριτικό πλεονέκτημα και σε χρονικά διαστήματα μηνός και έτους.

Θα πάρω αφορμή από το σχόλιο του φίλτατου Ν. Γ. Δρόσου, ο οποίος την Παρασκευή έθετε το (θεωρητικό;) ερώτημα για το αν θα βάλουν λουκέτο στην Ε.Ε.

Για να το πάω λίγο παρακάτω και συγκεκριμένα στην τακτική που ακολουθεί το Βερολίνο «... και τα δικά σας, δικά μου», καθώς από τη μία, διαφωνεί κάθετα με την ιδέα οποιασδήποτε μορφής «αμοιβαιοποίησης χρέους» και από την άλλη, ακολουθεί πολιτική ΚΡΑΤΙΚΗΣ επιχορήγησης γερμανικών επιχειρήσεων. Χωρίς καν να ενημερωθεί η Επιτροπή Ανταγωνισμού!

Τι κάνει η κα Μέρκελ, την ώρα που λέει "nein" στο αίτημα Παρισιού, Ρώμης, Μαδρίτης (ξαναθυμίζω για απειροστή φορά το 2ο, 3ο και 4ο ΑΕΠ της Ε.Ε, συνολικά σχεδόν 1 τρισ. πάνω από το 1ο); Μα χρηματοδοτεί με δισ. τη Lufthansa, δίνει δισ. στην TUI, αλλά και σε εταιρείες λ.χ. Adidas ενώ είναι κοντά και στην RWE (ξέρετε, ο ενεργειακός όμιλος που «ενδιαφέρεται» για ελληνικά περιουσιακά στοιχεία).

v