Οι αγορές περνούν από «ελπίδα» σε «ανάπτυξη»

Ενάμιση χρόνο πριν, μετά από μια δεκαετία τουλάχιστον υποβαθμίσεων στις προοπτικές ανάπτυξης που προκάλεσε η κατάρρευση της τεχνολογικής φούσκας και η χρηματοπιστωτική κρίση, τα χρηματιστήρια άρχισαν να δείχνουν φθηνά σε σχέση με τα κρατικά ομόλογα και το ρευστό. Σε τέτοιο βαθμό που, ένας επενδυτής ο οποίος είχε αγοράσει μετοχές και κρατικά ομόλογα στις ΗΠΑ, για παράδειγμα μεταξύ 1999 και 2002, συνεχίζει να έχει αρνητική συγκριτική απόδοση από το μετοχικό του χαρτοφυλάκιο μετά από μια δεκαετία. Οσοι αγόρασαν στο ζενίθ του 2000 μάλιστα, έχουν υποστεί την χειρότερη 10ετή συγκριτική απόδοση σε 100 και πλέον χρόνια.

Αυτό σημαίνει ότι η απαιτούμενη «προμήθεια κινδύνου» (risk premium), δηλαδή η αναμενόμενη απόδοση που απαιτεί ένας επενδυτής για να επενδύσει σε μετοχές, αυξήθηκε κατακόρυφα ειδικά στην Ευρώπη. Την ίδια ώρα, ο χαμηλός πληθωρισμός και οι επιθετικές νομισματικές τακτικές πίεσαν τα επιτόκια και τα yields των κρατικών ομολόγων σε αρνητικά ρεκόρ, πυροδοτώντας ένα παγκόσμιο κυνήγι αποδόσεων. Τα yields των επιχειρηματικών ομολόγων επίσης κινήθηκαν χαμηλότερα και ευνοήθηκαν από την μείωση των spreads (λιγότερος εκτιμώμενος κίνδυνος) καθώς οι εταιρίες αγωνίζονταν να συγκεντρώσουν κεφάλαια για να αποφύγουν την οικονομική κατάρρευση που φοβούνταν.

Το σημείο ανάφλεξης εκδηλώθηκε πέρσι τον Ιούνιο, όταν τα χρηματιστήρια άρχισαν σταδιακά να ανακάμπτουν. Από τα χαμηλά του Ιουνίου, ο ευρύτερος ευρωπαϊκός δείκτης Stoxx 600 έχει ανακάμψει 35% και πλέον. Ο βρετανικός δείκτης FTSE 100, που δεν είχε υποχωρήσει τόσο, έχει ανακάμψει έκτοτε 26%.

Αυτές τις αρχικές ανόδους στις τιμές μετοχών δεν τροφοδότησε κάποια αιφνίδια δυναμική ανάκαμψη της οικονομικής δραστηριότητας, αλλά απλώς η συνειδητοποίηση ότι οι οικονομικές συνθήκες και οι κίνδυνοι δεν είναι τόσο μεγάλοι, όσο φοβούνταν και προεξοφλούσαν οι επενδυτές. Πρόκειται για τυπική συμπεριφορά στην αρχική φάση «της ελπίδας» στον χρηματιστηριακό κύκλο, όπου οι μετοχές ανεβαίνουν περιμένοντας την μελλοντική ανάκαμψη και οι αποτιμήσεις αρχίζουν να αυξάνονται.

Πιστεύουμε ότι αυτό το στάδιο έχει τελειώσει και πλέον μετακινούμαστε στην δεύτερη φάση της «ανάπτυξης» που καθοδηγούν η ανάπτυξη των κερδών και μερισμάτων. Τα κέρδη θα πρέπει να αυξηθούν καθώς η παγκόσμια οικονομική ανάκαμψη θα επιστρέφει στους μακροχρόνιους μέσους όρους το 2014. Ακόμη και η καταπονημένη ευρωζώνη έχει επιτέλους αναδυθεί από την ύφεση των επτά τριμήνων και οι πρόσφατες θετικές εκπλήξεις σε ορισμένα στατιστικά μεγέθη έχουν μαλακώσει και τους πιο σκληρούς σκεπτικιστές. Αν και δύσκολα θα διατηρηθούν οι πρόσφατοι ρυθμοί ανάκαμψης, τα πράγματα είναι καλύτερα απ'όσο φοβόμασταν.

Αυτή η ανάκαμψη είναι πιθανό να συνοδευτεί με πολύ χαμηλό πληθωρισμό, με δεδομένη την σημαντική συγκέντρωση υπερβολικής παραγωγικής δυνατότητας τα τελευταία χρόνια. Οι κεντρικές τράπεζες συνεχίζουν να επαναλαμβάνουν τις δεσμεύσεις τους ότι τα επιτόκια θα παραμείνουν χαμηλά για αρκετό διάστημα. Ο συνδυασμός αυτός αποτελεί κοκτέιλ στήριξης για τα χρηματιστήρια, παρά την μεγάλη πρόοδο που έχουν ήδη κάνει.

Η βελτίωση στις προοπτικές ανάκαμψης έχει αρχίσει να αυξάνει τις διαθέσεις για κίνδυνο (και να μειώνει την απαιτούμενη προμήθεια κινδύνου) στις μετοχές. Όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, οι εταιρίες τείνουν να αρχίζουν να χρησιμοποιούν πιο ενεργά το ρευστό που έχουν συσσωρεύσει, καθώς δεν ικανοποιούνται πλέον με τις τόσο χαμηλές αποδόσεις. Τι θα κάνουν με το ρευστό; Μπορούν είτε να επιστρέψουν τμήμα του στους μετόχους με την μορφή επαναγορών μετοχών ή μερισμάτων είτε μπορούν να επενδύσουν στην μελλοντική ανάπτυξη μέσω εξαγορών ή επενδύσεων.

Ήδη παρατηρείται άνθιση στις επαναγορές μετοχών στις ΗΠΑ, ενώ σε Βρετανία και Ευρώπη οι προοπτικές για τα μερίσματα βελτιώνονται. Οι πρόσφατες ανακοινώσεις εξαγορών και συγχωνεύσεων μεγάλης κλίμακας υποδεικνύει ότι αρχίζει να επιστρέφει η εμπιστοσύνη. Οι επενδυτικές δαπάνες δεν έχουν ακόμη ανακάμψει πολύ αλλά θα αποτελέσουν σημαντικό οδηγό, αν διατηρηθεί η ανάπτυξη και η εμπιστοσύνη. Ολες αυτές οι δραστηριότητες είναι, περιφερειακά, θετικές για τους μετόχους συγκριτικά με τους αγοραστές εταιρικών ομολόγων, καθώς όλες ανεβάζουν τις τρέχουσες ή αναμενόμενες μελλοντικές αποδόσεις.

Οσο αλλάζουν οι θεμελιώδεις συνθήκες, τόσο αλλάζουν και τα επενδυτικά πρότυπα. Μέχρι πρόσφατα τα χρηματιστήρια καθοδηγούνταν από δύο ελλείψεις: Την έλλειψη εσόδων και την έλλειψη σταθερής ανάπτυξης. Ως εκ τούτου, οι εταιρίες με υψηλότερες μερισματαποδόσεις τείνουν να έχουν ανώτερη εμφάνιση (outperform) ειδικά στις ΗΠΑ, όπως και οι εταιρίες με προβλέψιμη, σταθερή ανάπτυξη πωλήσεων σε αμυντικούς χρηματιστηριακούς κλάδους. Αυτοί οι τελευταίοι έχουν ανέλθει, τουλάχιστον στην Ευρώπη, σε συγκριτικά επίπεδα ρεκόρ.

Οι αυξήσεις στα επιτόκια των ομολόγων από φέτος τον Μάιο έχουν περιορίσει την πρόσφατη ανάκαμψη των μετοχών υψηλής απόδοσης. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν υπάρχει αξία σε εταιρίες με καλές μερισματικές αποδόσεις. Πιστεύουμε ότι ευκαιρίες εντοπίζονται όλο περισσότερο σε εταιρίες που μπορούν να πετύχουν καλή συνολική απόδοση –δηλαδή καλή μερισματαπόδοση συνοδευόμενη από ισχυρό ισολογισμό και υψηλή ταμειακή ρευστότητα. Σε περιβάλλον χαμηλού πληθωρισμού, αυτές οι εταιρίες πιθανότατα θα παραμείνουν ελκυστικές.

Την ίδια ώρα, ενισχύονται οι πιθανότητες ανάκαμψης. Καθώς εξανεμίζεται η αβεβαιότητα, οι επενδυτικοί ορίζοντες μακραίνουν. Οι εταιρίες που μπορούν να πετύχουν δυναμική ανάπτυξη κερδών μέσω υψηλότερων περιθωρίων κέρδους και αντίδρασης στην οικονομική ανάκαμψη, λογικά θα έχουν καλύτερη εμφάνιση.

© The Financial Times Limited 2013. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation