Τα μυστικά των αγορών

Το βασικό σενάριο για τα διεθνή χρηματιστήρια είναι ήπια «μικτή» διακύμανση με μια ανοδική τάση. Αυτό, ωστόσο, μπορεί να ανατραπεί. Ποιοι είναι οι καταλύτες οι οποίοι μπορεί να οδηγήσουν σε ράλι και πότε.

Δημοσιεύθηκε: 19 Ιανουαρίου 2012 - 07:53

Robert Parker

Ο Robert Parker είναι senior adviser στην Credit Suisse.

Από τις αρχές Οκτωβρίου, ο παγκόσμιος δείκτης MSCI World Equity Index έχει ενισχυθεί 10% και πλέον. Άραγε, αυτή η εξέλιξη στα διεθνή χρηματιστήρια εκπροσωπεί την έναρξη πιο μόνιμης βελτίωσης; Ή, αν όχι, ποιοι επιπλέον καταλύτες θα απαιτούνταν για να τονωθούν οι αγορές;

Στο μεγαλύτερο διάστημα του 2011, οι διεθνείς επενδυτές ανησυχούσαν πρωτίστως για πέντε μεγάλους κινδύνους: για την πιθανότητα επιστροφής των ΗΠΑ σε ύφεση, για το ενδεχόμενο κινεζικής ανώμαλης προσγείωσης, για τους συνδυασμένους κινδύνους κατάρρευσης στις αγορές κεφαλαίου της ευρωζώνης και συνακόλουθα στις τράπεζές της, και τέλος για το αρνητικό outlook στα εταιρικά κέρδη.

Συνακόλουθα, το 2011 χαρακτηρίστηκε από υψηλά επίπεδα ρευστότητας και από επικέντρωση των επενδυτών σε καταφύγια όπως τα κρατικά ομόλογα του G4.

Τους τρεις τελευταίους μήνες, υπάρχει μια βραδεία κίνηση στις παγκόσμιες ροές κεφαλαίων προς όφελος των εταιρικών ομολόγων και αυτών υψηλής απόδοσης και προς αμυντικές μετοχές υψηλής μερισματικής απόδοσης, χαμηλής μόχλευσης και πλούσιας ρευστότητας.

Η ανώτερη απόδοση (outperformance) των αμυντικών μετοχικών κλάδων, συγκριτικά με τις κυκλικές, ήταν ουσιαστική τους τελευταίους μήνες. Αυτή η αλλαγή στην επενδυτική συμπεριφορά οφείλεται εν μέρει στην αναστάτωση εξαιτίας των χαμηλών αποδόσεων της αγοράς χρήματος και της εντύπωσης ότι τα βασικά επιτόκια θα παραμείνουν χαμηλά για αρκετό διάστημα. Οφείλεται όμως και στην αλλαγή του προφίλ κινδύνου στις αγορές.

Ο κίνδυνος ύφεσης στις ΗΠΑ έχει μειωθεί σημαντικά, ενώ και η πιθανότητα ανώμαλης προσγείωσης στην Κίνα έχει εξασθενήσει.

Στην ευρωζώνη, η αύξηση για τη ρευστότητα στον τραπεζικό κλάδο είχε την επιθυμητή επίδραση στη σταθεροποίηση στα επιτόκια των ιταλικών και των ισπανικών ομολόγων. Αν και τα ζητήματα της χρηματοδότησης των ταμείων διασώσεων, της ολοκλήρωσης της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους και της εφαρμογής αναπτυξιακών στρατηγικών παραμένουν άλυτα, οι πρόσφατες υποβαθμίσεις ήταν αρκετά προεξοφλημένες στις αγορές και οι αντιδράσεις στα δημοσιονομικά μέτρα της Ισπανίας και της Ιταλίας μέχρι στιγμής είναι θετικά. Αν και η ευρωζώνη παραμένει σε ύφεση, υπάρχουν ενδείξεις μεγάλης βελτίωσης στην οικονομία, ειδικά στη Γερμανία.

Επιπλέον, αν και η άντληση κεφαλαίων από τις ευρωπαϊκές τράπεζες παραμένει προβληματική, οι τράπεζες ενδυναμώνουν τους ισολογισμούς τους μέσω εκποιήσεων ενεργητικών και έχουν συνεχή διαθεσιμότητα σε ρευστό από την ΕΚΤ.

Τα εταιρικά κέρδη που έχουν ανακοινωθεί μέχρι στιγμής είναι υποτονικά, αλλά ο κίνδυνος κάθετης πτώσης στην ανάπτυξή τους ισοφαρίζεται από τη βελτίωση στις οικονομίες των ΗΠΑ και των αναδυόμενων χωρών, ενώ οι εταιρείες της ευρωζώνης ευνοούνται από την αδυναμία του ευρώ.

Συνακόλουθα, ο αριθμός των κινδύνων που αντιμετώπισαν οι αγορές το 2011 έχει μειωθεί και, δεδομένων των υψηλών επιπέδων ρευστότητας στους επενδυτές και της μικρότερης ελκυστικότητας των καταφυγίων, η επενδυτική ευαισθησία στις αρνητικές εξελίξεις στις αγορές έχει μάλλον μειωθεί.

Ωστόσο, η υπόθεση της έναρξης πιο σταθερού ράλι παραμένει αδύναμη εξαιτίας της αργής αντιμετώπισης της κρίσης στην ευρωζώνη, της επενδυτικής αβεβαιότητας για τον πολιτικό κίνδυνο στην Ελλάδα και στην Ιταλία, της πιθανής αλλαγής στη Γαλλία υπό μια νέα κυβέρνηση, της αύξησης των τιμών του πετρελαίου λόγω κλιμάκωσης του πολιτικού κινδύνου στη Μέση Ανατολή και της έλλειψης προόδου στα ελλείμματα της Ιαπωνίας και των ΗΠΑ.

Το βασικό σενάριο των προοπτικών για τα διεθνή χρηματιστήρια είναι να κινηθούν με ήπιες μικτές διακυμάνσεις και με ελαφρά τάση προς τα πάνω, αλλά, το πιο σημαντικό, με περιορισμένα πτωτικά περιθώρια. Ωστόσο, μετά το α΄ εξάμηνο του 2012 μπορεί να σημειωθεί πιο διαρκές ράλι στις διεθνείς αγορές, αναλόγως με συγκεκριμένους καταλύτες.

Παραδείγματα θα μπορούσαν να είναι η αλλαγή στην πολιτική του Ιράν, που θα χαλαρώσει τις πιέσεις στις τιμές του πετρελαίου, η συμφωνία στην αναδιοργάνωση του ελληνικού χρέους, πιθανή σημαντική αύξηση στα κεφάλαια του ΔΝΤ, η έκδοση ομόλογων ευρωζώνης, που θα δείξει αλλαγή της πολιτικής της Γερμανίας, ενδεχόμενη αποδυνάμωση του ευρώ, που θα τονώσει τις προοπτικές για ανάπτυξη στην ευρωζώνη, σαφής πολιτική φιλική για την ανάπτυξη στην Ευρώπη, ταχύτερη χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής στις αναδυόμενες οικονομίες και αξιόπιστα δημοσιονομικά σχέδια στις ΗΠΑ και στην Ιαπωνία.

Με δεδομένη τη χαμηλή αποτίμηση των περισσότερων χρηματιστηρίων σχετικά με άλλες επενδυτικές τάξεις, και ειδικά σε σχέση με τις αγορές ομολόγων, οποιοσδήποτε από αυτούς τους καταλύτες θα μπορούσε να πυροδοτήσει ράλι τιμών ανάλογο με τις κινήσεις των αγορών από το 2003 έως το 2007.

© The Financial Times Limited 2012. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation