Μία ημέρα μετά τη συνάντηση Μέρκελ – Σαρκοζί ο πρώην καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ στηρίζει τις προτάσεις Σαρκοζί-Μέρκελ και προτείνει μία Ατζέντα 2012 με στόχο την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

Σε ανάλυσή του στους γερμανικούς Financial Times ο κ. Σρέντερ εκτιμά ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι γι’ αυτό πρέπει να αποφασίσει άμεσα πως θα προχωρήσει και να χαράξει σαφέστατα την πορεία της.

Ο πρώην καγκελάριος υπογραμμίζει ότι ο δρόμος της ενωμένης Ευρώπης είναι μονόδρομος: «Μόνον μια ενωμένη Ευρώπη μπορεί να αντιμετωπίσει την παγκοσμιοποίηση», πολιτικά και οικονομικά. «Ενα κράτος μόνο του, έστω και αν είναι η ισχυρή Γερμανία, είναι αδύναμο για να αντέξει τον παγκόσμιο ανταγωνισμό».

Ο κ. Σρέντερ χαρακτηρίζει τη συμφωνία Μέρκελ – Σαρκοζί βήμα στη σωστή κατεύθυνση και επαινεί την απόφασή τους να προχωρήσουν στην οικονομική διακυβέρνηση. Επιμένει όμως ότι χρειάζονται πιο συγκεκριμένα και άμεσα μέτρα.

Προτείνει βήματα αναδόμησης των ευρωπαϊκών θεσμών, όπως π.χ. ανάδειξη υπουργού Οικονομικών υπεύθυνου για την ευρωζώνη και τις συνόδους του Eurogroup, ανάδειξη του προέδρου της Κομισιόν από τις ευρωεκλογές και σύμπτυξη σε ένα πρόσωπο των αρμοδιοτήτων του προέδρου της Κομισιόν και του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Επίσης προτείνει την θέσπιση ευρωπαϊκού φόρου ενώ εκτιμά πως όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ πρέπει να προχωρήσουν σε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, που θα λαμβάνουν σοβαρά υπ’ όψιν τους τη δημογραφική συρρίκνωση.

Ουσιαστικά, όπως μεταδίδει η Deutche Welle προτείνει μία ατζέντα 2012 στα πρότυπα της ατζέντας του 2010 που δρομολογήθηκε στη Γερμανία στο τέλος της δεκαετίας του ’90 από την κυβέρνησή του, τονίζοντας ότι τώρα οι διαρθρωτικές αλλαγές θα είναι πιο επώδυνες για τα κράτη που δεν έχουν κάνει καμία αλλαγή, από ότι ήταν για τη Γερμανία την δεκαετία που πέρασε.

Τέλος ο πρώην καγκελάριος αναφέρεται και στην Ελλάδα υπογραμμίζοντας ότι το «α και το ω» για την διέξοδο από τον φαύλο κύκλο των χρεών είναι οι διαρθρωτικές αλλαγές με ταυτόχρονη μερική αναδιάρθρωση του χρέους και όχι οι συνεχείς περικοπές. Η αναδιάρθρωση του χρέους όμως θα πρέπει να επιτρέπει στον τραπεζικό τομέα να επιβιώσει, και ταυτόχρονα να αποτρέπει την επέκταση της κρίσης σε άλλα κράτη-μέλη.