H επιδείνωση της ανταγωνιστικότητας για την Ελλάδα οφείλεται σε 3 επιμέρους δείκτες σύμφωνα με έκθεση της ΓΣΕΒΕΕ: στο δείκτη μακροοικονομικού περιβάλλοντος, στο δείκτη χρηματοπιστωτικών αγορών και στο δείκτη αποδοτικότητας της αγοράς εργασίας.

Εάν κανείς ερμηνεύσει συνδυαστικά την πορεία αυτών των 3 δεικτών, μπορεί εύλογα να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η κρίση χρέους, η πολιτική εσωτερικής υποτίμησης που υιοθετήθηκε, όπως και η κρίση ρευστότητας ευθύνονται κατά μεγάλο μέρος για την απώλεια της μάκρο-ανταγωνιστικότητας.

Όπως υποστηρίζει η συνομοσπονδία, στην εσωτερική υποτίμηση μισθών πρέπει να αντιπροταθούν μέτρα πολιτικής που να λαμβάνουν υπόψη ότι η διαμόρφωση μισθών αφορά ταυτόχρονα τον ορισμό μέρους του παραγωγικού κόστους (κι αυτό πρέπει να συγκρατηθεί και να μειωθεί) και του εισοδήματος των παραγωγών (κι αυτό πρέπει να συγκρατηθεί και να υποστηριχθεί) και την υποστήριξη του διαθέσιμου εισοδήματος των απασχολούμενων.

Υποστηρίζει ότι με δεδομένο το μακροοικονομικό περιβάλλον και τη υφιστάμενη μείωση του συνολικού κόστους εργασίας, θα ανέμενε κανείς τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων ως προς τις τιμές των αγαθών και υπηρεσιών που προσφέρουν. Κάτι τέτοιο όμως δεν συνέβει.

Όπως αναφέρεται σε πρόσφατη μελέτη του ΕΙΕΑΔ, «ο δείκτης συνολικού κόστους εργασίας ξεκίνησε από τις 99,9 μονάδες (μέσος όρος του 2008 = 100 μονάδες βάσης) το α’ τρίμηνο του 2008, κορυφώθηκε στις 107,7 μονάδες το α’ τρίμηνο του 2010, για να πέσει στις 92,3 μονάδες το γ’ τρίμηνο του 2011». Σύμφωνα με την ίδια μελέτη, οι μισθοί υποχώρησαν κατά 30,4% στον κλάδο του τουρισμού, από το Α’ τρίμηνο του 2010 μέχρι το Γ’ τρίμηνο του 2011.

Πρακτικά, η αιτιακή αλυσίδα μισθοί-απασχόληση-τιμές δεν λειτούργησε, μολονότι η σωρευτική μείωση μισθών σε πραγματικούς όρους τη διετία 2010-2011 υπερέβη το 14%, ενώ η μείωση του μοναδιαίου κόστους εργασίας δεν οδήγησε σε αύξηση της απασχόλησης, αλλά σε μείωση.

Το ερώτημα επομένως που εγείρεται είναι για ποιους λόγους αυτή η μακροοικονομικά καθοδηγούμενη μείωση του συνολικού κόστους εργασίας, που τον τελευταίο χρόνο συνοδεύτηκε και με την υιοθέτηση πιο ευέλικτων σχέσεων απασχόλησης (μερική απασχόληση, εκ περιτροπής, διευθέτηση) δεν οδήγησε σε μείωση των τιμών.

Συνοψίζοντας και με δεδομένο ότι οι μισθοί αντιστοιχούν σχεδόν στο 1/5 του κόστους, Η ΓΣΕΒΕΕ σημειώνει ότι:

* Για την ανταγωνιστικότητα πρέπει να μπουν στο τραπέζι όλα τα στοιχεία κόστους και όχι μόνον οι μισθοί.
* Είναι κρίσιμη η συμβολή των ενδιάμεσων παραγωγικών εισροών (ενέργεια, εισαγόμενες πρώτες ύλες κλπ).
* Είναι κρίσιμη η συμβολή της φορολογίας (αυξήσεις ΦΠΑ κλπ)
* Είναι κρίσιμη η συμβολή του μη μισθολογικού κόστους.
* Είναι αδήριτη ανάγκη να διαχωριστεί η σημασία μεταξύ του τομέα των διεθνώς εμπορευσίμων αγαθών και υπηρεσιών, που είναι ανοικτός στον διεθνή ανταγωνισμό και του τομέα των μη εμπορευσίμων αγαθών και υπηρεσιών

Οι προτάσεις

Σε αυτή λοιπόν τη συγκυρία και με στόχο να τεθεί ένα εμπόδιο στην υιοθέτηση τέτοιων υφεσιακών πρακτικών εκ μέρους των επιχειρήσεων, η ΓΣΕΒΕΕ προτείνει μείωση κατά 10% του μη μισθολογικού κόστους αλλά και πακέτο μέτρων που θα βοηθήσουν τις επιχειρήσεις μέσω της απλοποίησης των διαδικασιών στο φορολογικό, την μείωση της γραφειοκρατίας, την βελτίωση της εκπαίδευσης, την καλύτερη λειτουργία του ανταγωνισμού και την βελτίωση της ρευστότητας μέσω δανεισμού και αποπληρωμής των χρεών του κράτους προς τις επιχειρήσεις.

***Διαβάστε όλη την ανάλυση της ΓΣΕΒΕΕ στη στήλη συνοδευτικό υλικό