Αντισυνταγματικά και αντίθετα με την κοινοτική νομοθεσία κρίθηκαν με απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου τα προνόμια που παρέχει νόμος του 1929 (4332) στην Αγροτική Τράπεζα έναντι των δανειοληπτών της.

Κατόπιν διάσκεψης (κεκλεισμένων των θυρών), η Ολομέλεια του ανωτάτου δικαστηρίου έκρινε τα επίμαχα προνόμια αντισυνταγματικά, χωρίς να κάνει δεκτή τη διαμετρικά αντίθετη εισήγηση που είχε διατυπωθεί από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κ. Γ. Σανιδά.

Συγκεκριμένα, τα εν λόγω προνόμια, που κρίθηκαν αντισυνταγματικά, είναι:

- Οι διαφορές μεταξύ του δανειολήπτη και της ΑΤΕ, ανεξαρτήτως ποσού, θα εκδικάζονται μόνο από τα Ειρηνοδικεία.

- Οι προθεσμίες δικαστικής προστασίας (ανακοπή) για τους δανειολήπτες από απαιτήσεις της ΑΤΕ είναι πέντε ημέρες, ενώ το προβλεπόμενο είναι 15 ημέρες.

- Οι κοινοτικές οδηγίες εμποδίζουν την εφαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας, που επιτρέπει στα πιστωτικά ιδρύματα να προβαίνουν σε πλειστηριασμούς ακινήτων, με βάση το ιδιωτικό δανειστικό συμβόλαιο ή οποιοδήποτε άλλο έγγραφο που να αποδεικνύει την απαίτηση της τράπεζας.

- Οι δανειολήπτες ως μόνο μέσο προστασίας ενώπιον των Ειρηνοδικείων έχουν την ανακοπή της απαίτησης της ΑΤΕ.

- Μοναδικός λόγος ανακοπής του πλειστηριασμού που μπορεί να προβάλει στα δικαστήρια ο δανειολήπτης, είναι η εξόφληση της απαίτησης της ΑΤΕ.

Με τη χθεσινή κρίση της Ολομέλειας, δεν έγινε δεκτό ούτε το σκέλος της εισήγησης του κ. Σανιδά, στο οποίο γινόταν λόγος για τους κανόνες δικαστικής προστασίας που θεσπίζονται με τις διατάξεις του νόμου του 1929, ”με σκοπό την ταχεία περάτωση της εκτελεστικής διαδικασίας και την άμεση ικανοποίηση των αξιώσεων της ΑΤΕ, που επιβάλλεται από λόγους δημοσίου συμφέροντος, αφού η τράπεζα αυτή είναι επιφορτισμένη με τη χρηματοδότηση με χαμηλότοκα δάνεια κυρίως των αγροτών, που αποτελούν ευαίσθητη οικονομικώς κοινωνική τάξη, πολύ σημαντική για την εθνική οικονομία”.