Αυξημένες κατά 50% έκλεισαν οι πωλήσεις και κατά 49% οι εξαγωγές των Ελληνικών Ιχθυοκαλλιεργειών στη χρήση του 2002.

Αυτά είναι, σύμφωνα με στελέχη της εταιρίας, τα πρώτα στοιχεία που προκύπτουν από την τελική επεξεργασία των οικονομικών αποτελεσμάτων των Ελληνικών Ιχθυοκαλλιεργειών, που σύντομα θα δοθούν στη δημοσιότητα.

Η εταιρία κατάφερε, τόσο στον τομέα της παραγωγής νέων ειδών όσο και στην εξαγωγή του προϊόντος, να κάνει παγκόσμιο ρεκόρ, γεγονός που την αναγκάζει να επισπεύσει τη δημιουργία νέα μονάδας, το χώρο της οποίας αναζητεί αυτήν την περίοδο.

Πρόκειται για την παραγωγή του ποιοτικού είδους του ψαριού γλώσσα (solea–solea), το οποία παρήγαγε πιλοτικά –όπως μας πληροφορεί η διοίκηση της εταιρίας- πρώτη και μοναδική στον κόσμο η Ελληνικές Ιχθυοκαλλιέργειες.

Οι πρώτοι 8 πιλοτικοί τόνοι πουλήθηκαν σε χρόνο-ρεκόρ, με αποτέλεσμα η εταιρία να βρίσκεται αντιμέτωπη με πρωτοφανή ζήτηση, χωρίς φυσικά να είναι σε θέση να την ικανοποιήσει.

Γι’ αυτό και οι άνθρωποί της αναζητούν κατάλληλο χώρο στον οποίο σχεδιάζουν να δημιουργήσουν μονάδα πιλοτικής, αλλά μεγάλης κλίμακας, παραγωγής του ποιοτικού είδους του ψαριού γλώσσα.

Τα κεφάλαια που θα απαιτηθούν αρχικά ανέρχονται στα 3 εκατ. ευρώ, τα οποία έχουν εγκριθεί πρόσφατα από τη γενική συνέλευση της εταιρίας, η οποία εξουσιοδότησε τη διοίκηση να τα αναζητήσει κατά πάσα πιθανότητα μέσω τραπεζικού δανεισμού.

Αυτό όμως δεν αποτελεί πρόβλημα, αφού η ”γλώσσα” όπως εξηγούν οι γνώστες του προΙόντος- είναι από τα λίγα ψάρια που διατηρεί την ίδια τιμή φρέσκια και κατεψυγμένη, γεγονός που κάνει συμφέρουσα κάθε επένδυση σχετικά με αυτή.

Η αυξημένη ζήτηση ψαριών από το εξωτερικό αναγκάζει την εταιρία να προχωρήσει στην περαιτέρω ανάπτυξη των εμπορικών δικτύων που διαθέτει στις χώρες που στέλνει τα προϊόντα της.

Μετά την Ισπανία, την Ιταλία και την Πορτογαλία, τα ψάρια της εταιρίας Ελληνικές Ιχθυοκαλλιέργειες πηγαίνουν τώρα και στις βορειότερες χώρες, Αγγλία, Γαλλία και Γερμανία, ενώ υπάρχουν και νέες αγορές τις οποίες έχει προσεγγίσει η εταιρία, αλλά δεν ανακοινώνονται για λόγους ανταγωνιστικότητας.

Τέλος, στο εσωτερικό δεν σταματά η προσπάθεια βελτίωσης των συνθηκών παραγωγής, με κύριο στόχο την περαιτέρω μείωση του κόστους, διαδικασία που περιλαμβάνει τη συνεχή αναβάθμιση του τομέα συσκευασιών, που συνδέεται άμεσα και με τις ανεβασμένες εξαγωγές.

Γιάννης Τσαραγκλής