Το κλάμα είναι ο μοναδικός τρόπος που έχει ένα μωρό να επικοινωνεί με τη μητέρα και το περιβάλλον του, να μας ειδοποιήσει πως κάτι θέλει ή κάτι δεν πάει καλά. Μοιάζει, λοιπόν, φυσιολογικό, να προσπαθούμε κάθε φορά να «ακούσουμε» τι θέλει να μας πει, αλλά και να το παίρνουμε στην αγκαλιά μας για να σταματήσει, αφού το κλάμα σίγουρα δεν είναι κάτι ευχάριστο.
Κι όμως, ακούμε συχνά ότι αφήνοντας ένα παιδί να κλάψει μέχρι να κοιμηθεί ή να σταματήσει, του δίνουμε το έναυσμα να «αυτονομηθεί» από νωρίς, να μην εξαρτάται απόλυτα από την προσοχή των γονιών. Είναι, όμως, δυνατόν ένα μωρό να γίνει ποτέ αυτόνομο; Ή μήπως το μόνο που καταφέρνουμε με μια τέτοια τακτική είναι να γίνει ακόμη πιο ανασφαλές;
Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο mama365.gr