Η Moody's τοποθέτησε τη Δευτέρα σε καθεστώς αναθεώρησης για πιθανή υποβάθμιση τις αξιολογήσεις των κυπριακών τραπεζών.

Συγκεκριμένα, ο διεθνής οίκος αξιολόγησης τοποθέτησε σε αναθεώρηση για πιθανή υποβάθμιση το ακάλυπτο χρέος και τις μακροχρόνιες αξιολογήσεις των καταθέσεων της Τράπεζας Κύπρου, της Λαϊκής Τράπεζας και της Ελληνικής Τράπεζας.

Η Moody's αναφέρει ότι η αναθεώρηση των κυπριακών τραπεζών ακολουθεί την αναθεώρηση της αξιολόγησης της Κύπρου στις 16 Νοεμβρίου.

Κατά την άποψη του διεθνούς οίκου, οι κυπριακές τράπεζες έχουν να αντιμετωπίσουν μεγάλες κεφαλαιακές ανάγκες και θα απαιτήσουν σημαντική κρατική κεφαλαιακή στήριξη. Αναμένει τη στήριξη αυτή προσεχώς, από τους διεθνείς εταίρους, καθώς η Κύπρος είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η τραπεζική αναθεώρηση βασίζεται στην καθυστέρηση και την αβεβαιότητα ως προς το πότε οι κυπριακές αρχές θα μπορούν να εξασφαλίσουν πρόγραμμα στήριξης από την τρόικα, το οποίο θα ανοίξει τον δρόμο για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Η αβεβαιότητα αυτή θέτει εν αμφιβόλω το αν η Moody’s θα μπορέσει να διατηρήσει την υπόθεσή της για υψηλή πιθανότητα στήριξης, γεγονός που, με τη σειρά του, θα μπορούσε να οδηγήσει σε μείωση των δυο βαθμίδων ανόδου που συμπεριλαμβάνει στις αξιολογήσεις των τραπεζών για την περίπτωση εξωτερικής βοήθειας, προειδοποιεί ο διεθνής οίκος.

Όπως επισημαίνει, η αναθεώρηση αντανακλά τον κίνδυνο καθυστέρησης στην παροχή της εξωτερικής στήριξης, ή ανεπάρκειάς της να σταθεροποιήσει τα πιστωτικά προφίλ των τραπεζών.

Οι αξιολογήσεις θα επηρεαστούν αρνητικά στην περίπτωση που υπάρχουν πιέσεις στην ποιότητα των assets πέραν του κεντρικού σεναρίου της Moody’s, δεδομένου του δύσκολου λειτουργικού περιβάλλοντος, ή στην περίπτωση αύξησης της πιθανότητας εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη.

Αν και το περιθώριο ανοδικής αναθεώρησης είναι περιορισμένο, η Moody’s σημειώνει ότι θα μπορούσε συν τω χρόνω να δημιουργηθεί αυτό το περιθώριο, μετά από:

α) την αναδιάρθρωση και απομάκρυνση των μη αποδοτικών assets από τους ισολογισμούς των τραπεζών και

β) την σημαντική ενίσχυση των κεφαλαιακών «μαξιλαριών» των τραπεζών, τα οποία θα ήταν επαρκή για να απορροφήσουν την μελλοντική επιδείνωση της ποιότητας των assets και να αντέξουν μια ενδεχόμενη έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη.