Συνταγή οικονομικής καταστροφής

Η τιμή του συμβολαίου παράδοσης Ιουνίου ήταν στα 108 δολάρια, του Σεπτεμβρίου στα 91 δολάρια και το συμβόλαιο παράδοσης μπρέντ του Δεκεμβρίου βρισκόταν στα 84-85 δολάρια το βαρέλι.   

Επιπλέον, ο όγκος των δικαιωμάτων προαίρεσης αγοράς (call options) στο πετρέλαιο βρίσκονται στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 10 ετών. Προφανώς, οι αγοραστές ποντάρουν σε ανοδική πορεία των τιμών και δεν βλέπουν τις ΗΠΑ και το Ιράν να δίνουν γρήγορα τα χέρια. Η αγορά τιμολογεί  ότι η σύγκρουση θα διαρκέσει περισσότερο και αυτός ο φόβος επεκτείνεται κάθε φορά που η επόμενη προθεσμία για ντιλ ανακοινώνεται.  Ουσιαστικά, δεν πρόκειται απλά για στοίχημα στον αργό αλλά για ποντάρισμα στη μακροοικονομική κατάσταση. 

Γιατί; Η διάθεση για ανάληψη ρίσκου μειώνεται και η μεταβλητότητα αυξάνεται. Οι υψηλότερες τιμές ενέργειας για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μεταφράζονται συνήθως σε υψηλότερο πληθωρισμό και ο τελευταίος σε υψηλότερες αποδόσεις ομολόγων που φέρνουν μείωση της ρευστότητας και ρευστοποιήσεις στα χρηματιστήρια.    

Δεν θα πρέπει να εκπλήσσει. Οι μέρες περνάνε, τα αποθέματα πετρελαίου περιορίζονται παρά το γεγονός ότι ρίχνονται σταδιακά στην αγορά εκατ. βαρέλια από τα 400 εκ. των στρατηγικών αποθεμάτων που αποφασίσθηκε να αποδεσμευτούν πρόσφατα. Το πλεονέκτημα των υψηλών αποθεμάτων πετρελαίου στις χώρες του ΟΟΣΑ εξανεμίζεται καθώς περνάει ο καιρός και η μεταφορά πετρελαίου από την θάλασσα  αντιμετωπίζει εμπόδια. Τα σημάδια είναι πολλά και δεν αναφερόμαστε στο ενδεχόμενο νέων προβλημάτων στη ναυσιπλοΐα από τους Χούθι στην Ερυθρά θάλασσα μετά το Ορμούζ. 

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Reuters, το 40% της ρωσικής εξαγωγικής δυνατότητας βρίσκεται εκτός λειτουργίας λόγω κυρίως των ουκρανικών επιθέσεων με drones εναντίον ρωσικών λιμενικών εξαγωγικών εγκαταστάσεων στη Βαλτική Θάλασσα. Παρ’ όλα αυτά η Ρωσία έχει μεγαλύτερα έσοδα από το πετρέλαιο λόγω της ανόδου της τιμής του.

Χθες, η Ρωσία ανακοίνωσε ότι σταματά όλες τις εξαγωγές βενζίνης από την 1η Απριλίου μέχρι τις 31 Ιουλίου, οι οποίες εκτιμώνται σε 117.000 βαρέλια τη ημέρα, γιατί δεν υπάρχει αρκετή για την εσωτερική αγορά. Τα χτυπήματα σε ρωσικά διυλιστήρια από ουκρανικά drones έχουν  προκαλέσει προβλήματα. 

Χθες, έγινε γνωστό ότι ένα μεγάλο γνωστό αμερικανικό διυλιστήριο στον Κόλπο του Μεξικού έπιασε φωτιά. Επιπλέον, η Αυστραλία, η οποία θεωρείται αυτόνομη και εξαγωγική, στράφηκε επειγόντως στις ΗΠΑ για την προμήθεια αργού και φυσικού αερίου.  

Ο Larry Fink, o  CEO της Blackrock, δήλωσε πρόσφατα ότι η τιμή του αργού θα μπορούσε να πάει είτε στα 40 δολάρια το βαρέλι αν ο πόλεμος σταματήσει στη Μέση Ανατολή και αποκατασταθεί η ναυσιπλοΐα στο Στενό του Ορμούζ είτε στα 150 δολάρια το βαρέλι αν ο πόλεμος συνεχισθεί. 

Θα μπορούσε να αποδειχθεί αισιόδοξος αν η διατάραξη της ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ δεν αποκατασταθεί πλήρως. Αυτό τουλάχιστον διδάσκει η ιστορία. Πριν από το 1973, η τιμή του αργού ήταν γύρω στα 3 δολάρια το βαρέλι. Μετά το εμπάργκο, η τιμή πήγε στα 12 δολάρια σε σύντομο χρονικό διάστημα. Το ενεργειακό σοκ του 1979 έστειλε τις τιμές ακόμη ψηλότερα. Αφαιρουμένου του πληθωρισμού, οι πραγματικές τιμές του αργού ανέβηκαν στο υψηλότερο επίπεδο της σύγχρονης ιστορίας.

Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η επιστροφή στο περιβάλλον που επικρατούσε το 1979 και μετά με το αυξημένο γεωπολιτικό ρίσκο και την αστάθεια γύρω από το Στενό του Ορμούζ, θα σήμαινε απότομη  αναπροσαρμογή των τιμών. Αν οι πραγματικές τιμές του αργού επέστρεφαν στα επίπεδα του 1979, η ονομαστική τιμή σήμερα θα πλησίαζε τα 200 δολάρια το βαρέλι. Όμως, σε τέτοιες περιπτώσεις, η πραγματική τιμή μπορεί να χτυπήσει νέο ρεκόρ. 

Και το πετρέλαιο ανεβάζει το κόστος των μεταφορών, άλλων τελικών προϊόντων και πρώτων υλών ενώ πληγώνει την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών. 

Είναι η συνταγή για στασιμοπληθωρισμό.